Το χάρισμα των γλωσσών - Μέρος 1ο

 Από Αργύρης Σιμώνης

Η ομιλία σε γλώσσες ανήκει στην κατηγορία των χαρισμάτων έκφρασης και είναι ένα χάρισμα διακονίας που λειτουργεί στην συνάθροιση της Εκκλησίας. 

Όπως και με τη διαφοροποίηση που υπάρχει μεταξύ του χαρίσματος της προφητείας με τη διακονία του προφήτη που εξετάσαμε στο προηγούμενο μήνυμα, έτσι και το χάρισμα των γλωσσών διαφέρει από την προσωπική ομιλία σε γλώσσες που μπορεί να γίνει ιδιωτικά από κάθε πιστό που έχει βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα. Είναι μια από τις πρώτες υπερφυσικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα: Πράξεις 2:4, 10:46 και 19:6.

Το χάρισμα των γλωσσών δε δίνεται σε όλους: 

"Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν;" 1Κορ. 12:30

Κάποιοι έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το εδάφιο ως επιχείρημα ότι η ομιλία σε γλώσσες δεν είναι για κάθε πιστό. Ωστόσο, αυτό μιλάει για το χάρισμα της ομιλίας σε γλώσσες που λειτουργεί στην συνάθροιση της Εκκλησίας. Δεν κινούνται όλοι οι πιστοί σε αυτό το χάρισμα, αλλά όλοι οι πιστοί που έχουν βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα μπορούν να μιλήσουν σε γλώσσες στη δική τους προσωπική ώρα προσευχής: 

"Τούτα δε τα σημεία θα παρακολουθούν εκείνους που πίστεψαν: Στο όνομά μου θα βγάζουν δαιμόνια· θα μιλούν καινούργιες γλώσσες·" Μάρκ. 16:17

Όταν το χάρισμα των γλωσσών ενεργείται δημόσια και υπάρχει διερμηνεία, ισούται με την προφητεία:

"Αυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του· ενώ αυτός που προφητεύει, οικοδομεί την εκκλησία." 1Κορ. 14:4

"Θέλω, μάλιστα, όλοι να μιλάτε γλώσσες, περισσότερο όμως να προφητεύετε· επειδή, αυτός που προφητεύει είναι μεγαλύτερος παρά αυτός που μιλάει με γλώσσες, εκτός αν διερμηνεύει, για να πάρει οικοδομή η εκκλησία." 1Κορ. 14:5

Υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη ομιλίας σε γλώσσες. Στην Α' Κορινθίους 13:1 διαβάζουμε ότι μπορούμε να μιλάμε με τις γλώσσες των ανθρώπων ή των αγγέλων. Οι γλώσσες των ανθρώπων αφορά την ομιλία σε γνωστές γλώσσες όπως αυτό που συνέβη την Ημέρα της Πεντηκοστής. Αυτό είναι το χάρισμα να μιλάς υπερφυσικά μια γνωστή γλώσσα χωρίς να την έχεις διδαχθεί, και έρχεται με σκοπό να δοθεί μαρτυρία, όπως την ημέρα της Πεντηκοστής:

"Και έγιναν όλοι πλήρεις από το Άγιο Πνεύμα, και άρχισαν να μιλούν ξένες γλώσσες, όπως το Πνεύμα έδινε σ' αυτούς να μιλούν.

Και στην Ιερουσαλήμ κατοικούσαν Ιουδαίοι, ευλαβείς άνδρες από κάθε έθνος, που υπάρχει κάτω από τον ουρανό.

Και καθώς έγινε αυτή η φωνή, το πλήθος συγκεντρώθηκε και συνταράχθηκε· επειδή, τους άκουγαν κάθε ένας ξεχωριστά να μιλούν με τη δική του διάλεκτο." Πράξ. 2:4-6

 

Υπάρχει επίσης η κατηγορία των ουράνιων γλωσσών (αυτό που στην Α' Κορινθίους 13:1 αποκαλείται γλώσσες των αγγέλων). Αυτή είναι μια γλώσσα που δεν είναι γνωστή στον ομιλητή αλλά επιτρέπει στον πιστό να επικοινωνήσει απευθείας με τον Κύριο μέσω του Πνεύματος:

"Επειδή, αυτός που μιλάει με γλώσσα, δεν μιλάει σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό· επειδή, κανένας δεν τον ακούει, αλλά με το πνεύμα του μιλάει μυστήρια·" 1Κορ. 14:2

"Επειδή, αν προσεύχομαι με γλώσσα, το πνεύμα μου προσεύχεται, αλλά ο νους μου μένει ακαρποφόρητος." 1Κορ. 14:14

H ομιλία σε γλώσσες δεν είναι ΤΟ σημείο, αλλά είναι κάτι που ακολουθεί το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και αν κάποιος δεν έχει  επηρεαστεί αρνητικά ή δεν έχει δεχθεί φόβο από τη θρησκοληψία, είναι φυσιολογικό σε όλους όσους έχουν βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα να μιλούν σε γλώσσες. Το να μιλάς σε γλώσσες ούτε από τον διάβολο είναι ούτε γίνεσαι δαιμονισμένος:

"Αν, λοιπόν, εσείς που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλές δόσεις στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Πνεύμα άγιο σ' εκείνους που ζητούν απ' αυτόν;" Λουκ. 11:13

Αν αναζητάς το Θεό και θέλεις τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την οποία μιλά η Γραφή, τότε ο Κύριος δε θα επιτρέψει στον διάβολο να σου δώσει ένα δαιμονικό χάρισμα!

Ο Θεός δε δίνει το Πνεύμα Του σε αυτούς που ζητιανεύουν η σε αυτούς που το αξίζουν, αλλά σε αυτούς που το ζητούν. Θα πρέπει δια πίστεως να αρχίσεις να μιλάς και να πιστέψεις ότι ο Θεός είναι αυτός που σε εμπνέει να το κάνεις:

"Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο." Α' Κορ. 2:14

" ... Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού." Α' Κορ. 2:16

Κάποιοι, ιδιαίτερα στους Πεντηκοστιανούς κύκλους, λένε ότι απλά μιλούν σε γλώσσες χωρίς να μπορούν να το ελέγξουν. Αυτό δεν είναι αλήθεια:

"Τα δε πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες." Α' Κορ. 14:32

Ο φόβος, η απιστία και το να ακούμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να αξιολογήσουμε αν αυτό που μιλάμε είναι από το Θεό ή όχι, δημιουργεί αμφιβολία  και φέρνει εμπόδιο μέσα μας. Ο νους επαναστατεί και λέει όχι. Η σάρκα αντιστέκεται στη γλωσσολαλιά επειδή δεν βγάζει νόημα με τη λογική. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που κάνει τη γλωσσολαλιά τόσο δυνατή:

"Εσείς, όμως, αγαπητοί, ενώ θα εποικοδομείτε τον εαυτό σας επάνω στην αγιότατη πίστη σας, προσευχόμενοι εν Πνεύματι Αγίω, 

φυλάξτε τον εαυτό σας στην αγάπη τού Θεού, προσμένοντας το έλεος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού σε αιώνια ζωή." Ιούδ. 1:20-21

Η έκφραση "Προσευχόμενοι εν Πνεύματι Αγίω" που αναφέρεται εδώ είναι η ομιλία σε γλώσσες.

"Αυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του." Α' Κορ. 14:4

Θα ακολουθήσει μήνυμα που αποτελεί το δεύτερο μέρος της σειράς επάνω στο χάρισμα των γλωσσών. 

Συνεχίζεται...

Το χάρισμα της προφητείας

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Ακολουθείτε την αγάπη· και ζητάτε με ζήλο τα πνευματικά χαρίσματα, περισσότερο όμως το να προφητεύετε." A'Κορ. 14:1

Το χάρισμα της προφητείας, των γλωσσών και της διερμηνείας γλωσσών συγκαταλέγονται στην ομάδα των χαρισμάτων έκφρασης. Σε αυτό το μήνυμα θα επικεντρωθούμε στο χάρισμα της προφητείας. 

Αυτό το χάρισμα της προφητείας είναι διαφορετικό από το χάρισμα της διακονίας ενός προφήτη (Εφεσίους 4:11), όπως επίσης είχαμε πει και ότι το χάρισμα της πίστης που αναφέρει στην επιστολή αυτή ο Παύλος είναι διαφορετικό από τον καρπό της πίστης που αναφέρει ο ίδιος στην προς Γαλάτες επιστολή 5:22, όταν μιλάει για τον καρπό του Πνεύματος. 

Σύμφωνα με την Α' Κορινθίους 14:3, αυτό το χάρισμα της προφητείας είναι προς οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά: 

"εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγοριά." Α'Κορ. 14:3

Σίγουρα υπήρξαν πολλοί προφήτες των οποίων οι προφητείες δεν πληρούσαν αυτά τα πρότυπα:

------- Στο Β' Σαμουήλ 12:1-14 ο προφήτης Νάθαν επισκέπτεται τον βασιλιά Δαυίδ, του μιλά για την αμαρτία που έκανε και στα επόμενα εδάφια του ανακοινώνει  την κρίση του Κυρίου:

"γιατί καταφρόνησες τον λόγο τού Κυρίου, ώστε να πράξεις το κακό στα μάτια του; Τον Ουρία τον Χετταίο πάταξες με ρομφαία, και πήρες τη γυναίκα του στον εαυτό σου ως γυναίκα, κι αυτόν τον θανάτωσες με τη ρομφαία των γιων Αμμών·" B'Σαμ. 12:9

"τώρα, λοιπόν, ρομφαία δεν θα αποσυρθεί από την οικογένειά σου· επειδή, με καταφρόνησες, και πήρες τη γυναίκα τού Ουρία τού Χετταίου για να είναι γυναίκα σου.

Έτσι λέει ο Κύριος: Δες, θα ξεσηκώσω εναντίον σου κακά μέσα από την οικογένειά σου, και θα πάρω τις γυναίκες σου μπροστά από τα μάτια σου, και θα τις δώσω στον πλησίον σου, και θα κοιμηθεί με τις γυναίκες σου μπροστά σ' αυτόν τον ήλιο·" B'Σαμ. 12:10-11

---------------- Στο Α' Βασιλέων 13:1-5, βλέπουμε την περίπτωση του προφήτη που έφερε λόγο Κυρίου στον βασιλιά Ιεροβοάμ:

"ΚΑΙ να, ένας άνθρωπος του Θεού ήρθε από τον Ιούδα στη Βαιθήλ με λόγον τού Κυρίου· και ο Ιεροβοάμ στεκόταν επάνω στο θυσιαστήριο, για να θυμιάσει.

Και φώναξε προς το θυσιαστήριο με λόγον τού Κυρίου, και είπε: Θυσιαστήριο, θυσιαστήριο, έτσι λέει ο Κύριος: Να, ένας γιος θα γεννηθεί στον οίκο τού Δαβίδ, το όνομά του θα είναι Ιωσίας, και θα θυσιάσει επάνω σου τους ιερείς των υψηλών τόπων, που θυμιάζουν σε σένα, κι επάνω σε σένα θα καούν κόκαλα ανθρώπων.

Και έδωσε ένα σημάδι την ίδια ημέρα, λέγοντας: Αυτό είναι το σημάδι, που μίλησε ο Κύριος: Να, το θυσιαστήριο θα σχιστεί στη μέση, και η στάχτη του θα χυθεί προς τα έξω." 1Βασ. 13:1-3

"Και όταν ο βασιλιάς Ιεροβοάμ άκουσε τον λόγο τού ανθρώπου τού Θεού, που φώναξε προς το θυσιαστήριο, που ήταν στη Βαιθήλ, άπλωσε το χέρι του από το θυσιαστήριο, λέγοντας: Πιάστε τον. Και το χέρι του, που άπλωσε προς αυτόν, ξεράθηκε, ώστε δεν μπόρεσε να το γυρίσει στον εαυτό του.

Και το θυσιαστήριο σχίστηκε στη μέση, και η στάχτη ξεχύθηκε έξω από το θυσιαστήριο, σύμφωνα με το σημάδι που είχε δώσει ο άνθρωπος του Θεού με τον λόγο τού Κυρίου." A'Βασ. 13:4-5

----------------- Στο Α' Βασιλέων 21:17-21, ο προφήτης Ηλίας φέρνει λόγο Κυρίου στον βασιλιά Άχαβ:

"Και ο λόγος τού Κυρίου ήρθε στον Ηλία τον Θεσβίτη, λέγοντας:" A'Βασ. 21:17

"και θα μιλήσεις σ' αυτόν, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: Φόνευσες, κι ακόμα κληρονόμησες; Θα μιλήσεις ακόμα σ' αυτόν, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: Στον τόπο, όπου τα σκυλιά έγλειψαν το αίμα τού Ναβουθαί, θα γλείψουν τα σκυλιά το αίμα σου, ναι, το δικό σου." A'Βασ. 21:19

-------------- Ο προφήτης Άγαβος προφητεύει τη φυλάκιση του αποστόλου Παύλου:

"Και ενώ μέναμε εκεί πολλές ημέρες, κατέβηκε από την Ιουδαία κάποιος προφήτης με το όνομα Άγαβος·

και όταν ήρθε σε μας, πήρε τη ζώνη τού Παύλου, και αφού έδεσε τα δικά του χέρια και τα πόδια, είπε: Αυτά λέει το Πνεύμα το Άγιο: Τον άνδρα, του οποίου είναι αυτή η ζώνη, έτσι θα τον δέσουν οι Ιουδαίοι στην Ιερουσαλήμ, και θα τον παραδώσουν στα χέρια τών εθνών." Πράξ. 21:10-11

Ο Παύλος επίσης τονίζει ότι:

"Θέλω, μάλιστα, όλοι να μιλάτε γλώσσες, περισσότερο όμως να προφητεύετε· επειδή, αυτός που προφητεύει είναι μεγαλύτερος παρά αυτός που μιλάει με γλώσσες, εκτός αν διερμηνεύει, για να πάρει οικοδομή η εκκλησία." 1Κορ. 14:5

Με άλλα λόγια, ο Παύλος θέλει όλοι μας να προφητεύουμε, αλλά λίγο πιο κάτω ο ίδιος λέει ότι δεν είναι όλοι προφήτες.

"Μήπως όλοι είναι απόστολοι; Μήπως όλοι είναι προφήτες; Μήπως όλοι είναι δάσκαλοι; Μήπως όλοι κάνουν θαύματα;" A'Κορ. 12:29

Πώς λοιπόν εναρμονίζονται αυτά τα δύο;

Το χάρισμα της προφητείας που λειτουργεί στην συνάθροιση της εκκλησίας περιορίζεται στη γενική οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά του σώματος (Α' Κορινθίους 14:3).

Εάν ένα άτομο αρχίσει να δίνει μια ατομική προφητεία προσωπικής κατεύθυνσης σε κάποιον, αυτό εμπίπτει στη διακονία ενός προφήτη και είναι διαφορετικό από αυτό το απλό χάρισμα της προφητείας. 

Ο προφήτης φυσικά και θα μιλήσει οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά στο Σώμα του Χριστού όπως όλοι μας καλούμαστε να κάνουμε, αλλά επιπρόσθετα η διακονία του προφήτη περιλαμβάνει κατεύθυνση, επίπληξη και προειδοποίηση, όπως είδαμε στα προηγούμενα παραδείγματα.  

Κάποιος κινούμενος στο χάρισμα της προφητείας, θα μπορούσε για παράδειγμα να δώσει έναν τέτοιον λόγο:

"Παιδιά μου σας αγαπώ. Είμαι μαζί σας και δε θα σας εγκαταλείψω ποτέ"

Η αποτυχία κατανόησης της διαφοράς μεταξύ αυτού του απλού χαρίσματος της προφητείας και της διακονίας ενός προφήτη έχει οδηγήσει σε καταχρήσεις και ακρότητες, όπου παράξενα πράγματα ονομάζονται λόγοι προφητείας σε πολλές εκκλησίες και έχουν κάνει τους ανθρώπους να είναι επιφυλακτικοί έως και εντελώς αρνητικοί στην προφητεία. 

Κάποιοι επίσης προετοιμάζουν ολόκληρες διδασκαλίες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και τις παραδίδουν ως προφητείες στην εκκλησία. Άλλοι χρησιμοποιούν την προφητεία ως ευκαιρία για να επιπλήξουν κάποιον ή να εκτονώσουν τις δικές τους προκαταλήψεις ή να προωθήσουν τη δική τους ατζέντα σχετικά με το τι πρέπει να κάνει η εκκλησία. Κανένα από αυτά τα πράγματα δεν είναι το χάρισμα της προφητείας που ο Παύλος περιγράφει εδώ.

Θα μιλήσουμε εκτενέστερα για αυτό το θέμα και για την τάξη που πρέπει να υπάρχει κατά τη λειτουργία των χαρισμάτων σε κάποιο επόμενο μήνυμα. Στο αμέσως επόμενο μήνυμα θα ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα δύο χαρίσματα έκφρασης, το χάρισμα των γλωσσών και της διερμηνείας γλωσσών.

Συνεχίζεται...

Χαρίσματα αποκάλυψης

 Από Αργύρης Σιμώνης

Στο πρώτο μήνυμα της σειράς κάναμε μια εισαγωγή στα πνευματικά χαρίσματα και το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος, και στο προηγούμενο μήνυμα μιλήσαμε για τη μετάδοση των χαρισμάτων,  έτσι ώστε να θέσουμε μια βάση πριν μπούμε βαθύτερα στην εξήγηση των πνευματικών χαρισμάτων.

Τα χαρίσματα του Πνεύματος δεν προορίζονται να υποκαταστήσουν τη δική μας πίστη στον Κύριο. Δεν πρέπει να εξαρτόμαστε τόσο απόλυτα από κάποιο άτομο με πνευματικό χάρισμα ώστε να παραμελούμε τη δική μας πνευματική ανάπτυξη και ωριμότητα. 

Αν έχουμε την κατάλληλη πνευματική ωριμότητα και ξέρουμε πώς να πιστεύουμε, μπορούμε να λάβουμε οτιδήποτε χρειαζόμαστε από τον Κύριο χωρίς τη διαμεσολάβηση ενός ατόμου με κάποιο χάρισμα. 

Αν είναι έτσι λοιπόν, γιατί χρειαζόμαστε τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος; Θα έπρεπε να λαμβάνουμε όλοι απευθείας από τον Θεό και να μην υπάρχει ανάγκη κάποιου διαμεσολαβητή. Αυτό θα ήταν το ιδανικό, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι από την στιγμή που ερχόμαστε στον Κύριο, υπάρχει μια διαδικασία ωρίμανσης στη χριστιανική μας ζωή. 

Αν ο μόνος τρόπος να λάβεις από τον Κύριο ήταν μόνο μέσω της δικής σου πίστης, κάποιοι άνθρωποι για παράδειγμα διαγνωσμένοι με θανατηφόρες ασθένειες και με λίγο διάστημα ζωής, δεν θα είχαν το χρόνο να ωριμάσουν στην πίστη τους και θα ήταν καταδικασμένοι αν δεν υπήρχαν άνθρωποι με χαρίσματα θεραπειών για παράδειγμα. Ο Κύριος θέλει να λαμβάνουμε μέσω αυτών των χαρισμάτων, αλλά αν οι άνθρωποι αργότερα δεν ωριμάζουν στην προσωπική τους πίστη στον Κύριο και εξαρτώνται μόνο σε αυτά τα χαρίσματα είναι λάθος.

Ο λόγος γνώσης, ο λόγος σοφίας και η διάκριση πνευμάτων, κατατάσσονται από πολλούς στην ομάδα των χαρισμάτων αποκάλυψης.

Ας εξετάσουμε τι μας γράφει ο Παύλος:

"Επειδή, σε άλλον μεν δίνεται διαμέσου τού Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα·" A'Κορ. 12:8

Λόγος γνώσης είναι η αποκάλυψη που δίνει ο Κύριος για ένα άτομο (π.χ. για κάτι που έχει συμβεί ή ήδη συμβαίνει στη ζωή του) ή μία συγκεκριμένη κατάσταση. Ο Ιησούς λειτούργησε σε αυτό το χάρισμα πολλές φορές, μέχρι και στο σημείο που έλεγε στους ανθρώπους τα ονόματά τους και πράγματα για αυτούς που δεν ήταν δυνατόν να μπορούσε να γνωρίζει στο φυσικό:

------- Η Σαμαρείτισσα στο πηγάδι

"Ο Ιησούς λέει σ' αυτήν: Πήγαινε, κάλεσε τον άνδρα σου κι έλα εδώ.

Η γυναίκα απάντησε και είπε: Δεν έχω άνδρα. Ο Ιησούς λέει σ' αυτήν: Σωστά είπες, ότι: Δεν έχω άνδρα·

επειδή, πέντε άνδρες πήρες, και εκείνον που έχεις τώρα, δεν είναι άνδρας σου· αυτό που είπες είναι αλήθεια." Ιωάν. 4:16-18

------ Είδε τον Ναθαναήλ

"Λέει σ' αυτόν ο Ναθαναήλ: Από πού με γνωρίζεις; Αποκρίθηκε ο Ιησούς, και του είπε: Πριν ο Φίλιππος σε φωνάξει, σε είδα όταν ήσουν κάτω από τη συκιά." Ιωάν. 1:48

------- Η προετοιμασία για τον τελευταίο Δείπνο

"Και στέλνει δύο από τους μαθητές του, και τους λέει: Πηγαίνετε στην πόλη· και θα σας συναντήσει ένας άνθρωπος βαστάζοντας ένα σταμνί με νερό· ακολουθήστε τον" Μάρκ. 14:13

Η σοφία περιλαμβάνει κατανόηση και εφαρμογή ορθής κρίσης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που ο Κύριος κινήθηκε στο χάρισμα του λόγου σοφίας, είναι όταν οι Φαρισαίοι προσπαθούσαν να Τον παγιδεύσουν:

-------------  Επιτρέπεται να δώσουμε φόρο στον Καίσαρα;

""Και ο Ιησούς, επειδή γνώρισε την πονηρία τους, είπε: Υποκριτές, τι με πειράζετε; Δείξτε μου το νόμισμα του φόρου. Και εκείνοι τού έφεραν ένα δηνάριο.

