Ο διάβολος και ο Ιώβ

 Από Αργύρης Σιμώνης 

Η ιστορία του Ιώβ έχει πολύ ενδιαφέρον και είναι γεμάτη διδάγματα για εμάς. Ο Ιώβ ήταν ένας ευσεβής άνθρωπος και απολάμβανε τις ευλογίες του Θεού. Μέχρις ότου ο διάβολος μπήκε στη μέση:

"Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Έβαλες τον νου σου επάνω στον δούλο μου τον Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιός του στη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, ο οποίος φοβάται τον Θεό, και απέχει από κακό;

Kαι o σατανάς απάντησε στoν Kύριo, και είπε: Mήπως o Iώβ δωρεάν φoβάται τoν Θεό; Δεν τoν περιέφραξες από παντού, και τo σπίτι τoυ, και όλα όσα έχει; Tα έργα των χεριών τoυ ευλόγησες, και τα κτήνη τoυ πλήθυναν επάνω στη γη· όμως, άπλωσε τώρα τo χέρι σoυ, και άγγιξε όλα όσα έχει, για να δεις αν δεν σε βλασφημήσει κατά πρόσωπo.

Kαι o Kύριoς είπε στoν σατανά: Δες, στo χέρι σoυ όλα όσα έχει· μόνoν επάνω σ’ αυτόν να μη βάλεις τo χέρι σoυ. Kαι o σατανάς βγήκε μπρoστά από τoν Kύριo."

ΙΩΒ 1:9-12 

Πολλοί πιστεύουν  ότι ο Κύριος ξεκίνησε όλη αυτή τη σύγκρουση. Νομίζουν ότι ο διάβολος δεν θα είχε καν προσέξει τον Ιώβ αν δεν του το είχε υποδείξει ο Θεός. Πιστεύω όμως ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο Κύριος ήξερε  ότι ο διάβολος αναζητούσε κάποιον να καταπιεί και ότι ο Ιώβ βρισκόταν στο στόχαστρό του. Το μόνο που έκανε ο Κύριος ήταν να το φανερώσει:

"Eγκρατευθείτε, αγρυπνήστε· επειδή, ο αντίδικός σας ο διάβολος περιτριγυρίζει, σαν ωρυόμενο λιοντάρι, ζητώντας ποιον να καταπιεί."

Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 5:8 

Κι όμως οι πιο πολλοί ερμηνεύουν αυτό το εδάφιο ότι ο Κύριος έδωσε την άδεια στο διάβολο να ταλαιπωρήσει τον Ιώβ. Αυτό που πραγματικά συνέβη ήταν ότι ο Κύριος φανέρωσε ότι όλα όσα είχε ο Ιώβ ήταν ήδη στην εξουσία του σατανά. Ο διάβολος ήταν ο θεός αυτού του κόσμου,  εξ' αιτίας της παρακοής των πρωτόπλαστων, και ο άρχοντας της δύναμης του αέρα :

"... ο θεός τούτου τού κόσμου τύφλωσε τον νου, για να μη λάμψει επάνω σ’ αυτούς ο φωτισμός τού ευαγγελίου τής δόξας τού Xριστού, που είναι εικόνα τού Θεού."

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄ 4:4 

"μέσα στις οποίες κάποτε περπατήσατε, σύμφωνα με το πολίτευμα του κόσμου τούτου, σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας τού αέρα, του πνεύματος, που σήμερα ενεργεί στους γιους τής απείθειας·"

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 2:2 

Ο Ιώβ δεν ζούσε κάτω από το καθεστώς της Καινής Διαθήκης που ζούμε εμείς σήμερα και από τη φύση του ήταν δούλος του διαβόλου:

"... και ήμασταν από τη φύση μας τέκνα οργής, όπως και οι υπόλοιποι."

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 2:3 

Το ότι ο διάβολος είχε ήδη κυριαρχία πάνω στον κόσμο εξ' αιτίας της αμαρτίας δεν ισχύει άμεσα για εμάς σήμερα. Όλα τα πιστά παιδιά του Θεού έχουμε ελευθερωθεί από τη δύναμη του βασιλείου του σατανά και έχουν μεταφερθεί στο βασίλειο του αγαπητού Υιού του Θεού:

"ευχαριστώντας τον Πατέρα, που μας έκανε άξιους της μερίδας τού κλήρου των αγίων μέσα στο φως· ο οποίος μάς ελευθέρωσε από την εξουσία τού σκότους, και μας μετέφερε στη βασιλεία τού αγαπητού Yιού του."

ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 1:12‭-‬13 

Ο Σατανάς δεν έχει επάνω μας την εξουσία που είχε επάνω στον Ιώβ. Και είμαστε κάτω από μια διαθήκη με τον Κύριο γεμάτη υποσχέσεις που ο Ιώβ δεν είχε:

"Tώρα, όμως, ο Xριστός έλαβε μία εξοχότερη υπηρεσία, καθόσον είναι και μεσίτης μιας ανώτερης διαθήκης, που νομοθετήθηκε με ανώτερες υποσχέσεις."

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 8:6 

Με άλλα λόγια, αυτό που έγινε στην ιστορία του Ιώβ είναι ότι ο διάβολος τον είχε ήδη στοχεύσει και προκάλεσε τον Θεό να αποτραβήξει την προστασία από επάνω του για να δει αν ο Ιώβ συνεχίζει να Τον υπηρετεί. Και αυτό, επειδή Ο Κύριος είχε μιλήσει ευλογία στον Ιώβ και ήταν μη αναστρέψιμη:

"Δεν θα παραβώ τη διαθήκη μου ούτε θα αθετήσω ό,τι βγήκε από τα χείλη μου." Ψαλ. 89:34

Χωρίς την παρέμβαση του διαβόλου κανένα κακό δε θα είχε συμβεί στον Ιώβ και το ίδιο ισχύει και σήμερα. Ο Κύριος δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας επειδή είναι απείραστος κακού:

"Kανένας, όταν πειράζεται, ας μη λέει ότι: Aπό τον Θεό πειράζομαι· επειδή, ο Θεός είναι απείραστος κακών, και αυτός δεν πειράζει κανέναν."

ΙΑΚΩΒΟΥ 1:13 

Κάτι επίσης που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο Ιώβ δεν ήταν κάτω από καμιά διαθήκη με τον Θεό. Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται πριν δοθεί ο Μωσαϊκός νόμος. Ο Θεός απλά ήθελε να ευλογήσει τον Ιώβ, και το έκανε:

"Eπειδή, λέει στον Mωυσή: «Θα ελεήσω όποιον ελεώ, και θα σπλαχνιστώ όποιον σπλαχνίζομαι»."

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 9:15 

Αλλά όταν ο σατανάς διαμαρτυρήθηκε, ο Θεός έπρεπε να του τον παραδώσει, επειδή δεν υπήρχε αυτή η  νομική κατοχύρωση (διαθήκη) μεταξύ του Ιώβ και του Θεού που να προέβλεπε αυτό το είδος της ευλογίας. Βλέπετε ότι όπως υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι υπάρχουν και οι πνευματικοί.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Κύριος άρχισε να συνάπτει διαθήκες με τον άνθρωπο. Ήθελε να μας ευλογήσει, αλλά χρειαζόταν έναν νόμιμο τρόπο για να παρακάμψει το γεγονός ότι όλη η ανθρωπότητα είχε διαφθαρθεί και είχε κάνει τον σατανά κύριο της. Αυτές οι διαθήκες ήταν μόνο επί μέρους διαθήκες, επειδή ο αμαρτωλός άνθρωπος απέτυχε να ανταποκριθεί σε αυτές. 

Μέχρι που ήρθε ο Ιησούς. Τότε ο Θεός έκανε διαθήκη με τον Ιησού, την Καινή Διαθήκη με βάση το αίμα του Κυρίου μας, ώστε όλοι όσοι πιστεύουν και εμπιστεύονται Αυτόν ως Σωτήρα μπαίνουν στη διαθήκη του Θεού με τον Ιησού. Έτσι έχουμε την μεγαλύτερη ασφάλεια και βεβαίωση στη ζωή μας, επειδή ο Ιησούς δεν θα αλλάξει ποτέ:

"O Iησούς Xριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα, και στους αιώνες."

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 13:8 

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Ο φόβος του θανάτου

  Από Αργύρης Σιμώνης

Ο φόβος του θανάτου είναι κάτι που παραλύει πολλούς ανθρώπους, ακόμα και χριστιανούς. Αυτό συμβαίνει για δύο κυρίως λόγους:

1. Πολλοί πιστεύουν ότι ο θάνατος είναι κάτι τελειωτικό και ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, 

και

2. Πολλοί επίσης πιστεύουν ότι αν δεν φροντίσουν για τον εαυτό τους οι ίδιοι δεν υπάρχει κανείς άλλος που θα το κάνει για αυτούς,  και συμπεριφέρονται λες και δεν υπάρχει Θεός που υπόσχεται δικαιοσύνη και προστασία επάνω μας.

Ας δούμε τι είπε ο Ιησούς στους μαθητές Του:

"Eπειδή, όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει· και όποιος χάσει τη ζωή του, εξαιτίας μου, θα τη βρει. 

