Υποταγή & Υπακοή.

 Από Αργύρης Σιμώνης

Η αδυναμία κατανόησης της διαφοράς μεταξύ υποταγής και υπακοής έχει δημιουργήσει μεγάλη σύγχυση και έχει γεννήσει πολλές ψευδείς διδασκαλίες που οδήγησαν κάποιους ανθρώπους να υπακούσουν σε εντολές άλλων και να πέσουν σε αμαρτία. Υπάρχει μια χαρακτηριστική διαφορά μεταξύ τους και αυτό θα εξετάσουμε εδώ.

Η έννοια της υποταγής ορίζεται ως εξής:

Υποταγή είναι η αποδοχή ή υποχώρηση σε ανώτερη δύναμη ή στη θέληση ή εξουσία άλλου προσώπου. 

Η υπακοή από την άλλη πλευρά είναι η εκτέλεση μιας εντολής.

Αν και φαίνονται συνώνυμες οι δύο αυτές λέξεις, υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους: 

Η υποταγή είναι στάση καρδιάς, ενώ η υπακοή είναι πράξη, η εκτέλεση δηλαδή μιας εντολής. 

Η υποταγή στις ανώτερες εξουσίες είναι όχι απλά υποχρέωση, αλλά και εντολή του Θεού. Μας το εξηγεί ο απόστολος Παύλος παρακάτω:

"Κάθε ψυχή ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες· επειδή, δεν υπάρχει εξουσία, παρά μονάχα από τον Θεό· και οι υπάρχουσες εξουσίες, είναι ταγμένες από τον Θεό. Ώστε, εκείνος που εναντιώνεται στην εξουσία, εναντιώνεται στη διαταγή τού Θεού· κι αυτοί που εναντιώνονται θα πάρουν επάνω τους καταδίκη. Επειδή, οι άρχοντες δεν είναι φόβος για τα αγαθά έργα, αλλά για τα κακά. Θέλεις, όμως, να μη φοβάσαι την εξουσία; Κάνε το καλό, και θα έχεις έπαινο απ' αυτή· επειδή, ο άρχοντας είναι υπηρέτης τού Θεού σε σένα για το καλό. Αν, όμως, κάνεις το κακό, να φοβάσαι· για τον λόγο ότι, δεν φοράει μάταια τη μάχαιρα· επειδή, είναι υπηρέτης τού Θεού, εκδικητής, για να εκτελεί την οργή ενάντια σ' εκείνον που κάνει το κακό. Γι' αυτό, είναι ανάγκη να υποτάσσεστε, όχι μονάχα για την οργή, αλλά και για τη συνείδηση." Ρωμ. 13:1-5 

Το θέμα της υποταγής στην εξουσία είναι μία πολύ βασική διδασκαλία της Βίβλου. Μερικοί από τους σημαντικότερους τομείς υποταγής που αναφέρονται στις Γραφές είναι 

(1) υποταγή στον Θεό (Εφεσίους 5:24 και Ιακώβου 4:7), 

(2) υποταγή στην αστική ή κυβερνητική εξουσία (Ρωμαίους 13:1-7), 

(3 ) υποταγή στην εκκλησία ή τη θρησκευτική αρχή (Εβραίους 13:17), 

(4) γυναίκες που υποτάσσονται στους συζύγους τους (Εφεσίους 5:22-24 και Κολοσσαείς 3:18), 

(5) παιδιά υποτάσσονται στους γονείς τους (Εφεσίους 6:1 και Κολοσσαείς 3:20), (6) σκλάβοι που υποτάσσονται στους κυρίους τους (το σημερινό ισοδύναμο θα ήταν οι υπάλληλοι που υποτάσσονται στους εργοδότες), (Α' Πέτρου 2:18), (7) οι νεότεροι υποτάσσονται στους μεγαλύτερους (Α' Πέτρου 5:5), και 

(8) όλοι υποτάσσονται με αγάπη ο ένας στον άλλον. (Εφεσίους 5:21 και Α' Πέτρου 5:5). 

Παρόμοια μας το εξηγεί και ο απόστολος Πέτρος. Στην Α' Πέτρου 2:13-15 διαβάζουμε:

"Υποταχθείτε, λοιπόν, σε κάθε ανθρώπινη διάταξη για τον Κύριο· είτε σε βασιλιά, ως υπερέχοντα,

είτε σε ηγεμόνες, ως αποστελλόμενους απ' αυτόν για εκδίκηση μεν των κακοποιών, προς έπαινο όμως των αγαθοποιών·

επειδή, έτσι είναι το θέλημα του Θεού, αγαθοποιώντας να αποστομώνετε την αγνωσία των άφρονων ανθρώπων". 

Στο αμέσως προηγούμενο εδάφιο, στο εδ. 12, ο Πέτρος λέει στους πιστούς να ζουν έντιμα και "να έχετε καλή τη διαγωγή σας ανάμεσα στα έθνη". Συνεχίζει, εξηγώντας πώς γίνεται πρακτικά η εφαρμογή του: "Υποταχθείτε, λοιπόν, σε κάθε ανθρώπινη διάταξη για τον Κύριο". 

Μην ξεχνάτε ότι οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν κάτω από διεφθαρμένη ρωμαϊκή εξουσία. Ο αυτοκράτορας διακήρυττε τον εαυτό του θεό και απαιτούσε να τον προσκυνούν και να τον λατρεύουν σαν θεό. 

Ο ίδιος απόστολος Πέτρος, όταν απευθύνθηκε στους θρησκευτικούς ηγέτες της εποχής εκείνης, οι οποίοι τους απαγόρευσαν να μιλάνε για τον Χριστό, είπε τα εξής:

"Αν είναι δίκαιο μπροστά στον Θεό, να ακούμε εσάς μάλλον παρά τον Θεό, κρίνετέ το εσείς. Επειδή, εμείς δεν μπορούμε να μη λέμε όσα είδαμε και ακούσαμε." Πράξεις 4:19-20

Εδώ φυσικά δεν υπάρχει ασυμφωνία στα λόγια του Πέτρου και στις πράξεις του, και θα το εξηγήσω. Το κλειδί για την κατανόηση αυτού είναι να καταλάβουμε τη διαφορά μεταξύ υποταγής και υπακοής. Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η υποταγή, όπως φαίνεται και από τον ορισμό που ανέφερα στην αρχή του μηνύματος είναι στάση καρδιάς. Η υπακοή είναι μια πράξη. Η στάση της υποταγής επηρεάζει τις πράξεις μας, αλλά μπορείτε να μην υπακούτε σε άτομα με εξουσία και να εξακολουθείτε να υποτάσσεστε σε αυτά. 

Πώς γίνεται αυτό;

Όταν ο Πέτρος δεν υπάκουσε στην εντολή των ηγεμόνων να μην διδάξουν άλλο στο όνομα του Ιησού (Πράξεις 4:18), δεν επαναστάτησε στην εξουσία τους. Δεν επέστρεψε στους πιστούς για να υποκινήσει εξέγερση ούτε επέκρινε τις πράξεις τους. Αντίθετα, οι πιστοί προσευχήθηκαν για τόλμη ανεξάρτητα από το τι έκαναν οι ηγεμόνες (Πράξεις 4: 23-30). Αυτό είναι υποταγή χωρίς υπακοή. Δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζουμε τους νόμους του Θεού λόγω των νόμων του ανθρώπου. Αλλά στη διαδικασία του να πράττουμε το σωστό, πρέπει να παραμείνουμε υποταγμένοι στην αρχή. Κάθε μορφή διακυβέρνησης είναι ανώτερη από την αναρχία. 

Το ίδιο βλέπουμε και στην περίπτωση που ο Φαραώ της Αιγύπτου διέταξε να θανατώσουν όλα τα αρσενικά βρέφη: 

"Όταν μαιεύετε τις Εβραίες, και τις δείτε επάνω στη γέννα, αν μεν είναι αρσενικό, να το θανατώνετε· αν, όμως, είναι θηλυκό, τότε ας ζήσει.

Και οι μαμές φοβήθηκαν τον Θεό, και δεν έκαναν όπως είχε πει σ' αυτές ο βασιλιάς τής Αιγύπτου, αλλά άφηναν τα αρσενικά να ζουν." Έξοδος 1:16-17 

Ποιά στάση λοιπόν πρέπει να κρατήσουμε σαν χριστιανοί; Ακολουθούμε αυτό που ο Θεός μας καλεί να κάνουμε: Υποταγή στην εξουσία και υπακοή στις εντολές του Θεού. Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό που τονίζει ο απόστολος Παύλος:

"Παρακαλώ, λοιπόν, πρώτα απ' όλα να κάνετε δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, ευχαριστίες, για όλους τούς ανθρώπους,

για βασιλιάδες, και όλους εκείνους που είναι σε αξιώματα, ώστε να ζούμε βίο ατάραχο και ήσυχο με κάθε ευσέβεια και σεμνότητα.

Επειδή, αυτό είναι καλό και ευπρόσδεκτο μπροστά στον Σωτήρα μας Θεό." 1Τιμ. 2:1-3 

Αμήν!  

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Περί συνείδησης

Από Αργύρης Σιμώνης

Στο προηγούμενο μήνυμα "Θεός & επιστήμη" αναφέρθηκα στο ρόλο της επιστήμης στη ζωή μας και κατά πόσο ευθυγραμμίζεται και εναρμονίζεται με το Λόγο του Θεού. Όλα όσα έγραψα απευθύνονται σε ανθρώπους που έχουν φόβο Θεού στη συνείδησή τους και αναζητούν πραγματικά να έρθουν στην επίγνωση της αλήθειας. Υπάρχουν όμως και πολλοί άνθρωποι που δεν ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, με τους οποίους και θα ασχοληθώ σήμερα. Το θέμα μας είναι η συνείδηση του ανθρώπου κάτω από το φως του Λόγου του Θεού.

Παραθέτω την έννοια της συνείδησης:

"Συνείδηση είναι η νοητική δυνατότητα ενός οργανισμού η οποία του επιτρέπει, σε προέκταση των αισθήσεών του, να γνωρίζει και να κατανοεί τον εαυτό του, το περιβάλλον του, τα συμβαίνοντα γύρω του και μέσα του και να έχει το δυνατόν την αίσθηση της «θέσης» και της σημασίας του στον κόσμο καθώς και του αντίκτυπου των πράξεών του." Πηγή: Βικιπέδια

Στην προς Ρωμαίους επιστολή ο απόστολος Παύλος γράφει:

"Επειδή, οργή του Θεού αποκαλύπτεται από τον ουρανό επάνω σε κάθε ασέβεια και αδικία ανθρώπων, που κατακρατούν την αλήθεια με μέσα αδικίας.

Επειδή, ό,τι μπορεί να γίνει γνωστό για τον Θεό, είναι φανερό μέσα τους· για τον λόγο ότι, ο Θεός το φανέρωσε σ' αυτούς.

Δεδομένου ότι, τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερά από την εποχή τής κτίσης τού κόσμου, καθώς νοούνται διαμέσου των δημιουργημάτων του, και η αιώνια δύναμή του και η θεότητα, ώστε αυτοί να είναι αναπολόγητοι.

Επειδή, ενώ γνώρισαν τον Θεό, δεν τον δόξασαν ως Θεό, ούτε τον ευχαρίστησαν· αλλά, μέσα στους μάταιους συλλογισμούς τους, αναζήτησαν μάταια πράγματα, και σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους." Ρωμ. 1:18-21

Ο σκοπός του Παύλου στα εδάφια 18-20 ήταν να εξηγήσει γιατί το Ευαγγέλιο είναι η δύναμη του Θεού προς σωτηρία (Ρωμαίους 1:16). Το πρόβλημα ήταν ότι τότε, όπως και σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι πίστευαν ότι ο τρόπος για να φτάσει κάποιος στον Θεό ήταν να καταδικαστεί και να τρομάξει από τη φόβο της κόλασης. Οι άνθρωποι αμφέβαλλαν ότι τα καλά νέα του Παύλου για την αγάπη του Θεού θα ήταν αρκετά για να προκαλέσουν μετάνοια. Επομένως, ο Παύλος άρχισε να αποδεικνύει ότι κάθε άτομο έχει ήδη μια ενστικτώδη γνώση της οργής του Θεού ενάντια στην αμαρτία του. 

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε την οργή του Θεού. Ο Θεός το έχει κάνει ήδη. Δεν χρειάζεται να είσαι χριστιανός για να γνωρίζεις ότι ο φόνος, το ψέμα και η κλεψιά για παράδειγμα δεν είναι σωστά.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι είναι τα καλά νέα, το ευαγγέλιο, το ότι δηλαδή ο Θεός έθεσε όλη Του την οργή για τις αμαρτίες μας στον δικό του Υιό, έτσι ώστε να μπορέσουμε να λάβουμε πλήρη συγχώρεση. Αυτά είναι τα καλά νέα που θα προσελκύσουν τους ανθρώπους στον Θεό και όχι τα κακά νέα, δηλαδή ο φόβος της κόλασης:

"Η τέλεια αγάπη βγάζει έξω τον φόβο· επειδή, ο φόβος έχει κόλαση· και εκείνος που φοβάται δεν έχει φτάσει σε τέλειο βαθμό μέσα στην αγάπη." A' Ιωάν. 4:18

" Ή καταφρονείς τον πλούτο τής αγαθότητάς του και της υπομονής και της μακροθυμίας, αγνοώντας ότι η αγαθότητα του Θεού σε φέρνει σε μετάνοια;" Ρωμ. 2:4

Στη Ρωμαίους 1:18-20, ο Παύλος δηλώνει ότι ο Θεός αποκαλύφθηκε σε όλη την ανθρωπότητα. Οι Γραφές στην Παλαιά Διαθήκη διακηρύττουν ότι ο Θεός αποκαλύφθηκε σε όλους μέσω της φύσης: 

"Οι ουρανοί διηγούνται τη δόξα τού Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών του. Η ημέρα προς την ημέρα εκφράζει λόγο, και η νύχτα προς τη νύχτα αναγγέλλει γνώση.

Δεν υπάρχει λαλιά ούτε λόγος, που η φωνή τους δεν ακούγεται." Ψαλμοί 19:1-3 

Ο απόστολος Παύλος δήλωσε ότι υπάρχει μια "διαίσθηση", μια αποκάλυψη του Θεού μέσα σε κάθε άτομο. Αυτή η ενστικτώδης γνώση που έχει δοθεί σε όλους μας λέγεται συνείδηση και το εξηγεί πολύ ωραία ο Παύλος παρακάτω:

"Επειδή, όταν οι εθνικοί, που δεν έχουν νόμο, κάνουν από τη φύση τους εκείνα που ανήκουν στον νόμο, αυτοί, ενώ δεν έχουν νόμο, οι ίδιοι είναι νόμος στον εαυτό τους·

οι οποίοι δείχνουν το έργο τού νόμου να είναι γραμμένο μέσα στις καρδιές τους, έχοντας τη συνείδησή τους να συμμαρτυρεί, και τους λογισμούς να κατηγορούν ή και να απολογούνται αναμεταξύ τους" Ρωμ. 2:14-15

Στη Ρωμαίους 1:20, ο Παύλος είπε ότι αυτή η εσωτερική μαρτυρία του Θεού κάνει το άτομο να δει καθαρά τα αόρατα πράγματα του Θεού και να κατανοήσει την έννοια της Θεότητας. Επομένως, κανείς δεν θα μπορεί να σταθεί ενώπιον του Θεού την Ημέρα της Κρίσης και να πει: «Ο Θεός δεν είναι δίκαιος». Έδωσε σε όλους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει, ανεξάρτητα από το πόσο απομακρυσμένοι ή απομονωμένοι μπορεί να ήταν, την ευκαιρία να Τον γνωρίσουν. Δεν υπάρχει δικαιολογία!

Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι: Εάν όλα αυτά είναι αληθινά, τότε γιατί δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε περισσότερο αυτήν τη διαισθητική γνώση του Θεού στη ζωή εκείνων που δεν έχουν ακούσει το Ευαγγέλιο; Ο Παύλος απαντάει και σε αυτό: 

"Επειδή, ενώ γνώρισαν τον Θεό, δεν τον δόξασαν ως Θεό, ούτε τον ευχαρίστησαν· αλλά, μέσα στους μάταιους συλλογισμούς τους, αναζήτησαν μάταια πράγματα, και σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους. Ενώ έλεγαν ότι είναι σοφοί, έγιναν μωροί.

Και άλλαξαν τη δόξα τού άφθαρτου Θεού σε ομοίωμα εικόνας φθαρτού ανθρώπου, και πουλιών και τετράποδων και ερπετών." Ρωμ. 1:23 

"Το Πνεύμα, μάλιστα, λέει με σαφήνεια, ότι στους έσχατους καιρούς μερικοί θα αποστατήσουν από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων, διαμέσου τής υπόκρισης ψευδολόγων, που έχουν τη συνείδησή τους καυτηριασμένη." 1Τιμ. 4:1-2

Η αποστασία είναι σημείο των εσχάτων καιρών. Ο Παύλος προειδοποιεί να μην εξαπατηθούμε "Επειδή, το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται"  Β' Θεσ. 2:7 

Αν και η προέλευση της ψευδούς διδασκαλίας προέρχεται από αυτά τα πονηρά πνεύματα, άνθρωποι είναι αυτοί που χρησιμοποιούνται για να διαδώσουν τις διδασκαλίες αυτές. Αυτοί οι προπαγανδιστές είναι υποκριτές και έχουν καυτηριάσει τη συνείδησή τους. Είναι άνθρωποι οι οποίοι μιλούν, εμπνευσμένοι από δαιμόνια.

Γι' αυτό λοιπόν είναι πολύ σημαντικό, ειδικά στους πονηρούς καιρούς που ζούμε, να εξετάζουμε τα πάντα κάτω από το φως των Γραφών με συνείδηση και φόβο Θεού για να μην παρασυρόμαστε από κάθε άνεμο πλάνης και εκφοβισμού. 

Θα κλείσω εδώ αυτό το μήνυμα με ένα αγαπημένο εδάφιο και με την ευχή ότι το φως του Λόγου του Θεού θα φωτίσει και τη δική σου καρδιά: 

"Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης Του.

Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται. σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή." 2Κορ. 2:14-16 

Αμήν!

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

 

Θεός & Επιστήμη

Από Αργύρης Σιμώνης

"Ο όρος επιστήμη με την ευρεία έννοια αρχικά δήλωνε το οργανωμένο σώμα της εξακριβωμένης και τεκμηριωμένης γνώσης... 

...Στη σύγχρονη εποχή, ο όρος είναι πιο περιορισμένος και δηλώνει το σύστημα απόκτησης γνώσης με βάση την επιστημονική μεθοδολογία που βασίζεται στην επιστημονική έρευνα, καθώς και στην οργάνωση και ταξινόμηση της αποκτώμενης με αυτόν τον τρόπο γνώσης." Πηγή: Βικιπαίδια

Καλά και σωστά όλα αυτά, αλλά αναρωτηθήκατε για το ποιός τελικά είναι ο σκοπός για την απόκτηση γνώσης; Να έχουμε γνώση για ποιό πράγμα; Για την αλήθεια φυσικά. Η τεκμηριωμένη γνώση σκοπό έχει να μας φέρει στην επίγνωση της αλήθειας.

Ας εξετάσουμε όλα αυτά κάτω από το φως του Λόγου του Θεού. Ξέρετε, η επιστήμη είναι δώρο δοσμένο από το Θεό με σκοπό όχι να αντιταχθεί στην αλήθεια, αλλά να συμβάλλει στην επίγνωσή της. Ο Ιησούς είπε "Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή..." Ιωάν. 14:6

Με λίγα λόγια, η επιστήμη θα πρέπει να είναι ταγμένη στο να συμβάλλει στην επίγνωση του προσώπου του Θεού. Και αυτό επειδή η αλήθεια δεν είναι μια σχετική έννοια που για τον καθένα έχει άλλη ερμηνεία, αλλά η αλήθεια είναι πρόσωπο και έχει και όνομα: Ιησούς Χριστός. Δεν αλλοιώνεται με την πάροδο του χρόνου και δε μεταβάλλεται με τον κάθε άνεμο που φυσάει: "Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα, και στους αιώνες." Εβρ. 13:8 

Στην προς Εβραίους επιστολή στο 11:1 διαβάζουμε: "Είναι δε η πίστη, πεποίθηση γι' αυτά που ελπίζονται, βεβαίωση για πράγματα που δεν βλέπονται."

Η πίστη είναι πραγματική. Έχει ουσία και αποδείξεις. Είναι η ουσία και η απόδειξη πραγμάτων που δεν φαίνονται, αλλά υπάρχουν. Ο ορισμός της πίστης εδώ έρχεται σε τέλεια αρμονία με τον ορισμό της επιστήμης που αναφέρθηκα στην αρχή. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι η πίστη πιστεύει πως κάτι είναι αληθινό ακόμα και όταν δεν είναι, και αν το πιστέψουμε δυνατά  και για μεγάλο χρονικό διάστημα θα γίνει πραγματικό. Αυτό δεν είναι πίστη. Είναι ο ορισμός της "θετικής σκέψης". Η πίστη έχει οπωσδήποτε θετική σκέψη, αλλά βασίζεται σε αποδείξεις και έχει ουσία.

Υπάρχουν πνευματικές πραγματικότητες που υφίστανται ακόμα και εν αγνοία μας. Απλώς υπάρχουν σε μια σφαίρα που δεν μπορούμε να τις δούμε ή να τις αντιληφθούμε με τις πέντε αισθήσεις μας. Είναι ανόητο να πιστεύουμε ότι κάτι δεν υπάρχει πραγματικά επειδή δεν μπορούμε να το δούμε, να το γευτούμε, να το ακούσουμε, να το μυρίσουμε ή να το νιώσουμε. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να δούμε τα σήματα της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου, αλλά υπάρχουν. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να αποδείξουμε την ύπαρξή τους είναι να πάρουμε μια τηλεόραση, να την συνδέσουμε, να την ενεργοποιήσουμε και να τη ρυθμίσουμε σε μια συχνότητα. Έτσι θα έχουμε τη φυσική απόδειξη ότι κάτι που βρίσκεται στον αθέατο κόσμο πραγματικά υπάρχει.

Ομοίως, όλα όσα μας έχει προσφέρει ο Ιησούς είναι ήδη αληθινά. Υπάρχουν, αλλά βρίσκονται σε μια πνευματική μορφή που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε με τις πέντε αισθήσεις μας. Πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτά τα πράγματα υπάρχουν. Η πίστη μας γίνεται τότε αυτός ο δέκτης που παίρνει αυτό που είναι ήδη αληθινό στον πνευματικό χώρο και το κάνει να εκδηλωθεί στη φυσική σφαίρα.

                                                                                                        

Το ίδιο ισχύει και για την ύπαρξη του Θεού. Παρόλα τα φοβερά επιτεύγματά της, όσες φορές η επιστήμη προσπάθησε να εξηγήσει την δημιουργία του σύμπαντος και της ζωής φτάνει σε αδιέξοδο όταν δεν συμπεριλάβει το Θεό μέσα στην εξίσωση. Αυτό που πιστεύω είναι ότι τόσο οι Γραφές, όσο και η επιστήμη, είναι είναι δύο εργαλεία που δόθηκαν στην ανθρωπότητα από το Θεό. 

"Ολόκληρη η γραφή είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη" Β΄Τιμ. 3:16

Υπογραμμίζω τη λέξη "διδασκαλία" εδώ που υποδηλώνει συστηματικές ή οργανωμένες πληροφορίες ή πεποιθήσεις. Ο Λόγος του Θεού πρέπει να είναι το θεμέλιο κάθε διδασκαλίας. Να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος. Σκεφτείτε την ποιότητα ζωής που υπάρχει σε κοινωνίες και κράτη που το σύνταγμα και οι νομοθεσίες τους έχουν σαν βάση τα θεμελιώδη διδάγματα του Λόγου του Θεού και σκεφτείτε και τα κράτη στα οποία δεν ισχύει αυτό. Σε ποιο κράτος θα προτιμούσες να ζεις με την οικογένειά σου; 

Αφήνω αυτό το ερώτημα σαν τροφή για σκέψη και προβληματισμό...

Όσον αφορά και τη λέξη "δικαιοσύνη" στο Β' Τιμ. 3:16, θέλω να θέσω και το ερώτημα για το τί είναι νόμιμο και τί ηθικό, επειδή κάθε νόμος που ψηφίζεται δεν είναι απαραίτητα και ηθικός. Αν η νομοθετική και πολιτική επιστήμη  δεν συμβουλεύεται και δεν εναρμονίζεται με το Λόγο του Θεού, θα συνεχίσουν να πέφτουν στην παγίδα του "νόμιμου και μη ηθικού" με όλες τις επιπτώσεις που ακολουθούν. Αντί για δικαιοσύνη και ελευθερία θα επιφέρουν δεσμά και θλίψη στους ανθρώπους:

"Ο άφρονας είπε στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός. Διαφθάρηκαν· έγιναν βδελυροί στα έργα· δεν υπάρχει κανένας, που να πράττει το αγαθό." Ψαλ. 14:1

"Αρχή σοφίας είναι ο φόβος τού Κυρίου· οι άφρονες καταφρονούν τη σοφία και τη διδασκαλία." Παρ. 1:7

Το ίδιο ισχύει πιστεύω και για κάθε είδους επιστήμη που επιτελείται και επικεντρώνεται στη συλλογή πληροφοριών, γνώσης και σοφίας δίχως να δίνει χώρο στην αλήθεια. Και όπως εξήγησα πιο πάνω, η αλήθεια είναι ο ζωντανός Θεός, ο Ιησούς Χριστός μας:

"Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού." Ιωάν. 14:6 

"Το πνεύμα είναι εκείνο που ζωοποιεί, η σάρκα δεν ωφελεί τίποτε· τα λόγια που εγώ σας μιλάω, είναι πνεύμα και είναι ζωή" Ιωάν.6:63

Η ευχή μου και η προσευχή μου είναι η επιστήμη να πάρει τη σωστή θέση για την οποία έχει δημιουργηθεί και να επιτελέσει το έργο της σαν δορυφόρος σε ένα σύμπαν που έχει κέντρο τον δημιουργό του, τον Ιησού Χριστό. Εύχομαι τα λόγια του αποστόλου Ιωάννη να φωτίζουν πάντα τη συνείδηση όλων μας:

" Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.

Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.

πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν." 

Αμήν!

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Αιώνια Ζωή

Από Αργύρης Σιμώνης

Ένα από τα πιο δημοφιλή εδάφια της Γραφής είναι το Ιωάν. 3:16: "Επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας ο οποίος πιστεύει σ' αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή."

Παραδοσιακά αυτό το εδάφιο χρησιμοποιείται για να διδάξει ότι ο Ιησούς ήρθε και πέθανε για τις αμαρτίες μας ώστε να μην απωλεστούμε. Όσο και αν αληθεύει αυτό, η πραγματική έννοια του εδαφίου αυτού είναι ότι λόγος που ο Ιησούς ήρθε και πέθανε για εμάς ήταν για να έχουμε αιώνια ζωή, επειδή οι αμαρτίες μας ήταν εμπόδιο στο να έχουμε αυτήν την αιώνια ζωή. 

Όλα τα προηγούμενα είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Τη νύχτα πριν την σταύρωσή Του, ο Ιησούς προσευχόταν: 

"Κι αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνον αληθινό Θεό, και εκείνον τον οποίον απέστειλες, τον Ιησού Χριστό." Ιωάν. 17:3

Εδώ βλέπουμε τον ίδιο τον Ιησού να μας δίνει τον ορισμό της αιώνιας ζωής. Μας λέει ότι αιώνια ζωή είναι  να γνωρίζουμε τον αληθινό Θεό και τον Ιησού Χριστό που απέστειλε. Πολλοί πιστεύουν ότι αιώνια ζωή είναι να ζεις για πάντα. Στην πραγματικότητα, όλοι ζουν για πάντα. Όταν κάποιος πεθάνει, δεν παύει να υπάρχει. Το πνεύμα και η ψυχή επιστρέφουν στο Θεό και το σώμα καταλήγει στον τάφο. Όλοι όσοι περάσαν από το πρόσωπο της γης θα συνεχίσουν να ζουν σε πνευματική μορφή και αυτό το εδάφιο μας δείχνει ξεκάθαρα ότι η αιώνια ζωή με το Θεό δεν δίνεται αυτόματα σε όλους. 

Αιώνια ζωή δεν είναι να ζεις για πάντα στον ουρανό ή στην κόλαση. Όπως είπε και ο Ιησούς αιώνια ζωή είναι να "γνωρίζεις το θεό και τον Ιησού Χριστό". Η λέξη γνωρίζω εδώ δε σημαίνει απλά εγκεφαλική γνώση, αλλά έχει την έννοια της "επίγνωσης". Η ίδια λέξη χρησιμοποιείται και στο βιβλίο της Γένεσης, όταν ο Αδάμ "γνώρισε" την Εύα και του γέννησε τον Κάιν:

"Και ο Αδάμ γνώρισε τη γυναίκα του Εύα· κι εκείνη συνέλαβε, και γέννησε τον Κάιν· και είπε: Απέκτησα άνθρωπον με τη βοήθεια του Κυρίου." Γέν. 4:1

Ο πραγματικός σκοπός της σωτηρίας δεν είναι να ζήσουμε για πάντα στον ουρανό, όσο ωραίο και αν είναι αυτό, αλλά να έχουμε μια προσωπική και ιδιαίτερη σχέση με τον Θεό. 

Όταν παρουσιάζουμε τη σωτηρία σαν κάτι που έχει να κάνει μόνο με πνευματικά πράγματα που θα μας ωφελήσουν στο μέλλον, στην αιωνιότητα, δεν βοηθάμε τους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλοί που ζουν μια πραγματική κόλαση καθημερινά. Φόβος, κατάθλιψη, φτώχια, διαμάχη, απόρριψη, πόνο, διαλυμένους γάμους. Προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε ένα καθημερινό μαρτύριο. Κάνοντας τη σωτηρία κάτι μελλοντικό, που θα έρθει κάποια στιγμή αργότερα, πολλοί άνθρωποι αναβάλλουν να πάρουν την απόφαση αυτή επειδή η καθημερινή επιβίωση είναι η προτεραιότητά τους. 

Η αιώνια ζωή αρχίζει εδώ και τώρα:

"Και η μαρτυρία είναι τούτη, ότι: Ο Θεός έδωσε σε μας αιώνια ζωή, κι αυτή η ζωή είναι μέσα στον Υιό του. Εκείνος που έχει τον Υιό, έχει τη ζωή· εκείνος που δεν έχει τον Υιό τού Θεού, τη ζωή δεν έχει." Α' Ιωάν. 5:11-12 

Η αιώνια ζωή έχει ήδη γίνει διαθέσιμη σε εμάς από το Θεό, κατά χάριν, και λαμβάνεται δια μέσου της πίστης, όταν δεχθούμε τον Ιησού Χριστό σαν Κύριο στην καρδιά μας. Ο Ιησούς σε αγαπάει και θέλει να σε γνωρίσει προσωπικά:

"Πρόσεξε, στέκομαι στη θύρα και κρούω· αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου, και ανοίξει τη θύρα, θα μπω μέσα σ' αυτόν, και θα δειπνήσω μαζί του κι αυτός μαζί μου." Αποκ. 3:20

Θέλει να σου δώσει μια ποιότητα ζωής που είναι πάνω από κάθε τι που θα μπορούσες να έχεις από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Στον Ιωάν. 10:10 διαβάζουμε:

"Ο κλέφτης δεν έρχεται, παρά για να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρεύσει· εγώ ήρθα για να έχουν ζωή, και να την έχουν με αφθονία."

Ο Θεός θέλει να σου δώσει αιώνια ζωή, άφθονη ζωή και είναι κάτι που το χρειάζεσαι σήμερα! Ο Χριστός μας δεν πέθανε μόνο για να σου συγχωρήσει τις αμαρτίες, αλλά για να σε φέρει κοντά Του. Αν δεν γνωρίζεις τον Κύριο, πρέπει να τον γνωρίσεις. Αν ήδη είσαι αναγεννημένος πιστός, πρέπει να ξεπεράσεις το όριο της συγχώρεσης των αμαρτιών σου και να εισέλθεις στην αιώνια ζωή με τον Πατέρα Θεό.  

 

 

Ο Ιησούς είναι ο ΩΝ

Από Αργύρης Σιμώνης

Στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο στο κεφ. 18 διαβάζουμε για την σύλληψη του Ιησού. "Ο Ιούδας, λοιπόν, παίρνοντας το τάγμα, και υπηρέτες από τους αρχιερείς και τους Φαρισαίους, έρχεται εκεί με φανούς και λαμπάδες και όπλα." Ιωάν. 18:3

Ένα ρωμαϊκό τάγμα αποτελούταν από 600 άντρες. Συνεχίστε την ανάγνωση στο εδάφιο 6: "Καθώς, λοιπόν, τους είπε, ότι: ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, σύρθηκαν προς τα πίσω, και έπεσαν καταγής." Ιωάν. 18:6

Εδώ βλέπουμε 600 άντρες, συμπεριλαμβανομένου και του Ιούδα, να πέφτουν καταγής στο άκουσμα του χρισμένου λόγου του Ιησού. Ο Θεός χρησιμοποίησε τα ίδια λόγια όταν συστήθηκε στον Μωϋσή που ρώτησε το όνομά Του στο Έξοδος 3:14: "Και ο Θεός είπε στον Μωυσή: ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ο ΩΝ· και είπε: Έτσι θα πεις στους γιους Ισραήλ: Ο Ων με απέστειλε σε σας." 

Ο Ιησούς θα μπορούσε να τους θανατώσει όλους επί τόπου μόνο με ένα Του λόγο, αλλά υποτάχθηκε σε αυτούς για να εκπληρώσει το θέλημα του Πατέρα. Υπάρχουν πολλές αναφορές στη Γραφή όπου οι άνθρωποι πέφτουν καταγής εξ' αιτίας της παρουσίας του Θεού:

- Β΄Χρονικό 2:15, όπου η δόξα του Θεού γεμίζει τον οίκο την ημέρα της αφιέρωσης του ναού του Σολομώντα

- Ο Ιεζεκιήλ πέφτει με το πρόσωπο στο έδαφος δυό φορές όταν βλέπει τη δόξα του Θεού (Ιεζ. 2:2 και 3:24)

- Το ίδιο συνέβη και στον Δανιήλ στο Δαν. 8:17 και 10:8-9

- Ο Σαύλος, που έγινε ο απόστολος Παύλος, έπεσε στο έδαφος όταν βρισκόταν στο δρόμο για τη Δαμασκό, όταν του παρουσιάστηκε ο Ιησούς (Πράξεις 9:4). Το ίδιο συνέβη και σε όσους ήταν μαζί του (Πράξεις 26:14) 

- Ο Απόστολος Ιωάννης στο νησί της Πάτμου, έπεσε επίσης στα πόδια του Ιησού σαν νεκρός (Αποκάλυψη 1:17)

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Όπως ακριβώς οι άνθρωποι αδυνατούν όταν τους "κόβονται" τα γόνατα από φόβο, η εμπειρία της έκδηλης παρουσίας του Κυρίου μπορεί να σε κάνει να χάσεις όλη τη δύναμη από το σώμα σου. Ο Ιησούς είναι ο ΩΝ και υπάρχει δύναμη στο όνομά Του!

Ο σκόλοπας του αποστόλου Παύλου

Από Αργύρης Σιμώνης            

Κάτι το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει την ασθένεια ανάμεσα στους πιστούς είναι το εδάφιο το οποίο αναφέρεται στο "αγκάθι" στη σάρκα του Παύλου στη Β Κορ. 12:7, ή αλλιώς ο "σκόλοπας" όπως αναφέρει το αρχαίο ελληνικό κείμενο, το οποίο ο Θεός δεν το αφαίρεσε από τον Παύλο παρόλο που προσευχήθηκε στον Κύριο 3 φορές γι' αυτό: 

"Και για να μη υπερηφανεύομαι, εξαιτίας τής υπερβολής των αποκαλύψεων, μου δόθηκε ένας σκόλοπας στη σάρκα, ένας άγγελος του σατανά, για να με χτυπάει, για να μη υπερηφανεύομαι.

Για το ζήτημα αυτό παρακάλεσα τον Κύριο τρεις φορές, για να απομακρυνθεί από μένα·και μου είπε: Αρκεί σε σένα η χάρη μου· επειδή, μέσα σε αδυναμία, η δύναμή μου φανερώνεται τέλεια. Με βαθύτατη ευχαρίστηση, λοιπόν, θα καυχηθώ περισσότερο στις αδυναμίες μου, για να κατοικήσει μέσα μου η δύναμη του Χριστού." 2Κορ. 12:7-9

Πολλοί χριστιανοί παραμένουν δέσμιοι ασθενειών μη έχοντας ελπίδα θεραπείας γιατί πιστεύουν ότι η ασθένεια αυτή είναι το αγκάθι στη σάρκα τους όπως περιγράφει ο Παύλος.

Η φράση "αγκάθι στη σάρκα" περιγράφεται επίσης στο βιβλίο των Αριθμών 33:55, στον Ιησού του Ναυή 23:13 και στους Κριτές 2:3. Πολύς κόσμος πιστεύει ότι αυτό ήταν μια ασθένεια από τον Θεό για να κρατήσει τον Παύλο ταπεινό. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Στην πραγματικότητα ήταν ο διωγμός προερχόμενος από τον διάβολο για να εμποδίσει τους ανθρώπους να δεχτούν το ευαγγέλιο, εξ αιτίας των διωγμών που το ακολουθούν. 

Η χρήση της λέξης "ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου" στο εδ. 9 δεν αναφέρεται σε κάποιο είδος αρρώστιας, αλλά στο πλαίσιο όλου του χωρίου της Γραφής εδώ, αναφέρεται στους διωγμούς που ο Παύλος υπέστη. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι ο σατανάς ήταν αυτός που προκάλεσε αυτό το "αγκάθι" και όχι ο Θεός. 

Ο λόγος που ο Κύριος δεν το αφαίρεσε είναι ότι οι πιστοί δεν έχουν λυτρωθεί από διωγμούς:

"Και, μάλιστα, όλοι όσοι θέλουν να ζουν με τρόπο ευσεβή εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν." Β' Τιμ. 3:12 

Αν ο Κύριος σταματούσε κάθε διωγμό εναντίον των χριστιανών, ο Σαύλος ποτέ δεν θα γινόταν ο απόστολος Παύλος. Ήταν ένας από τους φανατικούς διώκτες και αρχηγός εναντίον των χριστιανών. (Πράξεις 9:1). Ο Κύριος δεν λύτρωσε τον πρωτομάρτυρα Στέφανο από τους διωγμούς αλλά το χρησιμοποίησε για τη δόξα του ονόματός Του και για να φέρει την βεβαίωση και την πεποίθηση στην καρδιά του μελλοντικού αποστόλου Παύλου. Ο Κύριος συνεχίζει να αγαπάει αυτούς που Τον καταδιώκουν.

Πολύς κόσμος επίσης αποδίδει την ευθύνη στον Θεό για το αγκάθι αυτό και ότι ο διάβολος μπορεί να κάνει μόνο ό,τι ο Θεός του "επιτρέπει". Ούτε αυτό αληθεύει. Ο Κύριος δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας. Ο Παύλος υπέφερε διωγμό όπου πήγαινε: 

"παρά μόνον ότι το Άγιο Πνεύμα δίνει μαρτυρία σε κάθε πόλη, λέγοντας ότι: Δεσμά και θλίψεις με περιμένουν·" Πράξ. 20:23

Αυτός ο αγγελιοφόρος του σατανά ήταν ένα δαιμονικό πνεύμα που ξεσήκωνε τον κόσμο να έρθουν ενάντια στον Παύλο. Αυτές οι επιθέσεις είχαν τη μορφή κατακρίσεων, διωγμών και στεναχώριας για χάρη του ευαγγελίου του Χριστού που τις περισσότερες φορές άφηνε και ορατά σημάδια και πληγές επάνω στο σώμα (λόγω σωματικής βίας που ασκούταν).

Όταν ερχόμαστε στο εδάφιο 7 

"Και για να μη υπερηφανεύομαι, εξαιτίας τής υπερβολής των αποκαλύψεων" 

σε συνδυασμό με το εδ. 9 

"θα καυχηθώ περισσότερο στις αδυναμίες μου", 

μιλάει για την υπόσχεση του Θεού ότι θα υψώσει τους αληθινούς πιστούς (Ψαλμοί 37:34, 92:10 και Ματθ.23:12)

"Πρόσμενε τον Κύριο, και φύλαττε τον δρόμο του, και θα σε υψώσει για να κληρονομήσεις τη γη· όταν οι ασεβείς εξολοθρευτούν, θα δεις." Ψαλ. 37:34

"Αλλά, εσύ θα υψώσεις το κέρας μου, όπως του μονοκέρατου ζώου· εγώ θα χριστώ με νέο λάδι·" Ψαλ. 92:10

"Και όποιος υψώσει τον εαυτό του, θα ταπεινωθεί· όποιος, όμως, ταπεινώσει τον εαυτό του, θα υψωθεί." Ματθ. 23:12

Μην ξεχνάτε ότι εξ αιτίας αυτής της "υπερβολής των αποκαλύψεων" που αναφέρεται στο εδ. 7, ο Παύλος έγραψε τη μισή Καινή Διαθήκη. Η υπερηφάνεια και η καύχηση που είχε δεν ήταν προς τον εαυτό του αλλά προς τον Κύριο. Υπάρχει κατά Κύριον περηφάνια όπως υπάρχει και βιβλικός φόβος Κυρίου και βιβλική οργή κατά Κύριο που καλούμαστε να εφαρμόζουμε σαν πιστοί. 

Οπότε, ενώ είναι βιβλικό το ότι θα υποστείς διωγμό κατά τη διακονία σου υπηρετώντας τον Κύριο επειδή ο διάβολος θα στείλει τους αγγελιοφόρους του που θα ξεσηκώσουν ανθρώπους εναντίον σου, η ασθένεια ποτέ δεν είναι στο θέλημα του Θεού για τη ζωή σου. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτα το να προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τις Γραφές για να δικαιολογήσουμε την ασθένεια, η οποία ασθένεια έχει εξαγορασθεί πλήρως με τη σταυρική θυσία του Χριστού μας. 

Αμήν! 🙏

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Τα χαρίσματα και η πρόσκληση του Θεού είναι αμετάκλητα.

Από  Αργύρης Σιμώνης 

Ο Θεός σε έπλασε με ταλέντα και χαρίσματα και τα πάντα για σένα έχουν δημιουργηθεί για έναν σκοπό:

"Πριν σε μορφώσω στην κοιλιά, σε γνώρισα· και πριν βγεις από τη μήτρα σε αγίασα· σε κατέστησα προφήτη στα έθνη." Ιερ. 1:5

Κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο χαρισματικοί που τους είναι πραγματικά δύσκολο να αναζητήσουν το Θεό, επειδή μπορούν να κάνουν τόσα πράγματα από μόνοι τους. Ο Ιερεμίας καλέστηκε σαν προφήτης πολύ πριν αποκτήσει τις απαραίτητες ικανότητες. Τα χαρίσματα και η πρόσκληση του Θεού δεν δίνονται βάσει των ικανοτήτων σου. Τα σχέδια του Θεού για τη ζωή σου έγιναν πριν ακόμα γεννηθείς, πριν αποκτήσεις οποιαδήποτε είδους ικανότητα, πριν προλάβεις να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Το ίδιο βλέπουμε να συμβαίνει και με τον Παύλο στην Γαλ. 1:15: 

" Και όταν ο Θεός ευδόκησε, αυτός που με ξεχώρισε από την κοιλιά τής μητέρας μου, και με κάλεσε διαμέσου τής χάρης του..."

Στη Ρωμ. 11:29 διαβάζουμε ότι τα χαρίσματα και η πρόσκληση του Θεού είναι αμετάκλητα. Ο Θεός ποτέ δεν τα παίρνει πίσω. Πριν προλάβεις να κάνεις οτιδήποτε καλό ή κακό, ο Θεός είχε ήδη ένα σχέδιο για τη ζωή σου. Αυτό το σχέδιο παραμένει πάντα το ίδιο επειδή  ο Θεός δεν αλλάζει ποτέ. Ακόμα και αν κάνεις κάποιο λάθος και βγεις εκτός πορείας, ο Θεός έχει πάντα έναν τρόπο για να σε ξαναβάλει στη σωστή τροχιά. Σαν ένα GPS (ηλεκτρονικό πλοηγό). Δεν έχει σημασία το πόσο θάλασσα τα έχεις κάνει στη ζωή σου. Θα χρησιμοποιήσω σαν παράδειγμα τη ζωή μερικών Βιβλικών ηρώων και είμαι σίγουρος ότι θα ενθαρρύνει όλους όσους έχουν κάνει λάθη και βγήκαν εκτός πορείας από το θέλημα του Θεού.

- Αβραάμ
Πραγματικά τα έκανε θάλασσα πολλές φορές, αλλά παρ' όλα αυτά ο Θεός εξακολουθούσε να έχει το ίδιο σχέδιο για τη ζωή του. Ο Αβραάμ και η Σάρα πίστεψαν ότι είχαν γεράσει πολύ και αποφάσισαν να δώσουν στο Θεό ένα χεράκι βοηθείας. Έτσι η Άγαρ αφού κοιμήθηκε με τον Αβραάμ γέννησε τον Ισμαήλ (Γέν. 16:1-15). Αποδείχτηκε τελικά ότι δεν ήταν αυτό το θέλημα του Θεού. Ο Ισμαήλ έγινε ο πατέρας όλων των Αράβων και όλο το Αραβο-Ισραηλινό ζήτημα που έχουμε σήμερα ξεκίνησε τότε με τον Αβραάμ επειδή αποφάσισε να κάνει του κεφαλιού του και τα έκανε θάλασσα. Τελικά όμως το θέλημα του Θεού πραγματοποιήθηκε και ήταν μετά από 18 χρόνια που γεννήθηκε ο Ισαάκ όταν η Σάρα ήταν 91 και ο Αβραάμ 100 χρονών (Γεν. 16:16-17:1). Ο Θεός και πάλι πραγματοποίησε το θέλημά Του, ακόμα και όταν ο Αβραάμ κόντεψε να δώσει τη Σάρα στο χαρέμι του Αβιμέλεχ (Γεν. 20:1-12). Ο Αβραάμ δεν αποτελούσε και το τέλειο παράδειγμα. Τα θαλάσσωσε τόσες πολλές φορές!

- Μωϋσής
Ο Μωϋσής ήξερε ποιό ήταν το θέλημα του Θεού για τη ζωή του, αλλά και πάλι τα θαλάσσωσε. Στα 40 του σκοτώνει έναν Αιγύπτιο επειδή νόμιζε ότι έτσι θα το χρησιμοποιούσε ο Θεός για να ελευθερώσει το λαό Ισραήλ (Πραξ. 7:22-25). Αυτό του κόστισε 40 χρόνια ταλαιπωρίας στην έρημο και 30 επί πλέον χρόνια ταλαιπωρίας στους Ισραηλίτες.

- Δαβίδ
Διέπραξε μοιχεία και όταν προσπάθησε να το καλύψει έγινε και δολοφόνος (2Σαμ. 11:1-17)

- Ηλίας
Στο 1Βασιλ. 17:17-22 βλέπουμε τον Ηλία να ανασταίνει από τους νεκρούς το γιο της χήρας. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γραφή! Στο 1Βασ. 18 καλεί φωτιά από τον ουρανό και στρέφει ένα ολόκληρο έθνος προς τον Θεό (εδ.39). Αργότερα σταματά την ξηρασία των τρεισήμισι χρόνων και τρέχοντας πεζός προσπερνάει τον Άχαβ πάνω στο άλογό του σε μια κούρσα 30 περίπου χιλιομέτρων! Στη συνέχεια η Ιεζάβελ του στέλνει μήνυμα εκφοβισμού και ο Ηλίας βλέποντας τον εαυτό του νεκρό το βάζει στα πόδια. Ο Κύριος του είπε να πάει και να χρίσει τον Αζαήλ βασιλιά επάνω στη Συρία, τον Ιηού βασιλιά στον Ισραήλ και τον Ελισσαιέ αντικαταστάτη του επειδή τα θαλάσσωσε (1Βασ. 19:15-16). Η αναζωπύρωση που προκάλεσε ο Ηλίας έσβησε, επειδή έτρεξε να κρυφτεί στα βουνά. Και μετά πήγε μόνο να χρίσει τον Ελισσαιέ σαν αντικαταστάτη του δίχως να κάνει και τα υπόλοιπα δύο πράγματα που το είπε ο Θεός. Τα παράτησε. Βλέπουμε βέβαια τον Ελισσαιέ να τα κάνει αυτά αργότερα, όταν ο Ηλίας είχε ήδη φύγει (2Βασ. 8:13, 9:1-6).
Βλέπουμε επίσης τον Άχαβ να φονεύει τον Ναβώθ (1Βασ. 21:1-14). Ο Άχαβ δεν θα ήταν βασιλιάς αν ο Ηλίας είχε υπακούσει στο Θεό εξ 'αρχής.
Δεν μπορεί να τα έχετε θαλασσώσει περισσότερο από τον Ηλία. Παρ'όλα αυτά όμως συνέχιζε να περπατάει με το Θεό, να έχει σχέση μαζί Του, διαχώρισε τα νερά του Ιορδάνη στα δύο, και στην απέναντι πλευρά μία πύρινη άμαξα τον παρέλαβε στον ουρανό (2Βασ. 2:11). Δεν πέθανε ποτέ! Αυτό είναι ένα από τα 2 γεγονότα που καταγράφηκαν ποτέ στη Γραφή! Ο Ενώχ ήταν το πρώτο (Εβρ. 11:5).

- Απόστολος Παύλος
Ο Παύλος είχε ξεχωριστεί από την κοιλιά της μητέρας του (Γαλ. 1:15). Μπορεί να μη λιθοβόλησε τον Στέφανο, τον πρώτο χριστιανό μάρτυρα, αλλά ήταν συνένοχος στο φόνο του (Πραξ. 7:58). Ήταν τόσο ζηλωτής με τους χριστιανούς ώστε τους συλλάμβανε παντού τους πετούσε στη φυλακή και τους θανάτωνε. Ήταν ο νούμερο 1 διώκτης των χριστιανών. (Πράξ. 8:1-3). Στις Πραξ. 9, στο δρόμο για τη Δαμασκό, του παρουσιάστηκε ο Θεός σε μια λάμψη και ρίχνοντάς τον κάτω του είπε "Σαούλ, Σαούλ γιατί με καταδιώκεις; Είναι σκληρό για σένα να κλωτσάς επάνω στα καρφιά" (Πραξ. 9:3-18). Και ο Κύριος του φανερώθηκε σαν Ιησούς. Ο Παύλος ταπείνωσε τον εαυτό του και υπέκυψε. Πέρασε τρεισήμισι χρόνια στην έρημο μόνος, και περίπου 12 χρόνια στην Ταρσό ανανεώνοντας το νου του, αναθεωρώντας όλη του τη λανθασμένη θεολογία που είχε διδαχθεί, αλλά τελικά επιστρέφει πιο δυνατός από ποτέ αλλάζοντας  το όνομά του σε απόστολο Παύλο. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που είχε βγει εντελώς εκτός πορείας, που σκότωνε χριστιανούς και που παρ' όλα αυτά έγραψε τη μισή Καινή Διαθήκη!

- Σαμψών
Στους Κριτές κεφ. 13-16 βλέπουμε τον Σαμψών, έναν άλλον χρισμένο του Θεού, ξεχωρισμένο από την κοιλιά της μητέρας του. Ένας άγγελος παρουσιάστηκε στους γονείς του Σαμψών και τους είπε ότι θα συλλάμβανε ένα υπερφυσικό παιδί που θα ελευθέρωνε τους Ισραηλίτες από τους Φιλισταίους. Από τη μέρα που γεννήθηκε ήταν αφιερωμένο στο Θεό. Ήταν Ναζηραίος στον Θεό, δεν μπορούσε να ξυρίσει το κεφάλι του και ξεκίνησε να ελευθερώνει το λαό του νικώντας τους Φιλισταίους σε πολλές περιπτώσεις. Είχε όμως ένα κακό. Πόθο για γυναίκες. Παντρεύτηκε μια γυναίκα που ο Θεός του είπε να μην παντρευτεί. Παντρεύτηκε μια Φιλισταία και άρχισε να έχει κάθε είδους προβλήματα. Ήρθαν και του πήραν τη γυναίκα, πράγμα που τον έκαναν έξαλλο. Πολέμησε τους Φιλισταίους και μετά είχε ένα σωρό προβλήματα σεξουαλικής φύσεως. Είχε σοβαρό σεξουαλικό εθισμό και τελικά έμπλεξε με τη Δαλιδά, η οποία  γλυκά τον ξεγέλασε να της μαρτυρήσει το μυστικό του. 

Του ξύρισαν το κεφάλι και αμέσως έχασε τη δύναμή του. Αυτό ήταν η διαθήκη του με το Θεό. Πνεύμα ισχύος ήταν επάνω του και έκανε πράγματα ανθρωπίνως αδύνατα. Σήκωσε τις πύλες μιας πόλης στα δυο του χέρια   και τις ανέβασε επάνω στην κορυφή τού βουνού, που είναι απέναντι από τη Χεβρών! Αυτό ήταν το χρίσμα του Θεού. Ήταν ένας άντρας ξεχωρισμένος από το Θεό να φέρει την ελευθερία στο λαό Ισραήλ. Πήρε το σαγόνι ενός γαϊδουριού και σκότωσε πάνω από 1000 Φιλισταίους χωρίς κανένα άλλο όπλο! Χρησιμοποιήθηκε με θαυμαστό τρόπο από το Θεό όχι επειδή ήταν τέλειος. Είχε σοβαρά θέματα, αλλά ο Κύριος τον χρησιμοποίησε ούτως η άλλως. Όταν του ξύρισαν το κεφάλι έχασε τη δύναμή του. Κάποιοι θα μπορούσαν να σκεφτούν ότι αυτό ήταν! Έφτασε το τέλος. Έσπασε τη διαθήκη του με το Θεό. Μάλιστα του έβγαλαν τα μάτια και τον έδεσαν σε έναν τροχό που χρησιμοποιούσαν σε ζώο να αλέθει καλαμπόκι. Ο θαυμαστός και ισχυρός του Θεού έφτασε στο κατώτερο σημείο ταπείνωσης! 

Οι Φιλισταίοι τον έφεραν στο στάδιο και τον περιγελούσαν. Πολλοί θα πίστευαν ότι μετά από όλα αυτά ο Θεός είχε πάψει να είναι μαζί του. Αλλά ο Σαμψών είπε στο παιδί που τον καθοδηγούσε να τον βάλει ανάμεσα στις δύο κολώνες που στήριζαν όλο το οικοδόμημα και μόλις το έκανε, ο Σαμψών μετανόησε για την ανυπακοή του έναντι στο Θεό, και είπε

" Δέσποτα Κύριε, θυμήσου με, παρακαλώ· και ενίσχυσέ με, παρακαλώ, μόνον αυτή τη φορά, Θεέ, για να εκδικηθώ και ας πεθάνω μαζί με τους Φιλισταίους".

Η προσευχή του εισακούστηκε από το Θεό και κυριολεκτικά γκρέμισε όλο το οικοδόμημα. Βλέπουμε ξανά το ίδιο χρίσμα, την ίδια Θεϊκά δοσμένη ικανότητα να έρχεται επάνω του και να θανατώνονται όλοι οι Φιλισταίοι που βρίσκονταν εκεί. Κατάφερε να σκοτώσει σε μία του πράξη περισσότερους εχθρούς του Θεού από ότι είχε καταφέρει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του! 

Ο Δαβίδ έγραψε ένα μεγάλο κομμάτι της Γραφής. Έγραψε όλους τους ψαλμούς και ένα μεγάλο μέρος της Βίβλου μιλάει γι' αυτόν (Α'Σαμουήλ, Β'Σαμουήλ, Α'Βασιλέων, Α'Χρονικό).
Ο Μωϋσής είναι ο συγγραφέας των 5 πρώτων βιβλίων της Γραφής (Γένεση, Έξοδος, Λευιτικό, Αριθμοί, Δευτερονόμιο), και έγραψε επίσης και τον ψαλμό 90.

Ο Παύλος έγραψε τη μισή Καινή Διαθήκη. Αν βάλεις τους 3 αυτούς ανθρώπους μαζί, ξέρεις ότι ήταν δολοφόνοι; Και όμως, η μισή Καινή Διαθήκη γράφτηκε από έναν δολοφόνο, τον Παύλο και η μισή Παλαιά Διαθήκη, οι Ψαλμοί, οι Παροιμίες, τα 5 πρώτα βιβλία της, γράφτηκαν από ανθρώπους που δολοφόνησαν άλλους.

Αν πιστεύεις ότι με αυτό που έκανες έχεις σταματήσει το Θεό και ότι ποτέ δε θα μπορέσει να σε χρησιμοποιήσει, τότε νομίζω ότι δεν διαβάζεις τη Βίβλο επακριβώς. Τα χαρίσματα και οι κλήσεις του Θεού είναι αμετάκλητα. Δεν έχει σημασία το τί έχεις κάνει. Ο Θεός έχει έναν προορισμό για σένα και δεν είναι ποτέ αργά για να τον ανακαλύψεις. Ο Μωϋσής ήταν 80 χρονών όταν ο Θεός άρχισε να τον χρησιμοποιεί, επιστρέφοντας στην Αίγυπτο και ελευθερώνοντας τους Ισραηλίτες. Ο Κύριος τον χρησιμοποίησε μέχρι τα 120 του χρόνια:
"Και ο Μωυσής ήταν 120 χρόνων, όταν πέθανε· τα μάτια του δεν αμαυρώθηκαν ούτε ελαττώθηκε η δύναμή του." (Δευτ. 34:7)
 
Στα 120 του συνέχιζε να εκπληρώνει αυτό που ο Θεός τον κάλεσε να κάνει! Θα το ξαναπώ λοιπόν: Δεν έχει σημασία ποιός είσαι, και πόσο θάλασσα τα έχεις κάνει. Ο Θεός έχει έναν σκοπό, έναν προορισμό για τη ζωή σου. Δε λέω ότι μπορείς να ζήσεις όπως σου κάνει κέφι και να περιμένεις να εκπληρώσεις έτσι αυτόν τον σκοπό. Κάθε φορά που βγαίνεις εκτός πορείας μπορεί να φέρει πόνο και βάσανα στη ζωή σου. Αν μετανοήσεις και ταπεινωθείς μπροστά στον Θεό λέγοντας 

"Κύριε πιστεύω τη Ρωμαίους 11:29 και οποιοδήποτε είναι το σχέδιό σου για τη ζωή μου πιστεύω ότι μπορείς να με βοηθήσεις να το πετύχω". Αν ζητούσες από το Θεό " Πατέρα είμαι εδώ, πάρε όλο αυτό το χάος που έχω δημιουργήσει και χρησιμοποίησέ με, βάλε με πίσω στη σωστή τροχιά". 

Αν μπορούσες να το κάνεις αυτό με ειλικρίνεια καρδιάς δεν είναι ποτέ αργά για το Θεό να μεγαλουργήσει μέσα από σένα!

Και τώρα που ξέρεις ότι τα έχεις κάνει θάλασσα και που έχεις πάψει να στηρίζεσαι στον εαυτό σου και να κάνεις του κεφαλιού σου, αν αφήσεις το Θεό να ρεύσει μέσα από εσένα και επιστηριχτείς επάνω Του, πιστεύω ότι τα ερχόμενα χρόνια σου θα είναι πολύ καλύτερα από τα προηγούμενα. Πιστεύω ότι θα δεις  να συμβαίνουν στη ζωή σου πράγματα που δεν είχες καν φανταστεί! Το σχέδιο του Θεού θα είναι πάντα καλύτερο από το δικό σου σχέδιο και ο Κύριος έχει πάντα τον τρόπο να το πετυχαίνει.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube: