Το χάρισμα της πίστης

  Από Αργύρης Σιμώνης

Η ομάδα χαρισμάτων δύναμης περιλαμβάνουν τα χαρίσματα πίστης, θεραπείας και θαυμάτων. 

Το χάρισμα της πίστης είναι σαν την πίστη που λαμβάνει κάθε πιστός κατά την πνευματική αναγέννηση , αλλά σε πολλαπλάσιο βαθμό. Είναι όπως όταν η αδρεναλίνη δίνει τη δυνατότητα σε ένα άτομο να σηκώσει κάτι εξαιρετικά βαρύ που σε κανονικές συνθήκες δεν θα μπορούσε να το κάνει. Με άλλα λόγια, είναι μια υπερφυσική έγχυση πίστης με σκοπό να επιτρέψει υπερφυσικά αποτελέσματα.

Όλοι οι αναγεννημένοι χριστιανοί έχουν πίστη, με την οποία μάλιστα σώθηκαν: 

"Επειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου τής πίστης· κι αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο τού Θεού·" Εφεσ. 2:8

Η πίστη είναι όπως ένας μυς που χρειάζεται εξάσκηση για να δυναμώνει. Πρέπει να τον εξασκούμε μέσω της ανακαινίσεως του νου μας:

"Επομένως, η πίστη είναι διαμέσου τής ακοής· η δε ακοή διαμέσου τού λόγου τού Θεού." Ρωμ. 10:17

Αυτός είναι ο λόγος που οι Γραφές μιλούν για μεγάλη πίστη (Ματθαίος 8:10) και μικρή πίστη (Ματθαίος 8:26). 

Η πίστη που αναφέρεται εδώ ως χάρισμα του Αγίου Πνεύματος είναι διαφορετική από την πίστη που λαμβάνεται κατά τη σωτηρία, που είναι μέρος του καρπού του Αγίου Πνεύματος (Γαλ. 5:22). Είναι μια υπερφυσική μετάδοση πίστης που δεν έρχεται μέσω της κανονικής διαδικασίας ανακαίνισης του νου (Ρωμ. 10:17) και έχει σκοπό να βοηθήσει όσους παλεύουν με αμφιβολίες ή ανησυχίες και αγωνίζονται να πιστέψουν. 

Αυτό που θέλω να επισημάνω εδώ είναι ότι το χάρισμα πίστης δίνεται για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ή σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Διαφορετικά, αν κάποιος έχει το χάρισμα πίστης δεν θα χρειαζόταν τίποτε άλλο.

Το άτομο που κινείται στο χάρισμα της πίστης υπερβαίνει τους περιορισμούς του νου και της λογικής και μπορεί να μεταδώσει την υπερφυσική αυτή πίστη σε κάποιον που δυσκολεύεται να πιστέψει. 

Συνήθως το χάρισμα αυτό λειτουργεί σε συνδυασμό με τα χαρίσματα των ιαμάτων (θεραπειών) και των θαυμάτων που θα εξετάσουμε παρακάτω.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Κύριος μας δίνει τα χαρίσματα σαν εργαλείο και βοήθημα, όχι σαν υποκατάστατο της προσωπικής μας πίστης και σχέσης μας μαζί Του. Θα υπάρξουν φορές που θα χρειαστούμε την βοήθεια κάποιου ανθρώπου με χάρισμα πίστης, θαυμάτων ή ιαμάτων, αλλά ο πρωταρχικός τρόπος που έθεσε ο Κύριος ώστε να λαμβάνουμε από Αυτόν, είναι μέσω της προσωπική μας πίστη και της σχέση μας μαζί Του. 

Στο επόμενο μήνυμα θα εξετάσουμε τα χαρίσματα θεραπειών και θαυμάτων.

Συνεχίζεται...

Κρίση και κατάκριση

  Από Αργύρης Σιμώνης

Δεν υπάρχει μόνο σωστός και λάθος τρόπος κρίσης, αλλά εξίσου σημαντικό είναι και αυτό που κρίνουμε. 

Ο Κύριος είπε να κρίνουμε το δίκαιο (Λουκ. 12:57 και Ιωάν. 7:24), 

και χρησιμοποίησε αλληλένδετα τη λέξη "κρίση" και "διάκριση":  

"Υποκριτές, το πρόσωπο της γης και του ουρανού ξέρετε να το διακρίνετε· τούτον, όμως, τον καιρό πώς δεν τον διακρίνετε;

Γιατί, μάλιστα, και από μόνοι σας δεν κρίνετε το δίκαιο;" Λουκ. 12:56-57

Σύμφωνα με το λεξικό η λέξη "κρίση" κινείται σε μια κλίμακα που ξεκινάει από τον σχηματισμό γνώμης ή αξιολόγησης και φτάνει μέχρι την κατάκριση. Σίγουρα δεν είναι κακό να διακρίνουμε ή να εκτιμούμε μια κατάσταση ή ένα άτομο. Ο Λόγος του Θεού μάλιστα μας λέει  να δοκιμάζουμε τα πνεύματα (Α' Ιωάν. 4:1). Όταν το κάνουμε με διάκριση είναι καλό. Όταν όμως αυτό γίνεται με κατάκριση δεν είναι καλό:

"Εσύ ποιος είσαι που κρίνεις έναν ξένο δούλο; Στον δικό του Κύριο στέκεται ή πέφτει· όμως, θα σταθεί όρθιος· επειδή, ο Θεός είναι δυνατός να τον στήσει όρθιο." Ρωμ. 14:4

"Λοιπόν, ας μη κρίνουμε πλέον ο ένας τον άλλον· αλλά, κρίνετε μάλλον τούτο, το να μη βάζετε πρόσκομμα στον αδελφό ή σκάνδαλο." Ρωμ. 14:13

"Αδελφοί, μη καταλαλείτε ο ένας τον άλλον· όποιος καταλαλεί αδελφό, και κρίνει τον αδελφό του, καταλαλεί τον νόμο, και κρίνει τον νόμο· και αν κρίνεις τον νόμο, δεν είσαι εκτελεστής τού νόμου, αλλά κριτής." Ιακ. 4:11

Είναι μια πραγματικότητα ότι θα υπάρξουν φορές που θα ενοχληθούμε ή θα προσβληθούμε από κάποιους. Δεν είναι λάθος να κρίνουμε αυτές τις πράξεις. Αυτό φυσικά πρέπει να γίνεται υπό το πρίσμα του Λόγου του Θεού, γιατί οποιαδήποτε άλλη απόπειρα ερμηνείας των πράξεων  αυτών βάσει των προσωπικών μας εμπειριών ή βάσει απόψεων τρίτων για παράδειγμα, θα μας οδηγήσει σε σφάλματα. 

Όσον αφορά τα κίνητρα που κάποιος κάνει κάτι, ας αφήνουμε την κρίση αυτή στον Κύριο, επειδή καρδιογνώστης είναι μόνο ο Θεός.

Μπορεί να έχουμε πληγωθεί από λόγια που μας είπαν, αλλά τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουμε τα φορτία και τις ανησυχίες που κουβαλούν καθημερινά αυτοί οι άνθρωποι. Αν μπορούσαμε να καταλάβουμε τον πραγματικό λόγο που κάνουν αυτό που κάνουν, θα ήμασταν πολύ πιο συμπονετικοί στην κρίση μας.

Ο Κύριος δεν μας απαγόρευσε να κρίνουμε, αλλά μας προειδοποίησε:

"Μη κρίνετε για να μη κριθείτε·

επειδή, με όποια κρίση κρίνετε, θα κριθείτε· και με όποιο μέτρο μετράτε, θα αντιμετρηθεί σε σας." Ματ. 7:1-2

Έτσι λοιπόν, πρέπει να κρίνουμε αν κάτι είναι σωστό ή λάθος και κάποιες φορές να έχουμε και καταδικαστικές ποινές, όπως στο παράδειγμα του Παύλου (Α' Κορ. 5:3-5, Α' Τιμ. 1:20). 

Οι ποιμένες και οι πρεσβύτεροι επίσης φέρουν την ευθύνη της επίπληξης και της πειθαρχίας των μελών της εκκλησίας:

"Αυτούς που αμαρτάνουν, έλεγχέ τους μπροστά σε όλους, για να έχουν φόβο Θεού και οι υπόλοιποι." 1Τιμ. 5:20

Είναι όμως κάτι που δεν πρέπει να γίνεται επιπόλαια. Αυτή είναι μια προειδοποίηση ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι έχουμε ακούσει από τον Θεό και δεν είναι απλά μια εκτόνωση των προσωπικών μας δυσφοριών:

"Έτσι να μιλάτε, και έτσι να κάνετε, ως μέλλοντες να κριθείτε διαμέσου τού νόμου τής ελευθερίας·

επειδή, η κρίση θα είναι ανελέητη σ' εκείνον που δεν έκανε έλεος· και το έλεος καυχάται ενάντια στην κρίση." Ιακ. 2:12-13

Θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια

 Από Αργύρης Σιμώνης

Σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, όσον αφορά τη σύλληψη του αδελφού Χάρη:

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που θεμέλιό της εδώ και αιώνες είναι η πίστη στο Θεό και στον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Η Ελλάδα είναι επίσης μια  χώρα που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης του λόγου και της ανεξιθρησκείας, αλλά δυστυχώς έγινε διεθνώς ρεζίλι τόσο με τον τρόπο που οι αρμόδιες αρχές χειρίστηκαν το συγκεκριμένο γεγονός όσο επίσης και με τον τρόπο που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ, τα οποία μπροστά στο βωμό της ακροαματικότητας θυσιάζουν τα πάντα και στρέφουν την κοινή γνώμη εκεί που τους βολεύει. 

Σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχουν αδελφοί εν Χριστώ που κινούνται στα χαρίσματα θεραπειών και θαυμάτων με μεθόδους που μπορεί σε κάποιους να φαίνονται ανορθόδοξοι. 

Ο Κύριος όμως μας έχει δώσει εντολή να διακρίνουμε και όχι να κατακρίνουμε. 

Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε εκκλησία και κάθε διακονία έχει το δικό της χαρακτήρα. Άλλωστε ούτε μεταξύ μας είμαστε ίδιοι, ούτε όλοι έχουμε τα ίδια χαρίσματα, ούτε το ίδιο κάλεσμα. Όλοι όμως είμαστε μέλη του Χριστού και έτσι πρέπει να λειτουργούμε.

Τι να πούμε μάλιστα για τις μεθόδους που ο ίδιος ο Ιησούς χρησιμοποίησε;

- Έφτυσε και έκανε πηλό για να θεραπεύσει τον τυφλό:

"Αφού είπε αυτά, έφτυσε χάμω, και από το φτύσιμο έκανε πηλό, και άλειψε τον πηλό επάνω στα μάτια τού τυφλού·" Ιωάν. 9:6

- Eξέβαλε δημόσια το άλαλο και κουφό πνεύμα από το επιληπτικό παιδί: 

"Το πνεύμα, το άλαλο και το κουφό, εγώ σε προστάζω: Βγες απ' αυτόν, και στο εξής μη μπεις μέσα σ' αυτόν.

Και το πνεύμα, αφού έκραξε, και τον σπάραξε πολύ, βγήκε· και έγινε σαν νεκρός, ώστε πολλοί έλεγαν ότι πέθανε." Μάρκ. 9:25-26

- Επιτίμησε το πονηρό πνεύμα μέσα στη συναγωγή από ένα άτομο, που για να βρίσκεται εκεί πιθανότατα ήταν ήδη πιστός:

"Και μέσα στη συναγωγή τους ήταν ένας άνθρωπος που είχε ακάθαρτο πνεύμα, και κραύγασε, λέγοντας: Αλλοίμονο! Τι είναι ανάμεσα σε μας και σε σένα, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήρθες για να μας απολέσεις; Σε γνωρίζω ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού.

Και ο Ιησούς το επιτίμησε, λέγοντας: Σώπα, και βγες έξω απ' αυτόν." Και το ακάθαρτο πνεύμα, αφού τον συντάραξε και έκραξε με δυνατή φωνή, βγήκε απ' αυτόν." Μάρκ. 1:21-26

Οι εκβολές δαιμονίων, επειδή αυτός είναι ο Βιβλικός όρος και όχι ο "εξορκισμός" που έντεχνα πλασάρουν τα ΜΜΕ, δε γίνεται ούτε αθόρυβα, ούτε στα κρυφά. Και φυσικά δεν γίνονται με ανθρώπινη δύναμη, αλλά μόνο με τη δύναμη του Θεού. Οι Γραφές μας δίνουν πολλές περιγραφές επάνω σε αυτό.

Τα χαρίσματα θαυμάτων και θεραπειών δεν έχουν παρέλθει μετά το θάνατο των πρώτων αποστόλων. Αυτά δίνονται ως σημεία από τον Κύριο για να επιβεβαιώσει το κήρυγμα του Ευαγγελίου: 

"και ο Θεός έδινε επιπρόσθετη μαρτυρία με σημεία και τέρατα, και με διάφορα θαύματα, και με διανομές τού Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με τη θέλησή Του." Εβρ. 2:4

Σε ποιούς τα δίνει αυτά τα σημεία ο Κύριος και ποιούς θα παρακολουθούν αυτά τα σημεία; (όχι στιγμιαία, αλλά κατ' εξακολούθηση)

"Τούτα δε τα σημεία θα παρακολουθούν εκείνους που πίστεψαν: Στο όνομά μου θα βγάζουν δαιμόνια· θα μιλούν καινούργιες γλώσσες·" Μάρκ. 16:17

Αυτό εννοεί εμένα και εσένα που πίστεψες. Όποιος δεν πιστεύει ότι με σημεία και τεράστια επιβεβαιώνεται το κήρυγμα του Ευαγγελίου στο όνομα του Ιησού Χριστού, ποτέ δεν θα τα εμπειριστεί προσωπικά γιατί:

"Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε σας." Ματθ. 9:29

Η άγνοια και η έλλειψη προσωπικής εμπειρίας σε αυτόν τον τομέα δε δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να κατακρίνει έναν αδελφό που έχει κάλεσμα στη διακονία αυτή. Όταν δεν καταλαβαίνουμε ή δεν γνωρίζουμε κάτι πνευματικό, δεν σπεύδουμε σε βιαστικά συμπεράσματα. Προστρέχουμε στο Λόγο του Θεού και στην προσευχή και όχι στα ΜΜΕ ή στις απόψεις τρίτων.

Έχουμε ήδη τον διάβολο, τον κατήγορο των αδελφών μας, που τους κατηγορεί μπροστά στον Θεό μας ημέρα και νύχτα (Αποκ. 12:10). Δεν χρειαζόμαστε κι άλλους! Είναι πράγματα που μόνο ντροπή στο όνομα του Κυρίου φέρνουν και κακή μαρτυρία στον υπόλοιπο κόσμο. Με τέτοιες ακραίες νοοτροπίες, ακόμα και αν ο Κύριος  ξαναερχόταν, οι ίδιοι που Τον σταύρωσαν τότε, θα Τον σταύρωναν και τώρα.

Ας μείνουμε στα σοφά λόγια τού Γαμαλιήλ όταν μίλησε μέσα στο συνέδριο:

"Kαι τώρα σας λέω, να απέχετε από τους ανθρώπους αυτούς, και να τους αφήσετε· επειδή, αν η βουλή αυτή ή το έργο τούτο είναι από ανθρώπους, θα ματαιωθεί· αν, όμως, είναι από τον Θεό, δεν μπορείτε να το ματαιώσετε, και προσέχετε μήπως βρεθείτε και θεομάχοι."

Πράξ. 5:38‭-‬39 

Προσοχή λοιπόν, γιατί άλλο είναι να έχεις τον διάβολο απέναντί σου και άλλο τον ίδιο τον Θεό!

Εύχομαι ο Κύριος να μας δίνει διάκριση και σοφία για να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές και τη διχόνοια που σπέρνει ανάμεσα μας ο διάβολος. Και πάνω απ 'όλα εύχομαι η αγάπη Του Θεού να αυξάνεται μέσα μας, επειδή: 

"Από τούτο θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν έχετε αγάπη ο ένας προς τον άλλον." Ιωάν. 13:35 

Αμήν!

Το χάρισμα των γλωσσών - Μέρος 2ο

 Από Αργύρης Σιμώνης

Στο προηγούμενο μήνυμα ξεκινήσαμε να μιλάμε για το χάρισμα των γλωσσών, και εδώ θα το ολοκληρώσουμε.

Η πίστη κινείται ενάντια στη σάρκα και δια πίστεως εισέρχεσαι στην πνευματική σφαίρα. Όταν προσεύχεσαι σε γλώσσες και το κάνεις ασκώντας πίστη, είναι σαν ένας διακόπτης που θέτει σε λειτουργία την πιο άγιά σου πίστη. Στην προς Κορινθίους επιστολή ο Παύλος μιλάει για μυστήρια και για την κρυμμένη σοφία του Θεού:

"αλλά, μιλάμε σοφία Θεού, μυστηριώδη, που ήταν κρυμμένη, την οποία ο Θεός προόρισε πριν από τους αιώνες προς δική μας δόξα." Α' Κορ. 2:7

Ο Παύλος αποκάλυπτε αυτά τα οποία ήταν μέχρι τότε μυστήρια. Ο Θεός δηλ. του εξήγησε αυτά τα μυστήρια και τα πήρε από τη σφαίρα του μυστηρίου κάνοντάς τα απλά για όλους. Αλήθεια, έχετε σκεφτεί πώς το πέτυχε αυτό ο Παύλος και έγινε ο συγγραφέας της μισής σχεδόν Καινής Διαθήκης; 

Μπορούμε να βρούμε πολλές πληροφορίες για τον απόστολο Παύλο στην προς Γαλάτες επιστολή και στο βιβλίο των Πράξεων ξεκινώντας από το κεφ. 9. Ήταν Ιουδαίος μαθητής του Γαμαλιήλ, ενός από τους μεγαλύτερους δασκάλους του Νόμου. Εκδίωξε χριστιανούς συναινώντας ακόμα και στο θάνατό τους. Έπειτα είχε την προσωπική του συνάντηση με τον Ιησού στο δρόμο για τη Δαμασκό, όπου βλέποντας εκείνη τη λάμψη έπεσε από το άλογό του.

Σύμφωνα με τα πρώτα 2 κεφάλαια της προς Γαλάτες επιστολής, ο Παύλος είπε ότι κατέβηκε στην Ιερουσαλήμ μια φορά και είδε τον Πέτρο, αλλά από εκεί και μετά βγήκε στις ερήμους της Αραβίας, έμεινε εκεί για 3 χρόνια και κατόπιν επέστρεψε σαν απόστολος Παύλος αρχίζοντας τη διακονία του και τα ιεραποστολικά του ταξίδια. Ο Παύλος, όπως και οι περισσότεροι Ιουδαίοι της εποχής εκείνης, μπορούσαν να αποστηθίσουν τα 5 πρώτα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης και γνώριζαν επίσης πολύ καλά τον Νόμο και τους προφήτες. Ήξερε τις Γραφές, αλλά σαν Σαούλ, τις είχε ερμηνεύσει λανθασμένα. Τα έβλεπε όλα μέσα από τα μάτια του Νόμου και όχι μέσω της χάρης του Θεού. Έτσι λοιπόν πιστεύω ότι κατά τη διάρκεια των 3 αυτών χρόνων μιλούσε όσα γνώριζε από τις Γραφές αλλά το Άγιο Πνεύμα του αποκάλυπτε όλα αυτά τα μυστήρια, γράφοντας έτσι σχεδόν τη μισή Καινή Διαθήκη. Πώς το έκανε αυτό; Λέει ότι μιλούσε την κρυμμένη σοφία του Θεού με μυστήρια:

"αλλά, μιλάμε σοφία Θεού, μυστηριώδη, που ήταν κρυμμένη, την οποία ο Θεός προόρισε πριν από τους αιώνες προς δική μας δόξα" Α' Κορ. 2:7

Και ο ίδιος ήταν αυτός που γράφοντας στο ίδιο κοινό,  στην ίδια επιστολή (Α' Κορινθίους), λέει:

 

"αυτός που μιλάει με γλώσσα, δεν μιλάει σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό· επειδή, κανένας δεν τον ακούει, αλλά με το πνεύμα του μιλάει μυστήρια." Α' Κορ. 14:2

Μπορεί να είναι κάτι που δεν καταλαβαίνεις, αλλά όταν μιλάς σε γλώσσες εδώ μας λέει ότι μιλάς μυστήρια εν Πνεύματι:

"Επειδή, αν προσεύχομαι με γλώσσα, το πνεύμα μου προσεύχεται, αλλά ο νους μου μένει ακαρποφόρητος." Α' Κορ.14:14

Λέει επίσης:

"Γι' αυτό, αυτός που μιλάει με γλώσσα, ας προσεύχεται για να γίνει ικανός να διερμηνεύει." 1Κορ. 14:13

Οπότε όταν προσεύχεσαι σε γλώσσες χρειάζεται να προσεύχεσαι να λάβεις και την ερμηνεία και εδώ αναφέρεται στο χάρισμα των γλωσσών που διενεργείται μέσα στην εκκλησία. Στην ίδια επιστολή επίσης διαβάζουμε:

"Ευχαριστώ τον Θεό μου ότι, μιλάω περισσότερες γλώσσες από όλους εσάς." Α' Κορ. 14:18

Μιλούσε σε γλώσσες εκτός εκκλησίας περισσότερο απ' όλους μαζί! Και λέω εκτός εκκλησίας επειδή ο ίδιος ο Παύλος είχε πει:

"όμως, μέσα στην εκκλησία προτιμώ να μιλήσω πέντε λόγια με τον νου μου, για να κατηχήσω και άλλους, παρά μύρια λόγια με γλώσσα." Α' Κορ. 14:19

Ο λόγος που τα λέω όλα αυτά είναι επειδή κάποιοι ισχυρίζονται ότι πρέπει να μιλάς σε γλώσσες μόνον εφ' όσον μπορείς και να διερμηνεύεις, αλλά εδώ βλέπουμε τον Παύλο να μιλά σε γλώσσες μόνος του, στην προσωπική ώρα προσευχής και όχι προς την Eκκλησία. 

Tο χάρισμα των γλωσσών μπορεί να λειτουργήσει σε προσωπικό επίπεδο με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί και μέσα στην Eκκλησία, όπως επίσης μπορείς να ζητήσεις από το Θεό την ερμηνεία με τον ίδιο τρόπο που τη ζητάς και μέσα στην Eκκλησία.

Πιστεύω ένας από τους λόγους, όχι ο μοναδικός, αλλά ένας από τους λόγους που ο Παύλος έλαβε όλη αυτή την αποκάλυψη επάνω στη χάρη του Θεού που απλά διέφυγε από πολλούς άλλους, ήταν επειδή έπαιρνε αυτά που ήξερε από τις Γραφές, προσευχόταν επάνω τους σε γλώσσες και ζητούσε από το Θεό την ερμηνεία τους. Πίστευε ότι στο πνεύμα του είχε νου Χριστού (1Κορ. 2:16) και προσευχόταν αυτή η πνευματική σοφία η οποία ήταν "αποταμιευμένη" στο αναγεννημένο του πνεύμα να μορφώσει το νου του ώστε να δει πως ο Ιησούς ήταν η εκπλήρωση της Παλαιάς Διαθήκης και ότι δεν είμαστε πλέον κάτω από όλους αυτούς τους κανονισμούς και τις διατάξεις του Νόμου και πως υπάρχει ένας νέος τρόπος που μπορούμε να έχουμε σχέση με το Θεό δια της χάρης Του! 

Συνεπώς, πιστεύω ότι ένας από τους βασικότερους τρόπους που ο Παύλος έλαβε όλες αυτές τις αποκαλύψεις ήταν με το να προσεύχεται σε γλώσσες και να ζητά την ερμηνεία τους. Η αντίληψή σου σου θα ξεκαθαρίσει και θα διευρυνθεί και αν προσευχηθείς και για την ερμηνεία, το Πνεύμα της αλήθειας θα σε οδηγήσει σε όλη την αλήθεια και θα σου αναγγείλει τα μέλλοντα (Ιωάν. 16:13).

Είναι επίσης πολύ σημαντικό να θυμάσαι ότι όταν προσεύχεσαι σε γλώσσες δε σημαίνει ότι το πρώτο πράγμα που θα έρθει στο μυαλό σου είναι και από το Θεό. Αυτό θέλει προσοχή! Θα πρέπει να ελέγχεις τα πάντα μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Όπως και με την προφητεία, για κάθε λόγο που δίνεται θα πρέπει να υπάρχει διάκριση:

"Οι προφήτες, όμως, ας μιλάνε ανά δύο ή τρεις, και οι άλλοι ας διακρίνουν." 1Κορ. 14:29

Αν είσαι πολύ νέος στην πίστη και δεν γνωρίζεις ακόμα το Λόγο του Θεού, πήγαινε σε έναν πνευματικά ώριμο αδελφό και μοιράσου μαζί του αυτές τις σκέψεις που σου ήρθαν αφού προσευχήθηκες σε γλώσσες. Πήγαινε σε κάποιον που έχει μελετήσει τη Γραφή και έχει σοφία Θεού, και άφησέ τον να κρίνει αν αυτό που άκουσες ήταν ο Θεός που σου μιλούσε.

Μπορείς κι εσύ να αξιολογήσεις τις σκέψεις σου δια μέσω του Λόγου επειδή ο λόγος τού Θεού είναι ζωντανός, και ενεργός, και διερευνάει τούς συλλογισμούς και τις έννοιες της καρδιάς (Εβρ. 4:12).

Θα καθορίσει αν οι σκέψεις σου είναι από το Θεό ή απλά από τον εαυτό σου.

Το χάρισμα των γλωσσών είναι ένα από τα δυνατότερα εργαλεία που μας έδωσε ο Θεός και πιστεύω ότι αυτός είναι και ο λόγος που ο διάβολος το πολεμάει τόσο πολύ. Κάποιοι μπορεί να σου εναντιωθούν που μιλάς σε γλώσσες και ιδιαίτερα οι θρησκόληπτοι άνθρωποι.

"Ώστε, αδελφοί, ζητάτε με ζήλο το να προφητεύετε, και το να μιλάνε με γλώσσες μη το εμποδίζετε." 1Κορ. 14:39

Χωρίς το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και τα πνευματικά χαρίσματα, είναι σα να προσπαθείς να σβήσεις μια πυρκαγιά με νεροπίστολο! Χρειάζεσαι  δύναμη για να το κάνεις αυτό, τη δύναμη για την οποία μίλησε ο Ιησούς:

"αλλά, θα πάρετε δύναμη, όταν έρθει επάνω σας το Άγιο Πνεύμα· και θα είστε μάρτυρες για μένα και στην Ιερουσαλήμ και σε ολόκληρη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια, και μέχρι το τελευταίο άκρο τής γης." Πράξ. 1:8

Αμήν!

Το χάρισμα των γλωσσών - Μέρος 1ο

 Από Αργύρης Σιμώνης

Η ομιλία σε γλώσσες ανήκει στην κατηγορία των χαρισμάτων έκφρασης και είναι ένα χάρισμα διακονίας που λειτουργεί στην συνάθροιση της Εκκλησίας. 

Όπως και με τη διαφοροποίηση που υπάρχει μεταξύ του χαρίσματος της προφητείας με τη διακονία του προφήτη που εξετάσαμε στο προηγούμενο μήνυμα, έτσι και το χάρισμα των γλωσσών διαφέρει από την προσωπική ομιλία σε γλώσσες που μπορεί να γίνει ιδιωτικά από κάθε πιστό που έχει βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα. Είναι μια από τις πρώτες υπερφυσικές εκδηλώσεις που συνοδεύουν το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα: Πράξεις 2:4, 10:46 και 19:6.

Το χάρισμα των γλωσσών δε δίνεται σε όλους: 

"Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν;" 1Κορ. 12:30

Κάποιοι έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το εδάφιο ως επιχείρημα ότι η ομιλία σε γλώσσες δεν είναι για κάθε πιστό. Ωστόσο, αυτό μιλάει για το χάρισμα της ομιλίας σε γλώσσες που λειτουργεί στην συνάθροιση της Εκκλησίας. Δεν κινούνται όλοι οι πιστοί σε αυτό το χάρισμα, αλλά όλοι οι πιστοί που έχουν βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα μπορούν να μιλήσουν σε γλώσσες στη δική τους προσωπική ώρα προσευχής: 

"Τούτα δε τα σημεία θα παρακολουθούν εκείνους που πίστεψαν: Στο όνομά μου θα βγάζουν δαιμόνια· θα μιλούν καινούργιες γλώσσες·" Μάρκ. 16:17

Όταν το χάρισμα των γλωσσών ενεργείται δημόσια και υπάρχει διερμηνεία, ισούται με την προφητεία:

"Αυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του· ενώ αυτός που προφητεύει, οικοδομεί την εκκλησία." 1Κορ. 14:4

"Θέλω, μάλιστα, όλοι να μιλάτε γλώσσες, περισσότερο όμως να προφητεύετε· επειδή, αυτός που προφητεύει είναι μεγαλύτερος παρά αυτός που μιλάει με γλώσσες, εκτός αν διερμηνεύει, για να πάρει οικοδομή η εκκλησία." 1Κορ. 14:5

Υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη ομιλίας σε γλώσσες. Στην Α' Κορινθίους 13:1 διαβάζουμε ότι μπορούμε να μιλάμε με τις γλώσσες των ανθρώπων ή των αγγέλων. Οι γλώσσες των ανθρώπων αφορά την ομιλία σε γνωστές γλώσσες όπως αυτό που συνέβη την Ημέρα της Πεντηκοστής. Αυτό είναι το χάρισμα να μιλάς υπερφυσικά μια γνωστή γλώσσα χωρίς να την έχεις διδαχθεί, και έρχεται με σκοπό να δοθεί μαρτυρία, όπως την ημέρα της Πεντηκοστής:

"Και έγιναν όλοι πλήρεις από το Άγιο Πνεύμα, και άρχισαν να μιλούν ξένες γλώσσες, όπως το Πνεύμα έδινε σ' αυτούς να μιλούν.

Και στην Ιερουσαλήμ κατοικούσαν Ιουδαίοι, ευλαβείς άνδρες από κάθε έθνος, που υπάρχει κάτω από τον ουρανό.

Και καθώς έγινε αυτή η φωνή, το πλήθος συγκεντρώθηκε και συνταράχθηκε· επειδή, τους άκουγαν κάθε ένας ξεχωριστά να μιλούν με τη δική του διάλεκτο." Πράξ. 2:4-6

 

Υπάρχει επίσης η κατηγορία των ουράνιων γλωσσών (αυτό που στην Α' Κορινθίους 13:1 αποκαλείται γλώσσες των αγγέλων). Αυτή είναι μια γλώσσα που δεν είναι γνωστή στον ομιλητή αλλά επιτρέπει στον πιστό να επικοινωνήσει απευθείας με τον Κύριο μέσω του Πνεύματος:

"Επειδή, αυτός που μιλάει με γλώσσα, δεν μιλάει σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό· επειδή, κανένας δεν τον ακούει, αλλά με το πνεύμα του μιλάει μυστήρια·" 1Κορ. 14:2

"Επειδή, αν προσεύχομαι με γλώσσα, το πνεύμα μου προσεύχεται, αλλά ο νους μου μένει ακαρποφόρητος." 1Κορ. 14:14

H ομιλία σε γλώσσες δεν είναι ΤΟ σημείο, αλλά είναι κάτι που ακολουθεί το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και αν κάποιος δεν έχει  επηρεαστεί αρνητικά ή δεν έχει δεχθεί φόβο από τη θρησκοληψία, είναι φυσιολογικό σε όλους όσους έχουν βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα να μιλούν σε γλώσσες. Το να μιλάς σε γλώσσες ούτε από τον διάβολο είναι ούτε γίνεσαι δαιμονισμένος:

"Αν, λοιπόν, εσείς που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλές δόσεις στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Πνεύμα άγιο σ' εκείνους που ζητούν απ' αυτόν;" Λουκ. 11:13

Αν αναζητάς το Θεό και θέλεις τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την οποία μιλά η Γραφή, τότε ο Κύριος δε θα επιτρέψει στον διάβολο να σου δώσει ένα δαιμονικό χάρισμα!

Ο Θεός δε δίνει το Πνεύμα Του σε αυτούς που ζητιανεύουν η σε αυτούς που το αξίζουν, αλλά σε αυτούς που το ζητούν. Θα πρέπει δια πίστεως να αρχίσεις να μιλάς και να πιστέψεις ότι ο Θεός είναι αυτός που σε εμπνέει να το κάνεις:

"Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο." Α' Κορ. 2:14

" ... Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού." Α' Κορ. 2:16

Κάποιοι, ιδιαίτερα στους Πεντηκοστιανούς κύκλους, λένε ότι απλά μιλούν σε γλώσσες χωρίς να μπορούν να το ελέγξουν. Αυτό δεν είναι αλήθεια:

"Τα δε πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες." Α' Κορ. 14:32

Ο φόβος, η απιστία και το να ακούμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να αξιολογήσουμε αν αυτό που μιλάμε είναι από το Θεό ή όχι, δημιουργεί αμφιβολία  και φέρνει εμπόδιο μέσα μας. Ο νους επαναστατεί και λέει όχι. Η σάρκα αντιστέκεται στη γλωσσολαλιά επειδή δεν βγάζει νόημα με τη λογική. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που κάνει τη γλωσσολαλιά τόσο δυνατή:

"Εσείς, όμως, αγαπητοί, ενώ θα εποικοδομείτε τον εαυτό σας επάνω στην αγιότατη πίστη σας, προσευχόμενοι εν Πνεύματι Αγίω, 

φυλάξτε τον εαυτό σας στην αγάπη τού Θεού, προσμένοντας το έλεος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού σε αιώνια ζωή." Ιούδ. 1:20-21

Η έκφραση "Προσευχόμενοι εν Πνεύματι Αγίω" που αναφέρεται εδώ είναι η ομιλία σε γλώσσες.

"Αυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του." Α' Κορ. 14:4

Θα ακολουθήσει μήνυμα που αποτελεί το δεύτερο μέρος της σειράς επάνω στο χάρισμα των γλωσσών. 

Συνεχίζεται...

Το χάρισμα της προφητείας

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Ακολουθείτε την αγάπη· και ζητάτε με ζήλο τα πνευματικά χαρίσματα, περισσότερο όμως το να προφητεύετε." A'Κορ. 14:1

Το χάρισμα της προφητείας, των γλωσσών και της διερμηνείας γλωσσών συγκαταλέγονται στην ομάδα των χαρισμάτων έκφρασης. Σε αυτό το μήνυμα θα επικεντρωθούμε στο χάρισμα της προφητείας. 

Αυτό το χάρισμα της προφητείας είναι διαφορετικό από το χάρισμα της διακονίας ενός προφήτη (Εφεσίους 4:11), όπως επίσης είχαμε πει και ότι το χάρισμα της πίστης που αναφέρει στην επιστολή αυτή ο Παύλος είναι διαφορετικό από τον καρπό της πίστης που αναφέρει ο ίδιος στην προς Γαλάτες επιστολή 5:22, όταν μιλάει για τον καρπό του Πνεύματος. 

Σύμφωνα με την Α' Κορινθίους 14:3, αυτό το χάρισμα της προφητείας είναι προς οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά: 

"εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγοριά." Α'Κορ. 14:3

Σίγουρα υπήρξαν πολλοί προφήτες των οποίων οι προφητείες δεν πληρούσαν αυτά τα πρότυπα:

------- Στο Β' Σαμουήλ 12:1-14 ο προφήτης Νάθαν επισκέπτεται τον βασιλιά Δαυίδ, του μιλά για την αμαρτία που έκανε και στα επόμενα εδάφια του ανακοινώνει  την κρίση του Κυρίου:

"γιατί καταφρόνησες τον λόγο τού Κυρίου, ώστε να πράξεις το κακό στα μάτια του; Τον Ουρία τον Χετταίο πάταξες με ρομφαία, και πήρες τη γυναίκα του στον εαυτό σου ως γυναίκα, κι αυτόν τον θανάτωσες με τη ρομφαία των γιων Αμμών·" B'Σαμ. 12:9

"τώρα, λοιπόν, ρομφαία δεν θα αποσυρθεί από την οικογένειά σου· επειδή, με καταφρόνησες, και πήρες τη γυναίκα τού Ουρία τού Χετταίου για να είναι γυναίκα σου.

Έτσι λέει ο Κύριος: Δες, θα ξεσηκώσω εναντίον σου κακά μέσα από την οικογένειά σου, και θα πάρω τις γυναίκες σου μπροστά από τα μάτια σου, και θα τις δώσω στον πλησίον σου, και θα κοιμηθεί με τις γυναίκες σου μπροστά σ' αυτόν τον ήλιο·" B'Σαμ. 12:10-11

---------------- Στο Α' Βασιλέων 13:1-5, βλέπουμε την περίπτωση του προφήτη που έφερε λόγο Κυρίου στον βασιλιά Ιεροβοάμ:

"ΚΑΙ να, ένας άνθρωπος του Θεού ήρθε από τον Ιούδα στη Βαιθήλ με λόγον τού Κυρίου· και ο Ιεροβοάμ στεκόταν επάνω στο θυσιαστήριο, για να θυμιάσει.

Και φώναξε προς το θυσιαστήριο με λόγον τού Κυρίου, και είπε: Θυσιαστήριο, θυσιαστήριο, έτσι λέει ο Κύριος: Να, ένας γιος θα γεννηθεί στον οίκο τού Δαβίδ, το όνομά του θα είναι Ιωσίας, και θα θυσιάσει επάνω σου τους ιερείς των υψηλών τόπων, που θυμιάζουν σε σένα, κι επάνω σε σένα θα καούν κόκαλα ανθρώπων.

Και έδωσε ένα σημάδι την ίδια ημέρα, λέγοντας: Αυτό είναι το σημάδι, που μίλησε ο Κύριος: Να, το θυσιαστήριο θα σχιστεί στη μέση, και η στάχτη του θα χυθεί προς τα έξω." 1Βασ. 13:1-3

"Και όταν ο βασιλιάς Ιεροβοάμ άκουσε τον λόγο τού ανθρώπου τού Θεού, που φώναξε προς το θυσιαστήριο, που ήταν στη Βαιθήλ, άπλωσε το χέρι του από το θυσιαστήριο, λέγοντας: Πιάστε τον. Και το χέρι του, που άπλωσε προς αυτόν, ξεράθηκε, ώστε δεν μπόρεσε να το γυρίσει στον εαυτό του.

Και το θυσιαστήριο σχίστηκε στη μέση, και η στάχτη ξεχύθηκε έξω από το θυσιαστήριο, σύμφωνα με το σημάδι που είχε δώσει ο άνθρωπος του Θεού με τον λόγο τού Κυρίου." A'Βασ. 13:4-5

----------------- Στο Α' Βασιλέων 21:17-21, ο προφήτης Ηλίας φέρνει λόγο Κυρίου στον βασιλιά Άχαβ:

"Και ο λόγος τού Κυρίου ήρθε στον Ηλία τον Θεσβίτη, λέγοντας:" A'Βασ. 21:17

"και θα μιλήσεις σ' αυτόν, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: Φόνευσες, κι ακόμα κληρονόμησες; Θα μιλήσεις ακόμα σ' αυτόν, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: Στον τόπο, όπου τα σκυλιά έγλειψαν το αίμα τού Ναβουθαί, θα γλείψουν τα σκυλιά το αίμα σου, ναι, το δικό σου." A'Βασ. 21:19

-------------- Ο προφήτης Άγαβος προφητεύει τη φυλάκιση του αποστόλου Παύλου:

"Και ενώ μέναμε εκεί πολλές ημέρες, κατέβηκε από την Ιουδαία κάποιος προφήτης με το όνομα Άγαβος·

και όταν ήρθε σε μας, πήρε τη ζώνη τού Παύλου, και αφού έδεσε τα δικά του χέρια και τα πόδια, είπε: Αυτά λέει το Πνεύμα το Άγιο: Τον άνδρα, του οποίου είναι αυτή η ζώνη, έτσι θα τον δέσουν οι Ιουδαίοι στην Ιερουσαλήμ, και θα τον παραδώσουν στα χέρια τών εθνών." Πράξ. 21:10-11

Ο Παύλος επίσης τονίζει ότι:

"Θέλω, μάλιστα, όλοι να μιλάτε γλώσσες, περισσότερο όμως να προφητεύετε· επειδή, αυτός που προφητεύει είναι μεγαλύτερος παρά αυτός που μιλάει με γλώσσες, εκτός αν διερμηνεύει, για να πάρει οικοδομή η εκκλησία." 1Κορ. 14:5

Με άλλα λόγια, ο Παύλος θέλει όλοι μας να προφητεύουμε, αλλά λίγο πιο κάτω ο ίδιος λέει ότι δεν είναι όλοι προφήτες.

"Μήπως όλοι είναι απόστολοι; Μήπως όλοι είναι προφήτες; Μήπως όλοι είναι δάσκαλοι; Μήπως όλοι κάνουν θαύματα;" A'Κορ. 12:29

Πώς λοιπόν εναρμονίζονται αυτά τα δύο;

Το χάρισμα της προφητείας που λειτουργεί στην συνάθροιση της εκκλησίας περιορίζεται στη γενική οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά του σώματος (Α' Κορινθίους 14:3).

Εάν ένα άτομο αρχίσει να δίνει μια ατομική προφητεία προσωπικής κατεύθυνσης σε κάποιον, αυτό εμπίπτει στη διακονία ενός προφήτη και είναι διαφορετικό από αυτό το απλό χάρισμα της προφητείας. 

Ο προφήτης φυσικά και θα μιλήσει οικοδομή, προτροπή και παρηγοριά στο Σώμα του Χριστού όπως όλοι μας καλούμαστε να κάνουμε, αλλά επιπρόσθετα η διακονία του προφήτη περιλαμβάνει κατεύθυνση, επίπληξη και προειδοποίηση, όπως είδαμε στα προηγούμενα παραδείγματα.  

Κάποιος κινούμενος στο χάρισμα της προφητείας, θα μπορούσε για παράδειγμα να δώσει έναν τέτοιον λόγο:

"Παιδιά μου σας αγαπώ. Είμαι μαζί σας και δε θα σας εγκαταλείψω ποτέ"

Η αποτυχία κατανόησης της διαφοράς μεταξύ αυτού του απλού χαρίσματος της προφητείας και της διακονίας ενός προφήτη έχει οδηγήσει σε καταχρήσεις και ακρότητες, όπου παράξενα πράγματα ονομάζονται λόγοι προφητείας σε πολλές εκκλησίες και έχουν κάνει τους ανθρώπους να είναι επιφυλακτικοί έως και εντελώς αρνητικοί στην προφητεία. 

Κάποιοι επίσης προετοιμάζουν ολόκληρες διδασκαλίες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και τις παραδίδουν ως προφητείες στην εκκλησία. Άλλοι χρησιμοποιούν την προφητεία ως ευκαιρία για να επιπλήξουν κάποιον ή να εκτονώσουν τις δικές τους προκαταλήψεις ή να προωθήσουν τη δική τους ατζέντα σχετικά με το τι πρέπει να κάνει η εκκλησία. Κανένα από αυτά τα πράγματα δεν είναι το χάρισμα της προφητείας που ο Παύλος περιγράφει εδώ.

Θα μιλήσουμε εκτενέστερα για αυτό το θέμα και για την τάξη που πρέπει να υπάρχει κατά τη λειτουργία των χαρισμάτων σε κάποιο επόμενο μήνυμα. Στο αμέσως επόμενο μήνυμα θα ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα δύο χαρίσματα έκφρασης, το χάρισμα των γλωσσών και της διερμηνείας γλωσσών.

Συνεχίζεται...

Χαρίσματα αποκάλυψης

 Από Αργύρης Σιμώνης

Στο πρώτο μήνυμα της σειράς κάναμε μια εισαγωγή στα πνευματικά χαρίσματα και το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος, και στο προηγούμενο μήνυμα μιλήσαμε για τη μετάδοση των χαρισμάτων,  έτσι ώστε να θέσουμε μια βάση πριν μπούμε βαθύτερα στην εξήγηση των πνευματικών χαρισμάτων.

Τα χαρίσματα του Πνεύματος δεν προορίζονται να υποκαταστήσουν τη δική μας πίστη στον Κύριο. Δεν πρέπει να εξαρτόμαστε τόσο απόλυτα από κάποιο άτομο με πνευματικό χάρισμα ώστε να παραμελούμε τη δική μας πνευματική ανάπτυξη και ωριμότητα. 

Αν έχουμε την κατάλληλη πνευματική ωριμότητα και ξέρουμε πώς να πιστεύουμε, μπορούμε να λάβουμε οτιδήποτε χρειαζόμαστε από τον Κύριο χωρίς τη διαμεσολάβηση ενός ατόμου με κάποιο χάρισμα. 

Αν είναι έτσι λοιπόν, γιατί χρειαζόμαστε τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος; Θα έπρεπε να λαμβάνουμε όλοι απευθείας από τον Θεό και να μην υπάρχει ανάγκη κάποιου διαμεσολαβητή. Αυτό θα ήταν το ιδανικό, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι από την στιγμή που ερχόμαστε στον Κύριο, υπάρχει μια διαδικασία ωρίμανσης στη χριστιανική μας ζωή. 

Αν ο μόνος τρόπος να λάβεις από τον Κύριο ήταν μόνο μέσω της δικής σου πίστης, κάποιοι άνθρωποι για παράδειγμα διαγνωσμένοι με θανατηφόρες ασθένειες και με λίγο διάστημα ζωής, δεν θα είχαν το χρόνο να ωριμάσουν στην πίστη τους και θα ήταν καταδικασμένοι αν δεν υπήρχαν άνθρωποι με χαρίσματα θεραπειών για παράδειγμα. Ο Κύριος θέλει να λαμβάνουμε μέσω αυτών των χαρισμάτων, αλλά αν οι άνθρωποι αργότερα δεν ωριμάζουν στην προσωπική τους πίστη στον Κύριο και εξαρτώνται μόνο σε αυτά τα χαρίσματα είναι λάθος.

Ο λόγος γνώσης, ο λόγος σοφίας και η διάκριση πνευμάτων, κατατάσσονται από πολλούς στην ομάδα των χαρισμάτων αποκάλυψης.

Ας εξετάσουμε τι μας γράφει ο Παύλος:

"Επειδή, σε άλλον μεν δίνεται διαμέσου τού Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα·" A'Κορ. 12:8

Λόγος γνώσης είναι η αποκάλυψη που δίνει ο Κύριος για ένα άτομο (π.χ. για κάτι που έχει συμβεί ή ήδη συμβαίνει στη ζωή του) ή μία συγκεκριμένη κατάσταση. Ο Ιησούς λειτούργησε σε αυτό το χάρισμα πολλές φορές, μέχρι και στο σημείο που έλεγε στους ανθρώπους τα ονόματά τους και πράγματα για αυτούς που δεν ήταν δυνατόν να μπορούσε να γνωρίζει στο φυσικό:

------- Η Σαμαρείτισσα στο πηγάδι

"Ο Ιησούς λέει σ' αυτήν: Πήγαινε, κάλεσε τον άνδρα σου κι έλα εδώ.

Η γυναίκα απάντησε και είπε: Δεν έχω άνδρα. Ο Ιησούς λέει σ' αυτήν: Σωστά είπες, ότι: Δεν έχω άνδρα·

επειδή, πέντε άνδρες πήρες, και εκείνον που έχεις τώρα, δεν είναι άνδρας σου· αυτό που είπες είναι αλήθεια." Ιωάν. 4:16-18

------ Είδε τον Ναθαναήλ

"Λέει σ' αυτόν ο Ναθαναήλ: Από πού με γνωρίζεις; Αποκρίθηκε ο Ιησούς, και του είπε: Πριν ο Φίλιππος σε φωνάξει, σε είδα όταν ήσουν κάτω από τη συκιά." Ιωάν. 1:48

------- Η προετοιμασία για τον τελευταίο Δείπνο

"Και στέλνει δύο από τους μαθητές του, και τους λέει: Πηγαίνετε στην πόλη· και θα σας συναντήσει ένας άνθρωπος βαστάζοντας ένα σταμνί με νερό· ακολουθήστε τον" Μάρκ. 14:13

Η σοφία περιλαμβάνει κατανόηση και εφαρμογή ορθής κρίσης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που ο Κύριος κινήθηκε στο χάρισμα του λόγου σοφίας, είναι όταν οι Φαρισαίοι προσπαθούσαν να Τον παγιδεύσουν:

-------------  Επιτρέπεται να δώσουμε φόρο στον Καίσαρα;

""Και ο Ιησούς, επειδή γνώρισε την πονηρία τους, είπε: Υποκριτές, τι με πειράζετε; Δείξτε μου το νόμισμα του φόρου. Και εκείνοι τού έφεραν ένα δηνάριο.

Και τους λέει: Η εικόνα αυτή και η επιγραφή τίνος είναι;

Του λένε: Του Καίσαρα. Τότε, τους λέει: Αποδώστε, λοιπόν, στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα, και στον Θεό, αυτά που ανήκουν στον Θεό.

Και όταν το άκουσαν αυτό, θαύμασαν· κι αφήνοντάς τον, έφυγαν." Ματθ. 22:18-22

------------- Η μοιχαλίδα

"Και το έλεγαν αυτό δοκιμάζοντάς τον, για να έχουν να τον κατηγορούν. Ο δε Ιησούς, σκύβοντας κάτω, έγραφε με το δάχτυλό του στη γη.

Και επειδή επέμεναν ρωτώντας τον, σηκώνοντας το κεφάλι, είπε σ' αυτούς: Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος την πέτρα εναντίον της.

Και πάλι, σκύβοντας κάτω, έγραφε στη γη.

Και εκείνοι, όταν το άκουσαν, και ελεγχόμενοι από τη συνείδηση, έβγαινε ένας-ένας, αρχίζοντας από τους πρεσβύτερους μέχρι τους τελευταίους· και ο Ιησούς έμεινε μόνος, και η γυναίκα που στεκόταν στο μέσον." Ιωάν. 8:7-9

--------------- Με ποιά εξουσία τα κάνεις αυτά;

"και του είπαν, λέγοντας: Πες μας, με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά, και ποιος είναι που σου έδωσε αυτή την εξουσία;

Και αποκρινόμενος είπε σ' αυτούς: Θα σας ρωτήσω και εγώ έναν λόγο, και πείτε μου:

Το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους;

Και αποκρίθηκαν ότι δεν ξέρουν από πού ήταν.

Και ο Ιησούς είπε σ' αυτούς: Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά." Λουκ. 20:2-4, 7-8

Ο λόγος σοφίας, ο λόγος γνώσης και το χάρισμα της προφητείας συχνά λειτουργούν χέρι-χέρι. Για παράδειγμα, ο λόγος γνώσης μπορεί να αποκαλύψει ένα πρόβλημα, ο λόγος  σοφίας μπορεί να εφαρμόσει τη σοφία του Θεού στην κατάσταση και το χάρισμα της προφητείας θα δώσει τα αποτελέσματα της υπακοής στην οδηγία του Θεού. Το ένα χάρισμα συμπληρώνει το άλλο.

Επίσης βλέπουμε ότι το Πνεύμα δίνει έναν λόγο σοφίας και έναν λόγο γνώσης. Είναι στον ενικό, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα δεν μεταδίδει σε ένα άτομο όλη τη σοφία ή τη γνώση του Θεού για ένα πρόσωπο ή μια κατάσταση. Μερικοί άνθρωποι που δεν έχουν κατανοήσει αυτό το σημείο σκέφτονται ότι ένα άτομο που λειτουργεί με τον λόγο της σοφίας ή/και λόγο γνώσης γνωρίζει τα πάντα γι' αυτούς και φοβούνται μήπως αποκαλυφθούν όλα. Κι όμως, δεν είναι έτσι. 

Από την άλλη πλευρά, μερικοί άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει ότι το Πνεύμα τους δίνει απλώς έναν "λόγο" σοφίας ή έναν "λόγο" γνώσης και μιλούν περισσότερα από αυτά που ο Κύριος τους έχει εμπνεύσει. Ο Κύριος τους δίνει έναν λόγο και αυτοί τον μετατρέπουν σε ολόκληρη ιστορία.  

Το χάρισμα της διάκρισης πνευμάτων που γράφει ο Παύλος στην Α'Κορ. 12:10, είναι η υπερφυσική ικανότητα να διακρίνουμε διαφορετικά είδη πνευματικών όντων (δηλαδή, αγγέλους ή δαίμονες), καθώς επίσης και συμπεριφορές ή συναισθήματα.

Στο επόμενο μήνυμα θα ασχοληθούμε με τα χαρίσματα έκφρασης (προφητεία, γλώσσες, διερμηνεία γλωσσών) και θα εξετάσουμε το κάθε ένα ξεχωριστά. 

Συνεχίζεται...