Eπειδή, τι ωφελείται ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του; Ή, τι θα δώσει ο άνθρωπος σε ανταλλαγή τής ψυχής του;"

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 16:25‭-‬26  

Πόσο πρόθυμοι λοιπόν είμαστε να συμβιβάσουμε τις ηθικές αξίες και την πίστη μας για να αποφύγουμε την απόρριψη και την δυσαρέσκεια του κόσμου; 

Πόσο πρόθυμοι  είμαστε να θυσιάσουμε την ψυχή μας στο βωμό του προσωπικού κέρδους, ακόμα και αν το κάνουμε για να σώσουμε την ίδια μας τη ζωή;

Χωρίς την πίστη και την αυτοθυσία των προγόνων μας στην επανάσταση του '21 που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία, θα είμασταν ακόμα υπόδουλοι σαν έθνος. Χωρίς την πίστη και την αυτοθυσία όλων αυτών που έδωσαν τη ζωή τους στους 2 παγκοσμίους πολέμους, θα είμασταν κάτω από φασιστικό ζυγό. Χωρίς την ακλόνητη πίστη του Ιησού μας στο θέλημα του Πατέρα και τη σταυρική Του θυσία, όλος ο κόσμος θα ήταν ακόμα υπόδουλος στην αμαρτία. 

"O λαός μου αφανίστηκε για έλλειψη γνώσης· "

ΩΣΗΕ 4:6

Αυτό που μας λέει εδώ ο Κύριος είναι ότι η άγνοια σκοτώνει. Ο λόγος του Θεού είναι ένας θησαυρός γνώσης που μας ανοίγει τα μάτια και μας ελευθερώνει από τα δεσμά του φόβου: 

"Κι εμείς γνωρίσαμε και πιστέψαμε την αγάπη που έχει για μας ο Θεός. Ο Θεός είναι αγάπη· και εκείνος που μένει μέσα στην αγάπη, μένει σε ενότητα με τον Θεό και ο Θεός μένει σε ενότητα μ' αυτόν.

Με τούτο η αγάπη έχει φτάσει σε τέλειο βαθμό μαζί μας, για να έχουμε παρρησία κατά την ημέρα τής κρίσης: Επειδή, όπως είναι Εκείνος, έτσι είμαστε κι εμείς μέσα σ' αυτό τον κόσμο. Φόβος δεν υπάρχει μέσα στην αγάπη,

αλλά, η τέλεια αγάπη βγάζει έξω τον φόβο· επειδή, ο φόβος έχει κόλαση· και εκείνος που φοβάται δεν έχει φτάσει σε τέλειο βαθμό μέσα στην αγάπη." 1Ιωάν. 4:16-18

Όταν δούμε τη ζωή μας εδώ στη γη από την προοπτική της αιωνιότητας και αντιληφθούμε την πραγματική έννοια της αιώνιας ζωής όπως μας την περιγράφει ο Ιησούς (Ιωάν. 17:3), τότε δεν είναι απίθανο να έχουμε το ίδιο δίλλημα με τον απόστολο Παύλο:

"σύμφωνα με τη σταθερή προσδοκία και ελπίδα μου, ότι δεν θα ντροπιαστώ σε τίποτε, αλλά με κάθε παρρησία, όπως πάντοτε, ο Xριστός και τώρα θα μεγαλυνθεί στο σώμα μου, είτε διαμέσου ζωής είτε διαμέσου θανάτου· επειδή, σε μένα το να ζω είναι ο Xριστός, και το να πεθάνω είναι κέρδος. Aλλά, αν το να ζω μέσα στη σάρκα, αυτό συμβάλλει σε καρποφορία τού έργου μου, και τι να εκλέξω δεν γνωρίζω· επειδή, στενοχωρούμαι από τα δύο, έχοντας μεν την επιθυμία να αναχωρήσω, και να είμαι με τον Xριστό· δεδομένου ότι, είναι πολύ πλέον καλύτερα· το να μένω, όμως, μέσα στο σώμα είναι αναγκαιότερο για σας. Kαι ξέρω με πεποίθηση τούτο, ότι θα μείνω και θα συμπαραμείνω μαζί με όλους σας, για την προκοπή σας και τη χαρά στην πίστη· ώστε, εξαιτίας μου, να περισσεύει το καύχημά σας στον Iησού Xριστό, διαμέσου τής δικής μου παρουσίας σε σας."

ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ 1:20‭-‬26

Το Πνεύμα με το οποίο ο Παύλος μας έγραψε όλες αυτές τις αλήθειες, το ίδιο Πνεύμα ζει και μέσα μας. Ζούμε σε πονηρούς καιρούς και βιώνουμε ήδη όλα αυτά τα σημεία των εσχάτων ημερών που μας γράφει ο Ιωάννης στο βιβλίο της Αποκάλυψης. 

Καλούμαστε καθημερινά να παίρνουμε αποφάσεις που δοκιμάζουν την ηθική μας και την πίστη μας. 

Η πίστη δεν αποκτάται μαγικά μέσα σε μια μέρα. Αυτές οι καθημερινές μας αποφάσεις, μικρές και μεγάλες, είναι που στερεώνουν την πίστη μας και μορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Από αυτό θα εξαρτηθεί για τα ακόμα δυσκολότερα χρόνια που έρχονται, ποιοι θα υποταχθούν στον αντίχριστο όταν σαν παγκόσμιος ηγέτης έρθει και υποχρεώσει τον κόσμο να πάρει το χάραγμα και να τον προσκυνήσει για να σώσει τη ζωή του η να αντισταθεί και να υποστεί διωγμό,  μέχρι και θάνατο.

Θα κλείσω το μήνυμα εδώ. Πιστεύω όλα αυτά να είναι τροφή για σκέψη και προσευχή και εύχομαι ο Κύριος να μας οδηγεί ώστε με τις αποφάσεις μας και τη ζωή μας να είμαστε το φως και το αλάτι που καλούμαστε να είμαστε σε έναν κόσμο που ολοένα βυθίζεται στο σκοτάδι.

Αμήν 🙏

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας:

Ευαγγέλιο: Δύναμη Θεού προς σωτηρία

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Eπειδή, δεν ντρέπομαι το ευαγγέλιο του Xριστού· για τον λόγο ότι, είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία σε κάθε έναν που πιστεύει, και στον Iουδαίο, πρώτα, και στον Έλληνα". ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 1:16 

Ευαγγέλιο σημαίνει "τα καλά νέα", αλλά είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Είναι τόσο καλά νέα που ίσως φαντάζουν απίστευτα για να είναι αληθινά! 

Και αυτό γιατί όταν ο Ιησούς επάνω στο σταυρό του Γολγοθά πήρε επάνω Του όλη την αμαρτία μας, πλήρωσε το δικό μας χρέος και μας έδωσε νέα ζωή,  πραγματικά φαντάζει  πολύ καλό για να είναι αληθινό!

Ο Παύλος μιλάει εκτενέστερα στην προς Ρωμαίους και προς Γαλάτες επιστολή του επάνω σε αυτό το θέμα. σε κάποια σημεία μάλιστα χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα:

"Ω, ANOHTOI, Γαλάτες, ποιος σας βάσκανε, ώστε να μη πείθεστε στην αλήθεια, εσείς, μπροστά στα μάτια των οποίων ο Iησούς Xριστός σκιαγραφήθηκε ανάμεσά σας σταυρωμένος; Mονάχα τούτο θέλω να μάθω από σας: Aπό έργα τού νόμου λάβατε το Πνεύμα ή από ακοή τής πίστης; Tόσο ανόητοι είστε; Aφού αρχίσατε με το Πνεύμα, τώρα τελειώνετε με τη σάρκα;"
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:1‭-‬3 

Οποιαδήποτε διδασκαλία που δεν εστιάζει στη χάρη του Θεού ως τον τρόπο λήψης όσων μας παρείχε ο Ιησούς με την  σταυρική Του θυσία, δεν είναι το αληθινό Ευαγγέλιο. 

Η χάρη του Κυρίου είναι δώρο και όχι μισθός, και το να προσπαθούμε να λάβουμε από τον Θεό με τη δική μας προσπάθεια είναι μια διαστροφή του Ευαγγελίου. Δείτε τι μας λέει ο Παύλος  στην επιστολή του προς Γαλάτες:

"Θαυμάζω ότι τόσο γρήγορα μεταφέρεστε από Εκείνον, που σας κάλεσε με τη χάρη τού Iησού Xριστού, σε άλλο ευαγγέλιο· το οποίο δεν είναι άλλο· αλλά υπάρχουν μερικοί που σας ταράζουν, και θέλουν να μετατρέψουν το ευαγγέλιο του Xριστού."

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 1:6‭-‬7 

Αυτή δυστυχώς είναι η κατάσταση της εκκλησίας σήμερα, και αυτό λόγω άγνοιας. 

Το Ευαγγέλιο είναι η δύναμη του Θεού που απελευθερώνει τον καρπό της σωτηρίας που λάβαμε ώστε να εκδηλωθεί στη ζωή μας. Η σωτηρία δεν περιλαμβάνει μόνο την πνευματική αναγέννηση του πιστού, αλλά κάθε όφελος και πνευματική ευλογία που δικαιούμαστε δια μέσω του Ιησού Χριστού σαν παιδιά τού Θεού που είμαστε. Οι ευλογίες αυτές είναι η κληρονομιά μας:

"Άξιος ευλογίας είναι ο Θεός και Πατέρας τού Kυρίου μας Iησού Xριστού, αυτός που μας ευλόγησε με κάθε πνευματική ευλογία στα επουράνια διαμέσου τού Xριστού".

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 1:3 

Επομένως, εάν δεν βιώνουμε την αφθονία που μας παρείχε ο Ιησούς σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής μας, σημαίνει ότι έχουμε πρόβλημα να κατανοήσουμε ή και να πιστέψουμε στο αληθινό Ευαγγέλιο. Γι' αυτό λοιπόν η μελέτη του λόγου του Θεού είναι ζωτικής σημασίας. Μόλις ο σπόρος του Λόγου πέσει μέσα στην καρδιά μας, το Πνεύμα τού Κυρίου θα μας δώσει κατανόηση και αποκάλυψη ώστε ο σπόρος αυτός να βγάλει βαθιές ρίζες και να φέρει πλούσιο καρπό στη ζωή μας.

Αμήν 🙏

Χαρίσματα και χαρακτήρας (Μέρος 2ο) - Μέρα νηστείας 21/21

 Από Αργύρης Σιμώνης

Στο χθεσινό μήνυμα μιλήσαμε για τη σημασία του χαρακτήρα και για τα κίνητρα που ωθούν τις πράξεις μας. Σήμερα θα εξετάσουμε τον χαρακτήρα που ο Κύριος μας καλεί να διαμορφώσουμε σύμφωνα με το νου Χριστού που έχουμε:

"Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο.

Ενώ μεν ο πνευματικός άνθρωπος ανακρίνει τα πάντα, αυτός όμως δεν ανακρίνεται από κανέναν.

Επειδή: «Ποιος γνώρισε τον νου τού Κυρίου, ώστε να τον διδάξει;». Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού." 1Κορ. 2:14-16

Πώς θα μπορούσα να δώσω όλα μου τα αγαθά για να ταΐσω τους φτωχούς και ταυτόχρονα να μην έχω αγάπη, όπως μας λέει ο Παύλος στην Α' Κορ. 13:3; 

Δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε, γιατί έχουμε ένα τέλειο παράδειγμα στις Πράξεις στο κεφάλαιο 5 με την ιστορία του Ανανία και της Σαπφείρας. Πριν το σχολιάσω, ας διαβάσουμε λίγο πιο πριν από το κεφ. 4:

 

"Για τον λόγο ότι, δεν υπήρχε ούτε ένας ανάμεσά τους που είχε ανάγκη· επειδή, όσοι ήσαν κάτοχοι χωραφιών ή σπιτιών, αφού τα πουλούσαν, έφερναν το αντίτιμο της αξίας εκείνων που πουλούσαν,

και το έβαζαν στα πόδια των αποστόλων· και μοιραζόταν σε κάθε έναν σύμφωνα με την ανάγκη που είχε.

Και ο Ιωσής, αυτός που αποκλήθηκε από τους αποστόλους Βαρνάβας (το οποίο μεταφραζόμενο σημαίνει, γιος παρηγοριάς), Λευίτης, Κύπριος το γένος, έχοντας ένα χωράφι, το πούλησε, και έφερε τα χρήματα, και τα έβαλε στα πόδια των αποστόλων." Πράξ. 4:34-37

Βλέπουμε ότι η αληθινή αγάπη εκδηλωνόταν με αποδείξεις καθώς οι πιστοί πούλησαν γη και περιουσίες και έδωσαν τα έσοδα στους αποστόλους για να διανεμηθούν και να καλύψουν τις ανάγκες που υπήρχαν. 

Στη συνέχεια, ο Ανανίας και η Σαπφείρα πούλησαν ένα κομμάτι της δικής τους περιουσίας και προσποιήθηκαν ότι έδωσαν το συνολικό ποσό στην εκκλησία (Πράξεις 5:1-11). Το κίνητρό τους ήταν να λάβουν τον έπαινο των ανθρώπων, και αυτό ήταν που έφερε την άμεση κρίση από τον Θεό. Υποκρισία υπάρχει όταν οι άνθρωποι κάνουν κάτι προσποιούμενοι ότι ευαρεστούν τον Θεό ή βοηθούν άλλους, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούν την δική τους επιθυμία για αναγνώριση και δόξα. 

Ας δούμε ποιός είναι αυτός ο χαρακτήρας Χριστού που ο Κύριος μας καλεί να έχουμε; Συνεχίσουμε να διαβάζουμε από την επιστολή Α' Κορ. 13:

"Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται,

δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό·

δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.

Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει." 1Κορ. 13:4-7

Αυτά τα εδάφια που διαβάσαμε μας δίνουν 2 βασικά διδάγματα:

1. Είναι αδύνατον να τα κάνουμε όλα αυτά με τη δική μας τη δύναμη και ειδικά το "όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει",  παρά μόνο με τη βοήθεια του Θεού:

"Όχι με δύναμη ούτε με ισχύ, αλλά με το Πνεύμα μου, λέει ο Κύριος των δυνάμεων." Ζαχ. 4:6

2. 