Και τους λέει: Η εικόνα αυτή και η επιγραφή τίνος είναι;

Του λένε: Του Καίσαρα. Τότε, τους λέει: Αποδώστε, λοιπόν, στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα, και στον Θεό, αυτά που ανήκουν στον Θεό.

Και όταν το άκουσαν αυτό, θαύμασαν· κι αφήνοντάς τον, έφυγαν." Ματθ. 22:18-22

------------- Η μοιχαλίδα

"Και το έλεγαν αυτό δοκιμάζοντάς τον, για να έχουν να τον κατηγορούν. Ο δε Ιησούς, σκύβοντας κάτω, έγραφε με το δάχτυλό του στη γη.

Και επειδή επέμεναν ρωτώντας τον, σηκώνοντας το κεφάλι, είπε σ' αυτούς: Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος την πέτρα εναντίον της.

Και πάλι, σκύβοντας κάτω, έγραφε στη γη.

Και εκείνοι, όταν το άκουσαν, και ελεγχόμενοι από τη συνείδηση, έβγαινε ένας-ένας, αρχίζοντας από τους πρεσβύτερους μέχρι τους τελευταίους· και ο Ιησούς έμεινε μόνος, και η γυναίκα που στεκόταν στο μέσον." Ιωάν. 8:7-9

--------------- Με ποιά εξουσία τα κάνεις αυτά;

"και του είπαν, λέγοντας: Πες μας, με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά, και ποιος είναι που σου έδωσε αυτή την εξουσία;

Και αποκρινόμενος είπε σ' αυτούς: Θα σας ρωτήσω και εγώ έναν λόγο, και πείτε μου:

Το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους;

Και αποκρίθηκαν ότι δεν ξέρουν από πού ήταν.

Και ο Ιησούς είπε σ' αυτούς: Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά." Λουκ. 20:2-4, 7-8

Ο λόγος σοφίας, ο λόγος γνώσης και το χάρισμα της προφητείας συχνά λειτουργούν χέρι-χέρι. Για παράδειγμα, ο λόγος γνώσης μπορεί να αποκαλύψει ένα πρόβλημα, ο λόγος  σοφίας μπορεί να εφαρμόσει τη σοφία του Θεού στην κατάσταση και το χάρισμα της προφητείας θα δώσει τα αποτελέσματα της υπακοής στην οδηγία του Θεού. Το ένα χάρισμα συμπληρώνει το άλλο.

Επίσης βλέπουμε ότι το Πνεύμα δίνει έναν λόγο σοφίας και έναν λόγο γνώσης. Είναι στον ενικό, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα δεν μεταδίδει σε ένα άτομο όλη τη σοφία ή τη γνώση του Θεού για ένα πρόσωπο ή μια κατάσταση. Μερικοί άνθρωποι που δεν έχουν κατανοήσει αυτό το σημείο σκέφτονται ότι ένα άτομο που λειτουργεί με τον λόγο της σοφίας ή/και λόγο γνώσης γνωρίζει τα πάντα γι' αυτούς και φοβούνται μήπως αποκαλυφθούν όλα. Κι όμως, δεν είναι έτσι. 

Από την άλλη πλευρά, μερικοί άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει ότι το Πνεύμα τους δίνει απλώς έναν "λόγο" σοφίας ή έναν "λόγο" γνώσης και μιλούν περισσότερα από αυτά που ο Κύριος τους έχει εμπνεύσει. Ο Κύριος τους δίνει έναν λόγο και αυτοί τον μετατρέπουν σε ολόκληρη ιστορία.  

Το χάρισμα της διάκρισης πνευμάτων που γράφει ο Παύλος στην Α'Κορ. 12:10, είναι η υπερφυσική ικανότητα να διακρίνουμε διαφορετικά είδη πνευματικών όντων (δηλαδή, αγγέλους ή δαίμονες), καθώς επίσης και συμπεριφορές ή συναισθήματα.

Στο επόμενο μήνυμα θα ασχοληθούμε με τα χαρίσματα έκφρασης (προφητεία, γλώσσες, διερμηνεία γλωσσών) και θα εξετάσουμε το κάθε ένα ξεχωριστά. 

Συνεχίζεται...

Μετάδοση των πνευματικών χαρισμάτων

 Από Αργύρης Σιμώνης

Στο προηγούμενο μήνυμα εξηγήσαμε το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και την αναγκαιότητά του, και κάναμε μια εισαγωγή στα πνευματικά χαρίσματα. Εδώ θα μιλήσουμε για τη μετάδοση των πνευματικών χαρισμάτων και τη σημαντικότητά τους. 

Ο Παύλος χρησιμοποίησε τη διδασκαλία επάνω στα χαρίσματα για να απεικονίσει την ενότητα του Σώματος του Χριστού. Πιστεύω ότι εκεί δίνεται όλη η έμφαση της Α' Κορ. επιστολής. 

Ο Παύλος γράφει επίσης στους Ρωμαίους:

"Επειδή, επιποθώ να σας δω, για να σας μεταδώσω κάποιο πνευματικό χάρισμα για τη στήριξή σας·" Ρωμ. 1:11

Το πρώτο που παρατηρούμε σε αυτό το εδάφιο είναι ότι τα πνευματικά χαρίσματα μπορούν να μεταδοθούν από ένα άτομο σε ένα άλλο. Το δεύτερο είναι ότι τα πνευματικά χαρίσματα στηρίζουν και ενδυναμώνουν ένα άτομο. Όταν τα χαρίσματα διενεργούνται στην συνάθροιση της Εκκλησίας φέρνουν προτροπή, παρηγοριά και οικοδομή σε όλο το εκκλησίασμα, ενώ όταν διενεργούνται ιδιωτικά, οικοδομούν το ίδιο το άτομο. Θα το εξηγήσω αργότερα αυτό.

Κάποιοι πιστεύουν ότι το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και η μετάδοση των χαρισμάτων με επίθεση χεριών αποτελεί προνόμιο μόνο των αποστόλων ή του πρεσβυτερίου. Στις Πράξεις διαβάζουμε:

"Υπήρχε δε κάποιος μαθητής στη Δαμασκό, που ονομαζόταν Ανανίας, και ο Κύριος, διαμέσου ενός οράματος, του είπε: Ανανία. Και εκείνος είπε: Εδώ είμαι, Κύριε." Πράξ. 9:10

"Και ο Ανανίας πήγε και μπήκε μέσα στο σπίτι· και αφού έβαλε επάνω του τα χέρια, είπε: Σαούλ, αδελφέ, ο Κύριος, ο Ιησούς που φάνηκε σε σένα στον δρόμο, στον οποίο ερχόσουν, με απέστειλε για να ξαναδείς, και να γίνεις πλήρης Πνεύματος Αγίου." Πράξ. 9:17

Ο Παύλος έλαβε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος από τον μαθητή του Κυρίου Ανανία, για τον οποίον δεν υπάρχει άλλη αναφορά στη Γραφή. Πιστεύω ότι αυτή είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει μετάδοση των χαρισμάτων: Να είσαι μαθητής του Κυρίου και να είσαι βαπτισμένος στο Άγιο Πνεύμα. Δεν μπορείς να μεταδόσεις κάτι που δεν έχεις.  

Ο Παύλος γράφει στον Τιμόθεο:

"Μη παραμελείς το χάρισμα που υπάρχει μέσα σου, το οποίο δόθηκε σε σένα διαμέσου προφητείας, με επίθεση των χεριών τού πρεσβυτερίου." 1Τιμ. 4:14

Ο Παύλος εδώ συμβουλεύει τον Τιμόθεο να μην παραμελεί το χάρισμά του. Παραμελώ σημαίνει ότι δεν δίνω την απαραίτητη προσοχή. Με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο η απόρριψη από πλευράς μας που ακυρώνει τα χαρίσματα, αλλά εξίσου καταστροφική είναι και η αμέλεια. 

"αλλά «αγιάστε τον Κύριο τον Θεό» μέσα στις καρδιές σας· και να είστε πάντοτε έτοιμοι σε απολογία με πραότητα και φόβο, προς καθέναν που ζητάει από σας λόγο για την ελπίδα που είναι μέσα σας·" 1Πέτ. 3:15

Όλοι οι πιστοί πρέπει να μπορούν να διδάξουν κάποιον και να ομολογήσουν δημόσια την πίστη τους, αλλά αυτό δεν τους κάνει δασκάλους. 

Όλοι οι πιστοί μπορούν να προφητεύουν αλλά αυτό δεν τους κάνει προφήτες: 

"Επειδή, μπορείτε όλοι να προφητεύετε, ο ένας ύστερα από τον άλλον, για να μαθαίνουν όλοι, και όλοι να παρηγορούνται." 1Κορ. 14:31

Όλοι οι πιστοί καλούνται να επιθέτουν χέρια σε αρρώστους, αλλά δεν έχουν όλοι χαρίσματα ιαμάτων ή θαυμάτων. Όλοι μπορούν να μιλούν σε γλώσσες, αλλά δεν έχουν όλοι το χάρισμα γλωσσών:

"Τούτα δε τα σημεία θα παρακολουθούν εκείνους που πίστεψαν: Στο όνομά μου θα βγάζουν δαιμόνια· θα μιλούν καινούργιες γλώσσες·

θα πιάνουν φίδια· και αν κάτι θανάσιμο πιουν, δεν θα τους βλάψει· θα βάζουν τα χέρια επάνω σε αρρώστους, και θα γιατρεύονται." Μάρκ. 16:17-18

"Θεραπεύετε αυτούς που ασθενούν, καθαρίζετε λεπρούς, ανασταίνετε νεκρούς, εκβάλλετε δαιμόνια, δωρεάν πήρατε, δωρεάν δώστε." Ματθ. 10:8

Ομοίως, όλοι οι πιστοί μπορούν και πρέπει να διακονούν τους χαμένους, αλλά αυτό δεν τους κάνει ευαγγελιστές. 

Στα μηνύματα που θα ακολουθήσουν θα εξηγήσουμε τις διαφορές αυτές και θα εξετάσουμε τα πνευματικά χαρίσματα από την Α' Κορ. 12-14 και την Ρωμ. 12, σε σύγκριση με τα χαρίσματα διακονιών (πενταπλή διακονία) στην Εφ. 4.

Συνεχίζεται...

Εισαγωγή στα Πνευματικά Χαρίσματα

 Από Αργύρης Σιμώνης

Ο Παύλος γράφει στην εκκλησία της Κορίνθου, σε μια εκκλησία που ήδη κινείται στα πνευματικά χαρίσματα και ειδικά στο κεφ. 14 δίνει οδηγίες για τη σωστή χρήση των χαρισμάτων, 

"επειδή, ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως σε όλες τις εκκλησίες των αγίων." Α' Κορ. 14:33

Ο Παύλος χρησιμοποίησε τη διδασκαλία επάνω στα χαρίσματα για να απεικονίσει την ενότητα του Σώματος του Χριστού. Πιστεύω ότι εκεί δίνεται όλη η έμφαση της επιστολής αυτής.

"ΣΕ σχέση δε με τα πνευματικά, αδελφοί, δεν θέλω να είστε σε άγνοια." Α' Κορ. 12:1

Ο Παύλος αφιερώνει τα κεφάλαια 12-14 για να αντιμετωπίσει την άγνοια επάνω στα πνευματικά χαρίσματα. Kάποιοι δεν ξέρουν την δωρεά του Πνεύματος που έχουν ήδη λάβει και συνεπώς δεν μπορούν να κινηθούν στα χαρίσματα, και κάποιοι έχουν πιστέψει ότι όλα αυτά τα χαρίσματα παρήλθαν μετά τον πρώτο αιώνα. Οι τελευταίοι βρίσκονται σε μεγαλύτερη άγνοια από τους πρώτους.  

Στην προς Γαλάτες επιστολή διαβάζουμε:

"Ο καρπός, όμως, του Πνεύματος είναι: Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, καλοσύνη, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια·" Γαλ. 5:22

Αν προσέξατε η λέξη "καρπός" εδώ είναι στον ενικό. Όλα αυτά τα 9 πράγματα που απαριθμεί εδώ ο Παύλος, είναι χαρακτηριστικά ενός "φρούτου" με 9 διαφορετικές γεύσεις, με την ίδια έννοια που το φως μπορεί να χωριστεί στα χρώματα της ίριδος όταν περάσει μέσα από ένα πρίσμα. Όσοι έχουν το Πνεύμα του Θεού, έχουν μέσα τους και τα 9 αυτά χαρακτηριστικά του καρπού Του, είτε τα εκδηλώνουν, είτε όχι.

Ωστόσο, σε αντίθεση με αυτό, ο Παύλος έλεγε εδώ ότι υπάρχουν διάφορα χαρίσματα (πληθυντικός) του Αγίου Πνεύματος. Κανένα άτομο δεν κατέχει απαραίτητα και τα εννέα από τα χαρίσματα του Πνεύματος που αναφέρονται εδώ (Α' Κορινθίους 12:8-10).

"και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, που διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως αυτό θέλει." 1Κορ. 12:11

Έτσι, είναι δυνατό για ένα άτομο να ενεργεί σε περισσότερα από ένα από αυτά τα χαρίσματα, αλλά αυτό δε λειτουργεί όπως ο καρπός του Πνεύματος που διαβάσαμε στη Γαλ. 5:22:

"Μήπως όλοι είναι απόστολοι; Μήπως όλοι είναι προφήτες; Μήπως όλοι είναι δάσκαλοι; Μήπως όλοι κάνουν θαύματα;

Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν;" 1Κορ. 12:30 

Μην ξεχνάτε ότι αυτές τις ερωτήσεις ο Παύλος τις θέτει σε χριστιανούς που είχαν ήδη λάβει το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και κινούταν ήδη στα πνευματικά χαρίσματα. 

Ξέρετε ότι τα πνευματικά χαρίσματα δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά τα 9 βασικά χαρίσματα (λόγος σοφίας, λόγος γνώσης, πίστη, χαρίσματα θεραπειών, ενέργειες θαυμάτων, προφητεία, διακρίσεις πνευμάτων, γένη γλωσσών, ερμηνεία γλωσσών) που αναφέρει ο Παύλος εδώ;

Ας δούμε τι μας γράφει ο Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του:

"Γι' αυτό, λέει: «Καθώς ανέβηκε σε ύψος, αιχμαλώτισε αιχμαλωσία, και έδωσε χαρίσματα στους ανθρώπους»." Εφεσ. 4:8

"Κι αυτός έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και δασκάλους," Εφεσ. 4:11

Στην προς Ρωμαίους επιστολή του ο Παύλος αναφέρει επιπρόσθετα και χαρίσματα

- διακονίας

- προτροπής 

- μετάδοσης

- διοίκησης

- ελέους

"Έχοντας, μάλιστα, διάφορα χαρίσματα, σύμφωνα με τη χάρη που δόθηκε σε μας, είτε προφητεία, ας προφητεύουμε σύμφωνα με την αναλογία τής πίστης·

είτε διακονία, ας καταγινόμαστε στη διακονία· είτε κάποιος διδάσκει, ας καταγίνεται στη διδασκαλία·

είτε κάποιος προτρέπει, στην προτροπή· αυτός που μεταδίδει, ας μεταδίδει με απλότητα· ο προϊστάμενος, ας προΐσταται με επιμέλεια· αυτός που ελεεί, ας ελεεί με πρόσχαρη διάθεση." Ρωμ. 12:6-8 

Όλα τα χαρίσματα είναι δώρα του Κυρίου "για την τελειοποίηση των αγίων, για το έργο τής διακονίας, για την οικοδομή τού σώματος του Χριστού·" Εφεσ. 4:12

Όσους έχει καλέσει ο Κύριος σε συγκεκριμένη διακονία είναι για να βοηθούν τους πιστούς ώστε να μπορούν να μοιραστούν καλύτερα την πίστη τους στον κόσμο. Τότε όλοι μαζί σαν ένα σώμα γίνονται μάρτυρες του Χριστού μας και οι άνθρωποι σώζονται. Οι βοσκοί δεν γεννούν πρόβατα. Τα πρόβατα γεννούν πρόβατα. 

Κάθε πιστός μπορεί να κάνει τα ίδια θαύματα που έκανε ο Ιησούς (Ιωάννης 14:12), και ο Ιησούς είπε ότι θα ακολουθήσουν θαυματουργικά σημεία όλους όσους πιστεύουν (Μάρκος 16:17-20). Αλλά κάθε μέλος του σώματος του Χριστού δεν θα κάνει αυτά τα πράγματα ως χάρισμα κλήσης ή διακονίας.

Θα κλείσω την εισαγωγή αυτή στα χαρίσματα με έναν σχολιασμό επάνω στα λόγια του Παύλου:

"Ζητάτε δε με ζήλο τα μεγαλύτερα χαρίσματα· και επιπλέον σας δείχνω έναν δρόμο που σε υπερβολικό βαθμό υπερέχει." 1Κορ. 12:31

Στο επόμενο κεφάλαιο διαβάζουμε για αυτόν τον δρόμο που υπερβολικά υπερέχει, για την αγάπη. Ο Παύλος εδώ φυσικά δεν εννοεί ότι η αγάπη καταργεί τα χαρίσματα (όπως κάποιοι πιστεύουν), αλλά ότι τα χαρίσματα ενεργούμενα χωρίς αγάπη είναι άχρηστα.

Θα ακολουθήσει μια σειρά μηνυμάτων επάνω στα πνευματικά χαρίσματα, όπου θα γίνει εξήγηση των χαρακτηριστικών τους, των σκοπών που εξυπηρετούν και τον τρόπο λειτουργίας τους.

Επιτρέπει ο Θεός το κακό; - Μέρος 2ο

 Από Αργύρης Σιμώνης

 

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος του μηνύματος. Δείτε το πρώτο μέρος εδώ.

"Υποταχθείτε, λοιπόν, στον Θεό· αντισταθείτε στον διάβολο, και θα φύγει από σας." Ιακ. 4:7 

Εδώ βλέπουμε ότι γίνεται ένας διαχωρισμός. Κάποια πράγματα είναι από τον Θεό και κάποια από τον διάβολο. Πρέπει να υποταχθούμε στα πράγματα του Θεού και να αντισταθούμε στα πράγματα που είναι από τον διάβολο. 

Η λέξη "αντιστέκομαι" σημαίνει "πολεμώ ενεργά εναντίον". Δεν υπάρχει καμία αντίσταση από μέρους μας όταν μένουμε παθητικοί περιμένοντας "αυτό που είναι να γίνει, θα γίνει".

Αν για παράδειγμα πιστεύεις ότι ο Θεός είναι αυτός που σου έδωσε ή "επέτρεψε" μια ασθένεια στη ζωή σου με σκοπό να σε διδάξει κάτι, τότε γιατί πηγαίνεις στον γιατρό και παίρνεις φάρμακα; Με το σκεπτικό αυτό θα πρέπει να αφήσεις την ασθένεια να συνεχίσει την φυσική της πορεία, μέχρι να ολοκληρώσει την αποστολή της. 

Όπως καταλαβαίνετε, αυτό είναι εντελώς παράλογο. Ούτε ο Θεός είναι υπεύθυνος για την ασθένεια, ούτε εμείς πρέπει να μένουμε απαθείς και να μην προσπαθούμε να θεραπευτούμε. 

O Ιησούς θεράπευσε όλους εκείνους που καταπιέζονταν από τον διάβολο. Ο διάβολος ήταν υπεύθυνος για όλες τις αρρώστιες και όχι ο Θεός: 

"πώς ο Θεός, τον Ιησού, αυτόν από τη Ναζαρέτ, τον έχρισε με Πνεύμα Άγιο και με δύναμη, ο οποίος πέρασε ευεργετώντας και θεραπεύοντας όλους εκείνους που καταδυναστεύονταν από τον διάβολο· επειδή, ο Θεός ήταν μαζί του." Πράξ. 10:38

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Η αρρώστια είναι από τον διάβολο και πρέπει να αντιστεκόμαστε σε κάθε ασθένεια με πίστη και να αναζητούμε τη θεραπεία που μας έχει προσφέρει ο Κύριος μέσω της σταυρικής Του θυσίας. 

Όσον αφορά την Παλαιά Διαθήκη όπου ο Θεός χτυπούσε τους ανθρώπους με ασθένειες και πληγές, θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Kαμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν ήταν ευλογία. Ήταν κατάρες. Ο Θεός χρησιμοποίησε την ασθένεια στην Παλαιά Διαθήκη ως τιμωρία, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι στην Καινή Διαθήκη που βρισκόμαστε τώρα,  ο Ιησούς βάσταξε την δική μας κατάρα επάνω Του:

"Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα τού νόμου, καθώς έγινε κατάρα για χάρη μας· επειδή, είναι γραμμένο: «Επικατάρατος καθένας που κρεμιέται επάνω σε ξύλο»." Γαλ. 3:13

Τόσο η συγχώρεση των αμαρτιών μας, όσο και η θεραπεία, είναι μέρος του Σωτηριακού "πακέτου" που μας πρόσφερε ο Ιησούς.

Στο Δευτερονόμιο, το κεφάλαιο 28 μας λύνει μια για πάντα αυτό το ζήτημα. Τα πρώτα 14 εδάφια απαριθμούν τις ευλογίες του Θεού και τα τελευταία 53  απαριθμούν τις κατάρες του Θεού. Η θεραπεία αναφέρεται ως ευλογία (Δευτ. 28:4). Η ασθένεια καταγράφεται ως κατάρα (Δευτ. 28:22, 27-28, 35, 59-61). Ο Θεός ονόμασε την ασθένεια κατάρα και έτσι οφείλουμε να τη βλέπουμε.

Το να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας, είναι μια από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις που μπορούμε να έχουμε.

Είναι πραγματικά μεγάλη παρηγοριά να γνωρίζω ότι ο Θεός έχει μόνο καλές μερίδες για εμένα:

"κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής." Ιακ. 1:17 

Οποιαδήποτε προβλήματα στη ζωή μου είναι από τον διάβολο και έρχονται είτε από κάποιο δικό μου λάθος, είτε είναι απλά το αποτέλεσμα ενός έκπτωτου κόσμου. Γνωρίζω ότι ο ουράνιος Πατέρας μου δεν θα μου έκανε ποτέ κακό.  

Σίγουρα έχουμε πάρει διδάγματα μέσα από τις κακουχίες της ζωής και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε έρθει στον Κύριο αναζητώντας βοήθεια. 

Αυτό όμως που έχει σημασία να αναγνωρίσουμε είναι ότι τη ζωή μας την άλλαξε η πίστη που δείξαμε σε Αυτόν και όχι οι κακουχίες. Αν οι δυσκολίες και τα προβλήματα μας έκαναν καλύτερους, τότε αυτοί με τα περισσότερα προβλήματα θα ήταν και οι καλύτεροι όλων! Αυτό όμως γνωρίζουμε ότι δεν συμβαίνει. 

Σίγουρα δεν ευλογούμε τον Κύριο όταν Τον κατηγορούμε για όλα τα προβλήματα που έρχονται στη ζωή μας. Φυσικά θα μας παρηγορήσει εν μέσω των προβλημάτων μας όταν Τον αναζητήσουμε, αλλά δεν είναι Αυτός που τα δημιουργεί ή τα "επιτρέπει".

Ο Θεός είναι κυρίαρχος με την έννοια ότι δεν υπάρχει κανείς ανώτερος από Αυτόν σε εξουσία ή δύναμη. Το μόνο πράγμα που Τον περιορίζει είναι ο ίδιος Του ο Λόγος:

"Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος για να ψευστεί, ούτε γιος ανθρώπου για να μεταμεληθεί. Αυτός είπε, και δεν θα εκτελέσει; Ή, μίλησε, και δεν θα το τηρήσει;" Αρ. 23:19

"Δεν θα παραβώ τη διαθήκη μου ούτε θα αθετήσω ό,τι βγήκε από τα χείλη μου." Ψαλ. 89:34

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Θεός ασκεί τη δύναμή Του ελέγχοντας τα πάντα στη ζωή μας. Ο Κύριος έπλασε ελεύθερους ανθρώπους και όχι ρομπότ. Ανθρώπους με την επιλογή να τον αγαπήσουν ή και να Τον μισήσουν. Να Τον ακολουθήσουν ή να Τον απορρίψουν. Δε νοείται αγάπη δίχως την ελευθερία της βούλησης, και ο Θεός είναι αγάπη. 

Τις περισσότερες φορές οι λανθασμένες επιλογές μας είναι αυτές που φέρνουν την καταστροφή και δίνουμε τόπο στον διάβολο να έχει πρόσβαση στη ζωή μας. Κάποιες άλλες φορές όμως, τα προβλήματά μας δεν είναι παρά μια επίθεση από τον διάβολο επειδή αυτός μισεί ό,τι αγαπάει ο Θεός και δεν χρειάζεται απαραίτητα να κάνουμε κάτι κακό για να μας επιτεθεί: 

"Και ο Κύριος είπε: Σίμωνα, Σίμωνα, δες, ο σατανάς σάς ζήτησε, για να σας κοσκινίσει σαν το σιτάρι." Λουκ. 22:31 

Ο διάβολος ήρθε για να κλέψει, να σκοτώσει και να καταστρέψει, ενώ Ο Ιησούς ήρθε για να μας δώσει άφθονη ζωή:

"Ο κλέφτης δεν έρχεται, παρά για να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρεύσει· εγώ ήρθα για να έχουν ζωή, και να την έχουν με αφθονία." Ιωάν. 10:10

Ας διαβάσουμε το παρακάτω απόσπασμα από την Α' Κορινθίους, και όπου "αγάπη" (σύμφωνα με το A'Ιωάν. 4:16) βάζουμε "Θεός":

"Ο Θεός μακροθυμεί, αγαθοποιεί· Ο Θεός δεν φθονεί· Ο Θεός δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται,

δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά Του, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό·

δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.

Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει." Α' Κορ. 13:4-7

Ένας ντεντέκτιβ όταν πάει στον τόπο του εγκλήματος, συλλέγει δακτυλικά αποτυπώματα και στοιχεία για να βρει τον ένοχο. Είναι καιρός να ακολουθήσουμε και εμείς αυτό το παράδειγμα και να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τον υπεύθυνο που υπάρχει πίσω από κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας. Και αυτό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο.  Όταν είναι καλό, είναι από τον Θεό και όταν είναι κακό είναι από τον διάβολο. 

Ο Κύριος δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας, αλλά μάλλον η απάντηση σε κάθε μας πρόβλημα. Αμήν!

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Επιτρέπει ο Θεός το κακό; - Μέρος 1ο

  Από Αργύρης Σιμώνης

Ζούμε σε πονηρούς καιρούς. Άσχημα πράγματα συμβαίνουν ακόμα και σε καλούς ανθρώπους και έχω δει πολλές φορές να αποδίδεται στο Θεό η ευθύνη, ότι δηλαδή είτε είναι ο δημιουργός αυτών των προβλημάτων, είτε "επέτρεψε" να έρθουν αυτά τα προβλήματα με σκοπό να μας διδάξει κάποιο μάθημα ή να φέρει εις πέρας κάποιο σχέδιό Του.

Πιστεύω ότι αυτή είναι μια από τις πιο επικίνδυνες διδασκαλίες μέσα στο Σώμα του Χριστού. Ο τρόπος που διδάσκεται η κυριαρχία του Θεού στις περισσότερες εκκλησίες σήμερα, σκοτώνει πραγματικά την πίστη. Η αντίληψη ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα ή επιτρέπει όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που κατάφερε ο πονηρός να σπείρει στον κόσμο. Εάν πραγματικά ίσχυε αυτό, τότε είναι εντελώς άσκοπο να προσπαθούμε να κάνουμε κάτι, αφού όλα είναι προγραμματισμένα να γίνουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Αν πιστεύουμε ότι είναι στο θέλημα του Θεού να μας συμβαίνουν όλα, καλά ή κακά, μπορεί προσωρινά να μας απαλλάσσει από τις ευθύνες μας και να μας παρηγορεί από ενοχές ή τύψεις, αλλά μακροπρόθεσμα παραμορφώνει τη εικόνα και τον χαρακτήρα του Θεού, μας εμποδίζει να Τον εμπιστευτούμε και μας οδηγεί σε παθητικότητα.

- Για παράδειγμα, η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό παιδοκτόνο, που παίρνει μωρά και μικρά παιδάκια στον Ουρανό επειδή εκεί τα "χρειάζεται" περισσότερο από ότι η φυσική τους οικογένεια εδώ στη γη.

 - Η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό που στέλνει ασθένειες και θλίψεις στα παιδιά Του για να τα "διδάξει" ταπεινότητα και υπακοή.

 - Η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό που είναι υπεύθυνος για κάθε πόλεμο, πείνα, σεισμό, καταστροφή και κάθε κακό που συμβαίνει επάνω στον κόσμο, επειδή τίποτα δεν συμβαίνει εάν Εκείνος δεν το "επιτρέψει".

Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να αγαπήσεις και να εμπιστευτείς κάποιον που σου φέρεται έτσι; Με τη σημερινή νομοθεσία αν στο δικαστήριο ένας τέτοιος Θεός ανέβει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, θα καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, ή ακόμα και σε θάνατο σαν ένας κοινός εγκληματίας! 

Η θρησκεία (το θρησκευτικό πνεύμα) έχει εφεύρει μια νέα σημασία της λέξης "κυριαρχία" και όταν την αποδίδει στο Θεό βασικά σημαίνει ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα και ότι τίποτα δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο αυτό που Αυτός θέλει ή επιτρέπει.

Το λεξικό ορίζει την έννοια της λέξης "κυρίαρχος" ως εξής:

- Ανώτατος.

- Αυτός που έχει τον υπέρτατο βαθμό, δύναμη και εξουσία.

- Ανεξάρτητος, που δεν υπόκειται στην εξουσία άλλου (π.χ. κυρίαρχο κράτος).

- Εξαιρετικός, αυτός που επικρατεί σε σύγκριση με κάποιον άλλον.

Ας δούμε ένα πολύ αντιπροσωπευτικό παράδειγμα μέσα από τη Γραφή:

"Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσή του, όπως μερικοί το θεωρούν αυτό βραδύτητα· αλλά μακροθυμεί σε μας, μη θέλοντας μερικοί να απολεστούν, αλλά όλοι νάρθουν σε μετάνοια." 2Πέτ. 3:9

Εδώ ξεκάθαρα βλέπουμε ότι δεν είναι στο θέλημα του Κυρίου να χαθεί κανείς. Συμβαίνει όμως στην πράξη κάτι τέτοιο; Ας δούμε τι μας λέει ο Ιησούς:

"Μπείτε μέσα από τη στενή πύλη· επειδή, πλατιά είναι η πύλη, και ευρύχωρος ο δρόμος που φέρνει στην απώλεια, και πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν μέσα απ' αυτή.

Επειδή, στενή είναι η πύλη, και θλιμμένος ο δρόμος που φέρνει στη ζωή, και λίγοι είναι αυτοί που τη βρίσκουν." Ματθ. 7:13-14

Παρ' όλο δηλαδή που είναι στο θέλημα του Θεού να σωθούν όλοι, τελικά λίγοι είναι αυτοί που το πετυχαίνουν. Πώς γίνεται λοιπόν το θέλημα του Θεού να μην εκπληρώνεται;

Αυτό συμβαίνει επειδή ο Κύριος μας έδωσε την ελευθερία της επιλογής. Ο Κύριος όχι απλά δεν στέλνει κανέναν στην κόλαση, αλλά με τη θυσία Του πλήρωσε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου: 

"Κι αυτός είναι μέσον εξιλασμού για τις αμαρτίες μας· και όχι μονάχα για τις δικές μας, αλλά και για τις αμαρτίες όλου τού κόσμου." 1Ιωάν. 2:2

"Επειδή, γι' αυτό και κοπιάζουμε και χλευαζόμαστε, επειδή ελπίζουμε στον ζωντανό Θεό, που είναι Σωτήρας όλων των ανθρώπων, μάλιστα των πιστών." 1Τιμ. 4:10

Ο Κύριος πλήρωσε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου αλλά πρέπει να επιλέξουμε να πιστέψουμε στον Χριστό και να λάβουμε τη σωτηρία Του.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που επιλέγει την κόλαση όταν απορρίπτει τον Ιησού σαν Σωτήρα του. Είναι δηλαδή η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου που τον καταδικάζει και όχι ο Θεός.

Κανένας δεν θα μπορέσει να σταθεί ποτέ στο βήμα του Θεού και να Τον κατηγορήσει ότι δεν τους έδωσε ποτέ την ευκαιρία να σωθούν. Ο Κύριος με το Πνεύμα Του ελκύει κάθε άνθρωπο σε Αυτόν, αλλά πρέπει και εμείς να συνεργαστούμε.

Ο κόσμος διέπεται από φυσικούς και πνευματικούς νόμους που έχει θεσπίσει ο Θεός. Βάσει αυτών των νόμων κάθε επιλογή που κάνουμε στη ζωή μας έχει κάποιες συνέπειες και ο Κύριος απλά επικυρώνει και εφαρμόζει τις συνέπειες των επιλογών μας.

Ο Θεός έχει ένα τέλειο σχέδιο για τη ζωή κάθε ανθρώπου αλλά δεν μας αναγκάζει να περπατήσουμε μέσα σε αυτό το μονοπάτι: 

"Επειδή, εγώ γνωρίζω τις βουλές που βουλεύομαι για σας, λέει ο Κύριος, βουλές ειρήνης, και όχι κακού, για να σας δώσω το προσδοκώμενο τέλος." Ιερ. 29:11

Είμαστε ελεύθεροι να το επιλέξουμε ή να το απορρίψουμε. Ο Κύριος μας έχει πεί ποιες είναι οι σωστές επιλογές που πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν θα τις κάνει Αυτός για εμάς. Ο Θεός μας έδωσε τη δύναμη να ελέγχουμε τη μοίρα μας.

"Επικαλούμαι σήμερα σε σας μάρτυρες τον ουρανό και τη γη, ότι έβαλα μπροστά σας τη ζωή και τον θάνατο, την ευλογία και την κατάρα· γι' αυτό, διαλέξτε τη ζωή, για να ζείτε, εσύ και το σπέρμα σου·" Δευτ. 30:19

Η τυπική διδασκαλία για την κυριαρχία του Θεού έχει τον Ιησού στη θέση του οδηγού και εμάς ως επιβάτες. Επιφανειακά ίσως αυτό φαίνεται καλό και παρηγορητικό, αλλά η Γραφή μας διδάσκει ότι πίσω από το τιμόνι της ζωής μας είμαστε εμείς οι ίδιοι και ο Ιησούς σαν συνοδηγός μας δίνει οδηγίες. Έχουμε δηλαδή εξουσία επάνω στη ζωή μας, αλλά χρειαζόμαστε την καθοδήγηση του Κυρίου για να έχουμε επιτυχία: 

"Κύριε, γνωρίζω ότι ο δρόμος τού ανθρώπου δεν εξαρτάται απ' αυτόν· του ανθρώπου που περπατάει δεν είναι το να κατευθύνει τα διαβήματά του." Ιερ. 10:23

Ο Θεός μας δημιούργησε για να εξαρτόμαστε από Αυτόν και η ρίζα όλων των προβλημάτων μας είναι στο γεγονός ότι προσπαθούμε να λειτουργήσουμε ανεξάρτητα από Αυτόν. Και πάνω σε αυτό έρχεται η θρησκεία λέγοντας ότι όλα τα προβλήματά μας είναι στην πραγματικότητα κρυφές ευλογίες από τον Θεό που έχουν ως απώτερο σκοπό να φέρουν εις πέρας το θέλημά Του. Αυτό πραγματικά σκοτώνει την πίστη και δημιουργεί ανθρώπους εντελώς παθητικούς.

--------- Τέλος 1ου μέρους. Συνεχίζεται...

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube: