Από Αργύρης Σιμώνης
Η θέση της γυναίκας στη διακονία είναι ένα θέμα που έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις μέσα στην Εκκλησία.
👉 Το ερώτημα όμως δεν μπορεί να απαντηθεί με την απομόνωση ενός μόνο εδαφίου. Πρέπει να εξετάζουμε κάθε χωρίο μέσα στο πλαίσιο του, στην εποχή που γράφτηκε και σε αρμονία με το σύνολο των Γραφών.
Ο λόγος του Θεού ξεκινά από μια θεμελιώδη αλήθεια:
Άνδρας και γυναίκα δημιουργήθηκαν κατ’ εικόνα Θεού.
Η διαφορετικότητα των ρόλων δεν σημαίνει διαφορετική αξία. Η γυναίκα δεν είναι πνευματικός πολίτης δεύτερης κατηγορίας και έχει με τον άντρα την ίδια θέση ως παιδί του Θεού και μέλος του σώματος του Χριστού.
Το Άγιο Πνεύμα δίνει χαρίσματα σε κάθε μέλος του σώματος του Χριστού. Η διακονία επομένως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται πρωτίστως με βάση το φύλο, αλλά με βάση το χάρισμα, τον χαρακτήρα, την πνευματική ωριμότητα και τον καρπό της ζωής ενός ανθρώπου.
‼️Ο λόγος του Θεού παρουσιάζει επίσης ξεκάθαρα ότι το Άγιο Πνεύμα εκχέεται και σε άνδρες και σε γυναίκες και ότι και οι θυγατέρες προφητεύουν.
Στο μήνυμα εξετάζω τα χωρία όπου βλέπουμε γυναίκες να προσεύχονται και να προφητεύουν, ενώ παράλληλα υπάρχει η εντολή "να σιωπούν" στην Α΄ Κορινθίους 14, και το εξηγώ.
Στη συνέχεια εξετάζω χαρακτηριστικά παραδείγματα γυναικών που ο Θεός χρησιμοποίησε:
- η Δεββώρα, που ήταν προφήτισσα και κριτής του Ισραήλ,
- η Πρίσκιλλα, που μαζί με τον Ακύλα βοήθησε τον Απολλώ να κατανοήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια την οδό του Θεού,
- η Φοίβη, που αναγνωρίζεται από τον Παύλο για τη διακονία της,
- η Ιουνία,
- και οι τέσσερις θυγατέρες του Φιλίππου που προφήτευαν.
👉 Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι οι γυναίκες ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που έλαβαν και μετέφεραν το μήνυμα της ανάστασης του Χριστού στους μαθητές. Η Καινή Διαθήκη παρουσιάζει επίσης τη Σαμαρείτισσα να ευαγγελίζει τους ανθρώπους της πόλης της.
Το μήνυμα δεν είναι ότι οι γυναίκες πρέπει να πάρουν τη θέση των ανδρών. Η Εκκλησία δεν είναι χώρος ανταγωνισμού. Είναι ένα σώμα με πολλά μέλη, όπου άνδρες και γυναίκες χρειάζονται ο ένας τα χαρίσματα του άλλου. Η διακονία δεν είναι αγώνας για θέση ή εξουσία, αλλά υπηρεσία προς τον Χριστό και το σώμα Του.
Το ίδιο ισχύει και μέσα στην οικογένεια. Ο λόγος του Θεού μιλά για ευθύνες και ρόλους, αλλά η ηγεσία του άνδρα δεν παρουσιάζεται ως κυριαρχία ή καταπίεση. Το πρότυπο είναι ο Χριστός, ο οποίος ηγήθηκε με αγάπη, θυσία και υπηρεσία.
‼️Η Εκκλησία χρειάζεται τα χαρίσματα, αλλά χρειάζεται και τάξη, ελευθερία αλλά και υπευθυνότητα, διακονία αλλά και χαρακτήρα. Δεν πρέπει ούτε να καταπιέζουμε ένα χάρισμα επειδή προέρχεται από γυναίκα ούτε να θεωρούμε ότι κάθε άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα, πρέπει αυτομάτως να διδάσκει ή να ηγείται. Χρειάζεται διάκριση, πνευματική ωριμότητα και εξέταση του καρπού που έχει κάποιος στη ζωή του.
Το κέντρο της διακονίας δεν πρέπει να είναι το φύλο, ο ανταγωνισμός ή η ανθρώπινη παράδοση, αλλά ο Κύριος και η υπηρεσία στην οποία καλεί τον καθένα μας!