Αυτή τα εδάφια είναι η λίστα που περιέχει την καλύτερη μέθοδο αξιολόγησης του χαρακτήρα μας. Φανταστείτε πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος σήμερα, αν δινόταν μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτή τη μέθοδο αξιολόγησης του χαρακτήρα έναντι αυτής των επιδόσεων.  

Έχουμε την τάση να θέλουμε να κάνουμε κάτι μεγάλο για τον Θεό, αλλά η Γραφή μας διδάσκει να μην περιφρονούμε τα μικρά πράγματα:

"Επειδή, ποιος καταφρόνησε την ημέρα των μικρών πραγμάτων;" Ζαχ. 4:10

Με άλλα λόγια, μην περιφρονείτε να κάνετε μικρές πράξεις καλοσύνης μέρα με τη μέρα. Η συσσώρευση αυτών των μικρών πράξεων καλοσύνης είναι αυτό που "ακονίζει" και μορφώνει το νου Χριστού στον χαρακτήρα μας και φέρνει μια αληθινή και διαρκή ευτυχία στη ζωή μας:

"Αν τα ξέρετε αυτά, είστε μακάριοι, αν τα κάνετε." Ιωάν. 13:17

Πρέπει δηλαδή πρώτα να γνωρίσουμε τις αρχές της αγάπης και τις εκφράσεις της και κατόπιν να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή. Με τη βοήθεια του Θεού μπορούμε να αλλάξουμε όλον τον κόσμο και η αλλαγή αυτή ξεκινάει πρώτα από μέσα μας. 

Αμήν 🙏

Χαρίσματα και χαρακτήρας - Μέρα νηστείας 20/21

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Αν μιλάω τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ένα κομμάτι χαλκός που βγάζει ήχους ή ένα κύμβαλο που ξεκουφαίνει.

Και αν έχω προφητεία, και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετατοπίζω βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε.

Και αν διανείμω όλα τα υπάρχοντά μου, και αν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, αλλά δεν έχω αγάπη, τίποτε δεν ωφελούμαι." Α'Κορ. 13:1-3

Ο Παύλος έλεγε ότι χωρίς την αγάπη του Θεού να ωθεί τις πράξεις μας, τότε το να μιλάμε σε γλώσσες απλά θα κάναμε μόνο θόρυβο. Το ίδιο ισχύει και για την προφητεία, τη γνώση, την πίστη, τα υπάρχοντά μας ακόμα και το σώμα μας να ρίξουμε στη φωτιά δε μας ωφελεί. 

Το κίνητρο πίσω από τις πράξεις μας καθορίζει εάν αυτές οι πράξεις είναι χρισμένες από τον Θεό ή απλώς νεκρά έργα (Εβρ. 9:14)

Αυτό που παρατηρείται σήμερα, από την πολιτική, τις κρατικές υπηρεσίες, τους κοινωνικούς φορείς, τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, έως και στον χώρο της Εκκλησίας, η μεγαλύτερη βαρύτητα δυστυχώς δίνεται στις επιδόσεις και τα επιτεύγματα των ανθρώπων. Αν αμφιβάλετε για αυτό, με μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο μπορείτε εύκολα να ανακαλύψετε πόσες μέθοδοι αξιολόγησης υπάρχουν επάνω στο θέμα των επιδόσεων και συγκρίνετέ το με τις αντίστοιχες μεθόδους αξιολόγησης επάνω στον χαρακτήρα των ανθρώπων, ειδικά όσων είναι σε κάποια θέση ηγεσίας/εξουσίας. 

Στον κόσμο δηλαδή υπάρχει πολύ μεγαλύτερη έμφαση στο τι κάνουμε παρά στο πώς και γιατί το κάνουμε. Ο Παύλος εδώ στην επιστολή του δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα κίνητρα πίσω από τις πράξεις μας είναι πιο σημαντικά από τις ίδιες τις πράξεις. 

Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός είναι Πνεύμα (Ιωάννης 4:24) και σχετίζεται μαζί μας σε πνευματικό επίπεδο και όχι σε σαρκικό:

"Και ο Κύριος είπε στον Σαμουήλ: Μη επιβλέψεις στο πρόσωπό του ή στο ύψος τού αναστήματός του, επειδή τον αποδοκίμασα· δεδομένου ότι ο Κύριος δεν βλέπει όπως βλέπει ο άνθρωπος· επειδή, ο άνθρωπος βλέπει το φαινόμενο, ο Κύριος όμως βλέπει την καρδιά." 1Σαμ. 16:7

Για παράδειγμα, το χάρισμα της προφητείας συνδέεται με την κατανόηση όλων των μυστηρίων. Επομένως, η προφητεία δεν είναι απλώς η πρόβλεψη του μέλλοντος, αλλά η κατανόηση του τι συμβαίνει από την οπτική γωνία του Θεού. 

Ο Ιησούς επίσης μίλησε για την πίστη που μετακινεί βουνά στο Μάρκο 11:23.

Εμείς λοιπόν σαν χριστιανοί πώς αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους; Τους κρίνουμε μόνο εξωτερικά προσέχοντας στα χαρίσματα και στις επιδόσεις τους ή τους γνωρίζουμε στο Πνεύμα; 

"Ώστε, εμείς, από τώρα πλέον, δεν γνωρίζουμε κατά σάρκα κανέναν· παρόλο που και γνωρίσαμε κατά σάρκα τον Χριστό, αλλά τώρα πλέον δεν γνωρίζουμε.

Γι' αυτό, αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο κτίσμα· τα αρχαία πέρασαν, δέστε, τα πάντα έγιναν καινούργια." 2Κορ. 5:16-17 

Στο επόμενο μήνυμα θα εξετάσουμε τον χαρακτήρα που ο Κύριος μας καλεί να διαμορφώσουμε σύμφωνα με το νου Χριστού που έχουμε:

"Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο.

Ενώ μεν ο πνευματικός άνθρωπος ανακρίνει τα πάντα, αυτός όμως δεν ανακρίνεται από κανέναν.

Επειδή: «Ποιος γνώρισε τον νου τού Κυρίου, ώστε να τον διδάξει;». Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού." 1Κορ. 2:14-16

Συνεχίζεται ...

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας:

Είμαστε άρωμα Χριστού - Μέρα νηστείας 19/21

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης Tου.

Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται·

σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή." 2Κορ. 2:14-16

Στην εποχή του Παύλου, η λέξη θρίαμβος που αναφέρει εδώ συνδέονταν με τη θριαμβευτική πομπή (παρέλαση) ενός Ρωμαίου στρατηγού που επέστρεφε από μια νίκη. Περνούσε το στρατό του στους δρόμους, μαζί με τους αιχμαλώτους και τα λάφυρα της νίκης, τα οποία δίνονταν στον κόσμο. Σε αυτή την παρέλαση υπήρχαν και θυμιατήρια που απέδιδαν ένα ευχάριστο άρωμα. 

Έτσι ο Παύλος εδώ μας λέει ότι συμμετέχουμε στη νικηφόρα πομπή του Χριστού, σκορπώντας αυτό το άρωμα της γνώσης του Χριστού που διαδίδεται παντού.

Αυτό το άρωμα που σκορπίζουν όσοι φέρνουν το μήνυμα του Χριστού, έχει δύο διαφορετικά αποτελέσματα σε δύο διαφορετικά είδη ανθρώπων:

1. Για όσους απορρίπτουν το Ευαγγέλιο του Χριστού, αυτό το μήνυμα παράγει την οσμή του θανάτου:

"Και ύστερα από μερικές ημέρες, ο Φήλικας, αφού ήρθε μαζί με τη γυναίκα του, τη Δρουσίλλα, που ήταν Ιουδαία, ξανακάλεσε τον Παύλο, και άκουσε απ' αυτόν για την πίστη στον Χριστό.

Και ενώ αυτός μιλούσε για δικαιοσύνη και εγκράτεια και για τη μέλλουσα κρίση, ο Φήλικας, επειδή έγινε έντρομος, απάντησε: Προς το παρόν, πήγαινε, και όταν βρω χρόνο, θα σε ξανακαλέσω." Πράξ. 24:24-25  

2. Όσοι λαμβάνουν αυτό το μήνυμα του Χριστού, απελευθερώνει τη μυρωδιά της ζωής:

"Ο Ιησούς είπε σ' αυτήν: Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· αυτός που πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει.

Και καθένας που ζει και πιστεύει σε μένα, δεν πρόκειται να πεθάνει στον αιώνα. Το πιστεύεις αυτό;

Του λέει: Ναι, Κύριε, εγώ πίστεψα ότι, εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός τού Θεού, αυτός που έρχεται στον κόσμο." Ιωάν. 11:25-27

Αυτή η οσμή έχει μόνο συμβολικό χαρακτήρα; Δεν μπορώ να πω με σιγουριά, αλλά φαντάζεστε να  υπάρχουν πνευματικές "οσμές" που προέρχονται από τις πράξεις μας; Οι κακές πράξεις μας δίνουν μια δυσωδία θανάτου που προσελκύει δαιμονική δραστηριότητα, και οι καλές πράξεις αναδίδουν την οσμή της ζωής που είναι ευάρεστη στον Κύριο. Έτσι λοιπόν η απόρριψη του Ευαγγελίου οδηγεί

στο θάνατο, και σε όσους πιστεύουν είναι το γλυκό άρωμα της αιώνιας ζωής.

Αμήν 🙏 

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας:

 

Η εκδίκηση ανήκει στον Κύριο - Μέρα νηστείας 16/21

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Aγαπητοί, μη εκδικείτε τον εαυτό σας· αλλά, δώστε τόπο στην οργή· επειδή, είναι γραμμένο: «Σε μένα ανήκει η εκδίκηση· εγώ θα κάνω ανταπόδοση, λέει ο Kύριος». Aν, λοιπόν, ο εχθρός σου πεινάει, δίνε του να φάει· αν διψάει, δίνε του να πιει· επειδή, κάνοντας αυτό, θα επισωρεύσεις κάρβουνα φωτιάς επάνω στο κεφάλι του. Nα μη νικιέσαι από το κακό, αλλά να νικάς το κακό διαμέσου τού αγαθού."

Ρωμ. 12:19‭-‬21 

Ο Παύλος εδώ κάνει αναφορά από το Δευτερονόμιο:

"Σε μένα ανήκει η εκδίκηση, και η ανταπόδοση· το πόδι τους θα γλιστρήσει στον διορισμένο καιρό. Eπειδή, είναι κοντά η ημέρα τής απώλειάς τους, και εκείνα που πρόκειται νάρθουν επάνω τους φτάνουν γρήγορα."

Δευτ. 32:35 

Αυτό που μας λέει εδώ ο λόγος του Θεού είναι ότι πρέπει να επιτρέψουμε στον Κύριο να ασκήσει την οργή Του σε αυτούς που μας αδικούν αντί να προσπαθούμε να την προκαλέσουμε εμείς οι ίδιοι. Ο Κύριος θα πολεμήσει για εμάς επειδή παίρνει προσωπικά ό,τι συμβαίνει στους αγίους Του, ακριβώς όπως μίλησε στον Σαούλ στο δρόμο προς τη Δαμασκό:

"και πέφτοντας κάτω στη γη, άκουσε μία φωνή να του λέει: Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις;"

Kαι είπε: Ποιος είσαι, Kύριε; Kαι ο Kύριος είπε: Eγώ είμαι ο Iησούς, τον οποίο εσύ καταδιώκεις· είναι σκληρό σε σένα να κλοτσάς σε καρφιά."

Πράξ. 9:4-5

Όταν αφήσουμε την εκδίκηση στον Κύριο, Αυτός θα αντιμετωπίσει όσους μας πλήγωσαν και μας αδίκησαν πολύ πιο αποτελεσματικά από το αν προσπαθήσουμε να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι. 

Ξέρετε ότι είναι ανθρωπίνως αδύνατο να  το εφαρμόσουμε αυτό; Εδώ είναι που έρχεται η υπερφυσική δύναμη της πίστης του Θεού, που μιλήσαμε χθες, και μας ενδυναμώνει.

Ας αφήσουμε το Θεό να κινηθεί σαν Θεός στη ζωή μας:

"Έλπιζε στoν Kύριo με όλη σoυ την καρδιά, και να μη επιστηρίζεσαι στη σύνεσή σoυ· σε όλoυς τoύς δρόμoυς σoυ να γνωρίζεις Αυτόν, και Αυτός θα διευθύνει τα βήματά σoυ."

Παρ. 3:5‭-‬6 

Το να αφήνουμε τον Θεό να μας υπερασπίζεται είναι θέμα πίστης. Εάν δεν υπήρχε Θεός δικαιοσύνης που  φέρνει τους ανθρώπους σε μετάνοια, τότε δικαιολογημένα το να γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο όταν μας χτυπήσουν θα ήταν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε:

"Eγώ, όμως, σας λέω: Nα αγαπάτε τούς εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταρώνται, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν, και να προσεύχεστε για εκείνους που σας βλάπτουν και σας κατατρέχουν·"

Ματ. 5:44 

Ο Κύριος αγαπάει όλους τους ανθρώπους και είναι στο θέλημά Του όλοι να σωθούν και να έρθουν στην επίγνωση της αλήθειας:

"Δεν βραδύνει ο Kύριος την υπόσχεσή του, όπως μερικοί το θεωρούν αυτό βραδύτητα· αλλά μακροθυμεί σε μας, μη θέλοντας μερικοί να απολεστούν, αλλά όλοι νάρθουν σε μετάνοια."

Β΄ Πέτρου 3:9 

Να είστε σίγουροι ότι ο Κύριος που αγαπάει τους ανθρώπους και μισεί την αμαρτία, ελέγχει ακόμα και αυτούς που μας αδικούν:

"Ο Kύριoς ελέγχει όπoιoν αγαπάει, όπως o πατέρας τoν γιo τoυ, στoν oπoίo αρέσκεται.

Παρ. 3:12 

Αφού λοιπόν υπάρχει Θεός που υποσχέθηκε ότι η εκδίκηση είναι δική Του και θα ανταποδώσει την αδικία, τότε το να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας δείχνει έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στον Θεό και την ακεραιότητά Του.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας: