Τί είναι αίρεση; Κόκκινες σημαίες που πρέπει να προσέχουμε.

  Από Αργύρης Σιμώνης 

Το είχα βάρος από τον Κύριο εδώ και καιρό να κάνω αυτήν την εργασία και θα προσπαθήσω να είμαι πολύ προσεκτικός με αυτό το θέμα, επειδή είναι εύκολο να δημιουργηθούν παρερμηνείες και παρεξηγήσεις. Να τονίσω επίσης ότι δεν θα μιλήσω για συγκεκριμένες ομολογίες ή εκκλησίες, αλλά για διδασκαλίες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Να ξεκινήσουμε πρώτα με τον ορισμό της αίρεσης, όπως το βρήκα στο Merriam-Webster’s Collegiate Dictionary: 

~ Αίρεση είναι η "η τήρηση μιας θρησκευτικής γνώμης αντίθετης με το δόγμα της Eκκλησίας" και 

"η διαφωνία ή η απόκλιση από μια κυρίαρχη θεωρία, γνώμη ή πρακτική". ~

Νομίζω αυτό είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης επειδή έχουμε δύο βασικά στοιχεία. Μια δεσπόζουσα θέση και μια αντίθετη θέση. Όσον αφορά τη θρησκεία, κάθε πεποίθηση ή πρακτική που αντιβαίνει στην επίσημη θέση της Εκκλησίας θεωρείται αιρετική.

Πρέπει να είμαστε λοιπόν πολύ προσεκτικοί πριν σπεύσουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον αιρετικό, αλλά παράλληλα πρέπει να είμαστε πάντα σε επαγρύπνηση ώστε να μην παρασυρόμαστε από κάθε λογής άνεμο αιρετικής διδασκαλίας.  

Θα παραθέσω κόκκινες σημαίες που πρέπει να προσέχουμε ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε το σωστό από το λάθος, τη σωστή διδασκαλία από την αίρεση.

Κατ' αρχήν θέλω να υπογραμμίσω ότι αιρετικός δεν είναι απαραίτητα κάποιος που δεν ακολουθεί συγκεκριμένες τελετές ή διατάγματα του Νόμου, επειδή ο Νόμος προφήτευε το τέλος του εαυτού του και τη σύναψη μιας καλύτερης διαθήκης: 

"Και ξέρουμε ότι όσα λέει ο νόμος, μιλάει προς εκείνους που είναι κάτω από τον νόμο· ώστε να φράξει κάθε στόμα, και ολόκληρος ο κόσμος να γίνει υπόδικος στον Θεό. Επειδή, από έργα τού νόμου δεν θα δικαιωθεί μπροστά του καμιά σάρκα· για τον λόγο ότι, διαμέσου τού νόμου δίνεται σαφής γνώση τής αμαρτίας. Τώρα, όμως, χωρίς τον νόμο, φανερώθηκε η δικαιοσύνη τού Θεού, έχοντας τη μαρτυρία τού νόμου και των προφητών·" Ρωμ. 3:19-21

O απόστολος Παύλος πίστευε όλα όσα ήταν γραμμένο στον Νόμο και στους προφήτες, αλλά είχε προχωρήσει πέρα από αυτούς σε κάτι καλύτερο, στην Νέα Διαθήκη που έθεσε σε ισχύ ο Ιησούς. Τον είχαν κατηγορήσει μάλιστα και ως αιρετικό:

"Ομολογώ, μάλιστα, τούτο σε σένα, ότι σύμφωνα με τον δρόμο που αυτοί λένε αίρεση, έτσι λατρεύω τον Θεό των πατέρων μου, πιστεύοντας σε όλα τα γραμμένα μέσα στον νόμο και στους προφήτες·" Πράξ. 24:14

Το ίδιο έκαναν και οι Φαρισαίοι στον ίδιο τον Ιησού, όταν τον κατηγόρησαν ότι δεν τηρούσε το Σάββατο, που ήταν μια από τις 10 εντολές:

"Γι' αυτό, λοιπόν, οι Ιουδαίοι ζητούσαν περισσότερο να τον θανατώσουν, επειδή, όχι μόνον παρέβαινε το σάββατο, αλλά και δικό του πατέρα έλεγε τον Θεό, κάνοντας τον εαυτό του ίσον με τον Θεό." Ιωάν. 5:18

Το ίδιο γίνεται όταν κατηγορούν τους μαθητές του Κυρίου που έτρωγαν στάχυα επειδή πείνασαν:

"Και βλέποντας αυτό οι Φαρισαίοι, του είπαν: Δες, οι μαθητές σου κάνουν ό,τι δεν επιτρέπεται να γίνεται το σάββατο." Ματθ. 12:2

Αυτή τη σκιά των μελλοντικών εξηγεί και ο Παύλος εδώ:

"Ας μη σας κρίνει, λοιπόν, κανένας για φαγητό ή για ποτό ή για λόγον γιορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων· που είναι σκιά των μελλοντικών πραγμάτων, το σώμα όμως είναι τού Χριστού." Κολ. 2:16-17

Διαβάζοντας αυτά, σίγουρα θα αναρωτηθεί κάποιος: Τελικά τί είναι αίρεση;

Θα παραθέσω κάποια πολύ ουσιώδη σημεία τα οποία είναι κόκκινες σημαίες και θα πρέπει να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε ώστε να προφυλάσσουμε τον εαυτό μας αλλά και άλλους από τον κίνδυνο αυτό.

- 1. Έχω αναφερθεί και σε άλλες μου δημοσιεύσεις πάνω σε αυτό, και το θεωρώ τη νούμερο ένα κόκκινη σημαία:

"Και όταν έρθει εκείνος, θα ελέγξει τον κόσμο για αμαρτία, και για δικαιοσύνη, και για κρίση· για αμαρτία μεν, επειδή δεν πιστεύουν σε μένα·" Ιωάν. 16:8-9

Η μόνη αμαρτία που θα στείλει κάποιον στη κόλαση είναι το να μην πιστέψει στον Ιησού. Όλες οι άλλες αμαρτίες μπορούν να συγχωρεθούν, επειδή έχουν πληρωθεί επάνω στο σταυρό.  

Κάθε διδασκαλία λοιπόν που υπόσχεται σωτηρία μέσω άλλων οδών, όπως μέσω έργων, τελετών, ή κάποιου προσώπου που είναι "ο απεσταλμένος του Θεού" επάνω στη γη θεωρείται αιρετική.

"Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού·" Ιωάν. 14:6

-2. Η άρνηση του Θεού έμμεσα ή άμεσα, όπως και η άρνηση ότι ο Χριστός ήρθε με σάρκα, ή επίσης η διδασκαλία ότι ο Χριστός ήρθε μόνο σαν Πνεύμα:

"Υπήρξαν, όμως, και ψευδοπροφήτες ανάμεσα στον λαό, όπως και μεταξύ σας θα υπάρξουν ψευδοδάσκαλοι, οι οποίοι θα εισαγάγουν με πλάγιο τρόπο αιρέσεις απώλειας, καθώς θα αρνούνται και τον Δεσπότη που τους αγόρασε, φέρνοντας επάνω στον εαυτό τους γρήγορη απώλεια." 2Πέτ. 2:1 

"Ποιος είναι ο ψεύτης, παρά αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Αυτός είναι ο αντίχριστος, αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό. Καθένας που αρνείται τον Υιό δεν έχει ούτε τον Πατέρα· εκείνος που ομολογεί τον Υιό έχει και τον Πατέρα." 1Ιωάν. 2:22-23

"Από τούτο γνωρίζεται το Πνεύμα τού Θεού· κάθε πνεύμα που ομολογεί τον Ιησού Χριστό ότι έχει έρθει με σάρκα προέρχεται από τον Θεό· και κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε με σάρκα, δεν προέρχεται από τον Θεό · κι αυτό είναι το πνεύμα τού αντιχρίστου, που ακούσατε ότι έρχεται, και τώρα βρίσκεται κιόλας μέσα στον κόσμο." 1Ιωάν. 4:2-3

"Επειδή, πολλοί πλάνοι μπήκαν μέσα στον κόσμο, αυτοί που δεν ομολογούν τον Ιησού Χριστό ότι ήρθε με σάρκα· αυτός είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος." 2Ιωάν. 1:7

"Επειδή, μερικοί άνθρωποι εισχώρησαν λαθραία, οι οποίοι είχαν από τον παλιό καιρό προαναγγελθεί σ' αυτή την καταδίκη, ασεβείς, που μεταστρέφουν τη χάρη τού Θεού μας σε ασέλγεια, και αρνούνται τον μόνο δεσπότη Θεό και Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό." Ιούδ. 1:4

- 3. Η άρνηση του Ιησού ή του Αγίου Πνεύματος ως ισότιμο μέλος της Θεότητας (Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα).

---- Θα ξεκινήσω πρώτα με τη Θεότητα του Ιησού:----

"ΣΤΗΝ αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς τον Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος." Ιωάν. 1:1

"Για τον Υιό, όμως, λέει: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι στον αιώνα τού αιώνα· σκήπτρο ευθύτητας είναι το σκήπτρο τής βασιλείας σου." Εβρ. 1:8

"Και ο Θωμάς αποκρίθηκε, και είπε σ' αυτόν: Ο Κύριός μου, και ο Θεός μου." Ιωάν. 20:28

"Ξέρουμε, όμως, ότι ο Υιός τού Θεού ήρθε, και μας έδωσε νόηση για να γνωρίζουμε τον αληθινό· και είμαστε σε ενότητα με τον αληθινό, με τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό· αυτός είναι ο αληθινός Θεός, και η αιώνια ζωή." 1Ιωάν. 5:20

---- Και για τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος:-----

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του ότι το Άγιο Πνεύμα, ο Βοηθός, ήταν διαφορετικός από τον εαυτό Του. Ο Πατέρας θα έστελνε τον Παράκλητο, το Πνεύμα της αλήθειας, μετά την αναχώρηση του Χριστού. Το Πνεύμα θα μιλούσε μέσω αυτών για τον Ιησού (Ιωάννης 14: 25–26, 15: 26–27, 16: 7–15).

To Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο, ήταν Παρών στη Δημιουργία, όπως και ο Υιός (ο Λόγος) (Γέν. 1:1-3),  έχει συναισθήματα και οφείλουμε να Τον τιμούμε όμοια με τον Πατέρα και τον Υιό:

"Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα τής απολύτρωσης." Εφεσ. 4:30

"Και ο Πέτρος είπε: Ανανία, γιατί γέμισε ο σατανάς την καρδιά σου, ώστε να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα, και να κρατήσεις από την τιμή τού χωραφιού;" Πράξ. 5:3

"Και το Πνεύμα είπε στον Φίλιππο: Πλησίασε, και προσκολλήσου σ' αυτή την άμαξα." Πράξ. 8:29

"Επειδή, ο νόμος τού Πνεύματος της ζωής, η οποία υπάρχει στον Ιησού Χριστό, με ελευθέρωσε από τον νόμο τής αμαρτίας και του θανάτου." Ρωμ. 8:2

"και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, που διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως αυτό θέλει." 1Κορ. 12:11

"Σε μας, όμως, ο Θεός τα αποκάλυψε διαμέσου τού Πνεύματός του· δεδομένου ότι, το Πνεύμα ερευνάει τα πάντα, και τα βάθη τού Θεού. Επειδή, ποιος από τους ανθρώπους γνωρίζει αυτά που είναι μέσα στον άνθρωπο, παρά μονάχα το πνεύμα τού ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού." 1Κορ. 2:10-11

"πόσο μάλλον το αίμα τού Χριστού, ο οποίος διαμέσου τού αιωνίου Πνεύματος πρόσφερε τον εαυτό του χωρίς ψεγάδι στον Θεό, θα καθαρίσει τη συνείδησή σας από νεκρά έργα, στο να λατρεύετε τον ζωντανό Θεό;" Εβρ. 9:14

Το Άγιο Πνεύμα έχει ζωή (Ρωμαίους 8: 2), έχει συναισθήματα (Εφεσ. 4:30) έχει θέληση (1 Κορινθίους 12:11), είναι παντογνώστης (1 Κορινθίους 2: 10-11), είναι αιώνιος (Εβραίους 9:14) και είναι πανταχού παρόν (ψαλμός 139 : 7). Μια απλή δύναμη δεν θα μπορούσε να διαθέτει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά το Άγιο Πνεύμα τα κατέχει.

Και η προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος επιβεβαιώνεται από τον ρόλο Του ως το τρίτο πρόσωπο της Θεότητας. Μόνο ένα ον που είναι ίσο με τον Θεό (Ματθαίος 28:19) και έχει τα χαρακτηριστικά της παντογνωσίας, της πανταχού παρουσίας και της αιωνιότητας θα μπορούσε να οριστεί ως Θεός.

Τέλος θα ήθελα να τονίσω ότι αυτό που πάντα επιθυμεί ο διάβολος αλλά ποτέ δεν θα το αποκτήσει, είναι η λατρεία και η προσκύνηση που ανήκουν αποκλειστικά στον έναν και μοναδικό Θεό.  Οτιδήποτε άλλο καταλαμβάνει τη θέση αυτή θεωρείται ειδωλολατρία και καταδικάζεται από τον Λόγο Του.

Αυτές οι 3 γενικές κατηγορίες ή αλλιώς "κόκκινες σημαίες" αποτελούν το βασικό κριτήριο αναγνώρισης αιρετικών διδασκαλιών. Όταν τις εντοπίσουμε δεν χρειάζεται καθόλου να μπούμε σε περεταίρω συζητήσεις ή διαμάχες για δευτερεύοντα θέματα 

"Καθώς σε παρακάλεσα, όταν έφευγα για τη Μακεδονία, να παραμείνεις στην Έφεσο, και να παραγγείλεις σε μερικούς να μη διδάσκουν διαφορετικές διδασκαλίες, ούτε να προσέχουν σε μύθους και απέραντες γενεαλογίες, που προξενούν φιλονικίες μάλλον παρά την οικοδομή τού Θεού στην πίστη, έτσι να κάνεις." 1Τιμ. 1:3-4

"τους δε βέβηλους μύθους και κατάλληλους για γριές, απόφευγέ τους· και γύμναζε τον εαυτό σου στην ευσέβεια." 1Τιμ. 4:7

Eύχομαι αυτή η μελέτη να βοηθήσει στην αναγνώριση και την απομάκρυνσή τους από την καρδιά σου και από το σώμα του Χριστού.

"δεδομένου ότι, καθαιρούμε λογισμούς, και κάθε ύψωμα, που αλαζονικά υψώνεται ενάντια στη γνώση τού Θεού, και αιχμαλωτίζουμε κάθε νόημα στην υπακοή τού Χριστού·" 2Κορ. 10:5

Αμήν!

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Τί είναι η Aλήθεια;

 Από Αργύρης Σιμώνης

Τι είναι τελικά η αλήθεια; Υπάρχει μία μόνο αλήθεια ή μήπως η αλήθεια είναι διαφορετική για τον καθένα, ανάλογα με τον τρόπο που την αντιλαμβάνεται;

Ξέρετε, η αλήθεια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι πρόσωπο και έχει όνομα:

"Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού·" Ιωάν. 14:6

Ο Ιησούς δεν είπε «Είμαι ένας δρόμος, μια αλήθεια και μια ζωή». Δήλωσε ότι ήταν η μόνη οδός, Η αλήθεια και Η ζωή. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πολλά μονοπάτια προς τον Θεό. Κάποιοι παίζουν με τις λέξεις και ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς ναι μεν είναι η μόνη οδός προς τον Πατέρα, αλλά υπάρχουν πολλοί "δρόμοι" που μπορείς να έρθεις στον Ιησού. Ο Φίλιππος που είχε την απορία να γνωρίσει τον Πατέρα, πήρε την απάντησή του:

"Λέει σ' αυτόν ο Φίλιππος: Κύριε, δείξε σε μας τον Πατέρα, και μας αρκεί. Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Τόσον καιρό είμαι μαζί σας, και δεν με γνώρισες, Φίλιππε; Όποιος είδε εμένα, είδε τον Πατέρα· και πώς εσύ λες: Δείξε σε μας τον Πατέρα;" Ιωάν. 14:8-9

Ο Χριστιανισμός δεν είναι απλώς μια άλλη θρησκεία. Είναι η σχέση μας με τον ζωντανό Θεό και η μόνη μέθοδος σωτηρίας που μας έχει προσφέρει ο Θεός: 

"Και δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία· επειδή, ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου τού οποίου πρέπει να σωθούμε." Πράξ. 4:12

Οι ισχυρισμοί του Ιησού για τον εαυτό Tου, δεν άφησαν περιθώρια για άλλα μέσα σωτηρίας. Είτε ήταν Αυτός που είπε ότι ήταν ή υπήρξε ο μεγαλύτερος απατεώνας όλων των εποχών.

Είμαστε στους έσχατους καιρούς. Οι φιλοσοφίες και οι κοσμοθεωρίες μέσω των ΜΜΕ διαδίδονται σε ταχύτητες ρεκόρ! Ο Κύριος όμως προειδοποιεί:

"Βλέπετε μη σας εξαπατήσει κάποιος διαμέσου τής φιλοσοφίας και της μάταιης απάτης, σύμφωνα με την παράδοση των ανθρώπων, σύμφωνα με τα στοιχεία τού κόσμου, και όχι σύμφωνα με τον Χριστό." Κολ. 2:8

Και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Όσο βαδίζουμε προς το τέλος, η κλίμακα του γκρι θα εξαφανίζεται. Θα υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο. Ζεστό ή κρύο. Αυτό λέει και το Πνεύμα στην Εκκλησία της Λαοδικείας:

"Ξέρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός· είθε να ήσουν ψυχρός ή ζεστός· έτσι, επειδή είσαι χλιαρός, και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, πρόκειται να σε ξεράσω από το στόμα μου." Αποκ. 3:15-16

Καλείσαι να πάρεις τη σημαντικότερη απόφαση της ζωής σου. Οι μέρες σου επάνω στη γη είναι μετρημένες. Κάποια στιγμή το φθαρτό σου σώμα θα καταλήξει στο χώμα. Η ψυχή σου και το πνεύμα σου όμως είναι αιώνια. Από εσένα εξαρτάται που θα περάσεις αυτήν την αιωνιότητα:  

"Επικαλούμαι σήμερα σε σας μάρτυρες τον ουρανό και τη γη, ότι έβαλα μπροστά σας τη ζωή και τον θάνατο, την ευλογία και την κατάρα· γι' αυτό, διαλέξτε τη ζωή, για να ζείτε, εσύ και το σπέρμα σου·" Δευτ. 30:19

"Επειδή, «καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί»." Ρωμ. 10:13

Μην αφήνεις κανέναν να σε κατακρίνει

  Από Αργύρης Σιμώνης

"Ας μη σας κρίνει, λοιπόν, κανένας για φαγητό ή για ποτό ή για λόγον γιορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων." Κολ. 2:16 

Οι Φαρισαίοι κατέκριναν συνεχώς τους ανθρώπους για όλα τα παραπάνω ζητήματα. Στην Αγία Γραφή ορίστηκε ότι ένα άτομο που δεν τηρούσε αυτούς τους νόμους έπρεπε να θανατωθεί. Αλλά ο Χριστός πήρε όλους αυτούς τους νόμους και τους κάρφωσε στον σταυρό Του (Κολοσσαείς 2:14), απελευθερώνοντάς μας έτσι από την τήρησή τους.

Η τήρηση όλων των νόμων και διατάξεων της Παλαιάς Διαθήκης (613 στο σύνολο) αποτελεί ένα δυσβάσταχτο φορτίο για πολλούς χριστιανούς σήμερα, που αγνοούν ότι ζουν στην εποχή της Καινής Διαθήκης, μια καινούρια διαθήκη που έκανε ο Κύριος μαζί μας, που δεν βασίζεται πλέον στις δικές μας επιδόσεις, αλλά στη δική Του χάρη.

Κοιτάξτε τι λέει ο Παύλος στον Τιμόθεο:

"ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, μάλιστα, λέει με σαφήνεια, ότι στους έσχατους καιρούς μερικοί θα αποστατήσουν από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων,

διαμέσου τής υπόκρισης ψευδολόγων, που έχουν τη συνείδησή τους καυτηριασμένη,

οι οποίοι εμποδίζουν τον γάμο, προστάζοντας αποχή από ορισμένα φαγητά, τα οποία ο Θεός τα έκτισε για να τα παίρνουν με ευχαριστία οι πιστοί και εκείνοι που γνώρισαν την αλήθεια.

Επειδή, κάθε κτίσμα τού Θεού είναι καλό, και κανένα δεν είναι απορρίψιμο, όταν παίρνεται με ευχαριστία·

επειδή, αγιάζεται διαμέσου τού λόγου τού Θεού και διαμέσου τής προσευχής." 1Τιμ. 4:1-5 

Όπως γράφει ο Παύλος στην Κολ. 2:16, έχουμε λυτρωθεί και από την τήρηση του Σαββάτου, επειδή σύμφωνα με τη Νέα Διαθήκη μας με τον Θεό, ζούμε τώρα σε ένα συνεχές Σάββατο (Εβρ. 4:3-9 και Κολ. 2:17). 

Μόνο ο Θεός μπορεί να αίρει ό, τι έχει γράψει στο Λευιτικό 11 και Δευτερονόμιο 14. Ο Θεός είπε στον Ισραήλ να κάνει διάκριση μεταξύ καθαρών και ακάθαρτων τροφίμων, ώστε να κάνει διάκριση μεταξύ Εβραίων και Εθνικών (Δευτερονόμιο 14:2 και 21)

Σύμφωνα με τη Καινή Διαθήκη, ο τοίχος που χώριζε τους Εβραίους από τους Εθνικούς έχει καταρρεύσει έτσι ώστε όλοι να έχουν ίση πρόσβαση στον Θεό: 

"Επειδή, αυτός είναι η ειρήνη μας, ο οποίος έκανε τα δύο μέρη ένα, και γκρέμισε το μεσότοιχο του φραγμού,

καταργώντας την έχθρα επάνω στη σάρκα του, τον νόμο των εντολών, που είναι στα διατάγματα, ώστε, στον εαυτό του, να κτίσει τούς δύο σε έναν καινούργιο άνθρωπο, φέρνοντας ειρήνη. επειδή, διαμέσου αυτού έχουμε και οι δύο την είσοδο προς τον Πατέρα με ένα Πνεύμα." Εφεσ. 2:14-15,18 

Ο Θεός ακούει και απαντά στις προσευχές είτε έχουμε φάει  χοιρινό είτε όχι, είτε Τον έχουμε λατρεύσει κάποια συγκεκριμένη μέρα είτε όχι.

Ο Παύλος κατέστησε σαφές ότι η τήρηση των ιερών ημερών ήταν μια ατομική απόφαση που ούτε μπορεί να επιβληθεί ούτε να απαγορευτεί σε άλλους:

"Εκείνος που παρατηρεί την ημέρα, την παρατηρεί για τον Κύριο, και εκείνος που δεν παρατηρεί την ημέρα, για τον Κύριο δεν την παρατηρεί. Αυτός που τρώει, για τον Κύριο τρώει· επειδή, ευχαριστεί τον Θεό· και εκείνος που δεν τρώει, για τον Κύριο δεν τρώει, και ευχαριστεί τον Θεό." Ρωμ. 14:6 

"Άλλος μεν κρίνει μία ημέρα αγιότερη παρά μία άλλη ημέρα, άλλος όμως κρίνει ίση κάθε ημέρα. Κάθε ένας ας είναι πληροφορημένος στον δικό του νου." Ρωμ. 14:5 

Οι νόμοι για τα φαγητά, τις γιορτές, τις προσφορές της νέας σελήνης  και το Σάββατο, όλα αυτά αντιπροσώπευαν τον Χριστό και το τι θα έκανε (Εβραίους 4). Τώρα που έχουμε τον Χριστό μέσα μας, όλα αυτά τα πράγματα έχουν υπηρετήσει τον σκοπό τους και δεν είναι πλέον απαραίτητο να τηρούνται.

"Λοιπόν, ας μη κρίνουμε πλέον ο ένας τον άλλον· αλλά, κρίνετε μάλλον τούτο, το να μη βάζετε πρόσκομμα στον αδελφό ή σκάνδαλο.

Ξέρω και είμαι πεπεισμένος στον Κύριο Ιησού, ότι τίποτε δεν υπάρχει ακάθαρτο από μόνο του, παρά σ' εκείνον που στοχάζεται κάτι ότι είναι ακάθαρτο, σ' εκείνον είναι ακάθαρτο.

Αν, όμως, ο αδελφός σου λυπάται εξαιτίας κάποιου φαγητού, δεν περπατάς πλέον με αγάπη. Μη φέρνεις με το φαγητό σου σε απώλεια εκείνον, χάρη τού οποίου πέθανε ο Χριστός." Ρωμ. 14:13-15 

 

Ας μη ταράζεται η καρδιά σας

 Από Αργύρης Σιμώνης

"Ας μη ταράζεται η καρδιά σας· πιστεύετε στον Θεό, και σε μένα πιστεύετε." Ιωάν. 14:1 

Ο Κύριος έλεγε να μην ταραζόμαστε ούτε από φήμες πολέμων.

"Και θα ακούσετε πολέμους και φήμες πολέμων· προσέχετε, μη ταραχτείτε· επειδή, όλα αυτά πρέπει να γίνουν· αλλά, δεν είναι ακόμα το τέλος." Ματθ. 24:6 

Με τη λογική μας αυτό φαντάζει εντελώς παράλογο. Πώς θα μπορούσαμε να μην προβληματιζόμαστε με όλους τους πολέμους που συμβαίνουν γύρω μας; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι ο Θεός έχει τον απόλυτο έλεγχο και τον τελευταίο λόγο στις υποθέσεις των ανθρώπων και μας έχει διαβεβαιώσει για την πλήρη, τελική νίκη Του και τον τρόπο με τον οποίο θα συμβεί. Η γη δεν πρόκειται να καταστραφεί από κάποιον τρελό που θα πατήσει το "κουμπι", ούτε από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ούτε από το λεγόμενο "global warming". 

Ο ίδιος ο Κύριος θα καταστρέψει αυτήν τη γη:

"οι δε σημερινοί ουρανοί και η γη, είναι αποταμιευμένοι διαμέσου τού ίδιου λόγου, καθώς φυλάγονται για τη φωτιά κατά την ημέρα τής κρίσης και της απώλειας των ασεβών ανθρώπων." B' Πέτ. 3:7  

και θα δημιουργήσει έναν νέο ουρανό και γη (Αποκάλυψη 21:1) και θα διορθώσει όλα τα άδικα καθώς θα κρίνει τον κόσμο (Αποκάλυψη 20:11-15). Όσοι πιστεύουμε αυτές τις υποσχέσεις του Θεού δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ούτε φόβου. Ζούμε τη ζωή μας σαν μια ταινία που ξέρουμε το τέλος της!

Και κάτι άλλο πολύ σημαντικό:

Στο χέρι μας είναι να ελέγξουμε την καρδιά μας. Όχι με τη δική μας δύναμη, αλλά με τη δύναμη του Θεού. Πώς θα το κάνουμε αυτό;

"...πιστεύετε στον Θεό, και σε μένα πιστεύετε." Ιωάν. 14:1 

Μην ξεχνάτε ότι ο Ιησούς είπε αυτά τα λόγια στους μαθητές Του το βράδυ πριν από τη σταύρωση Του. Ακόμα δηλαδή και στις δυσκολίες που επρόκειτο να βιώσουν, τους έλεγε να μην αφήνουν την καρδιά τους να ταραχτεί. Αυτό αποκαλύπτει την εξουσία που έχουμε επάνω στα συναισθήματά μας. Θα ήταν άδικο από τη μεριά του Κυρίου να ζητήσει κάτι από τους μαθητές Του που δεν θα μπορούσαν να κάνουν.

Όταν αφήνουμε τα συναισθήματά μας να καλπάζουν, μόνο προβλήματα θα δημιουργηθούν. Οι περισσότερες μάχες στη ζωή μας κερδίζονται ή χάνονται από τις πρώτες στιγμές, ανάλογα με τον τρόπο που επιτρέπουμε τα συναισθήματά μας να λειτουργήσουν. 

Ο Θεός είναι Αυτός που μας έπλασε με συναισθήματα. Είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές. Πρέπει όμως να τα χαλιναγωγούμε με τη βοήθεια του Θεού ώστε να δρουν υπέρ μας και όχι εναντίον μας.

Ο Λόγος έγινε σάρκα

 Από Αργύρης Σιμώνης

Ο Φίλιππος είχε μια απορία:

"Λέει σ' αυτόν ο Φίλιππος: Κύριε, δείξε σε μας τον Πατέρα, και μας αρκεί.

Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Τόσον καιρό είμαι μαζί σας, και δεν με γνώρισες, Φίλιππε; Όποιος είδε εμένα, είδε τον Πατέρα· και πώς εσύ λες: Δείξε σε μας τον Πατέρα;"

Ιωάν. 14:8-9

Κοιτάξτε τι γίνεται εδώ! Ο Φίλιππος κοίταζε τον ενσαρκωμένο Θεό (1 Τιμ. 3:16) και δεν ήταν ικανοποιημένος. Εάν ο Ιησούς δεν σε ικανοποιεί, τότε τι ή ποιος θα το κάνει; Ο Φίλιππος πίστευε ότι το να βλέπεις τους ουρανούς ανοιχτούς και να μπορείς να κοιτάξεις τον Θεό που καθόταν στο θρόνο θα ήταν αρκετό, αλλά ο Ιησούς του απαντά ότι το να Τον βλέπει κανείς είναι τόσο καλό όσο το να βλέπει τον Πατέρα. Φοβερό!

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον Θεό μόνο στη φυσική σφαίρα. Πρέπει να Τον γνωρίζουμε και μέσω του Πνεύματος.

"Ο Θεός είναι Πνεύμα και όσοι Τον λατρεύουν πρέπει να Τον λατρεύουν με πνεύμα και αλήθεια" 

 Ιωάννης 4:24. 

Αν γνώριζαν τον Ιησού στο πνεύμα, δεν θα χρειαζόταν τίποτα περισσότερο. Τον είχαν μπροστά τους και απλά δεν καταλάβαιναν τι είχαν.

Ο Φίλιππος ρώτησε βασικά το ίδιο πράγμα που είχε ρωτήσει και ο Μωυσής στην Έξοδο από το 33:18 έως 34: 8. Η διαφορά ήταν ότι ο Μωυσής δεν είχε τον Ιησού να στέκεται μπροστά του όπως ο Φίλιππος. Ο Ιησούς είναι η ενσαρκωμένη εικόνα του Πατέρα (Εβραίους 1:3). Δεν υπάρχει καλύτερη εκδήλωση του Θεού από αυτό που μας έδωσε ο ίδιος ο Ιησούς. Το να έχεις ανοιχτούς ουρανούς και να βλέπεις τον Ιησού να κάθεται στα δεξιά του Πατέρα είναι ακριβώς το ίδιο με το να κοιτάς τον Θεό μέσω του Ιησού.

Και δεν είναι η φυσική σάρκα του Ιησού που αποκάλυψε την ενσαρκωμένη εικόνα του Θεού. Ο Ιησούς ήταν απλώς το σώμα στο οποίο κατοικούσε ο Θεός. Αυτό που αποκάλυψε τον Πατέρα Θεό ήταν οι πράξεις και τα λόγια του Ιησού.

Την ίδια αποκάλυψη παίρνουμε γνωρίζοντας τον Ιησού μέσα από τον Λόγο Του, με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος.

"Και ο Θωμάς αποκρίθηκε, και είπε σ' αυτόν: Ο Κύριός μου, και ο Θεός μου. 

Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Θωμά, επειδή με είδες, πίστεψες· μακάριοι όσοι δεν είδαν, και πίστεψαν." Ιωάν. 20:29 

Ο Κύριος και Θεός μας είναι ένας. Αν ο Πατέρας και ο Υιός δεν είναι το ίδιο, τότε δε θα λατρεύαμε έναν μόνο Θεό.

Το λέει και ο προφήτης Ησαϊας:

"Επειδή, παιδί γεννήθηκε σε μας, γιος δόθηκε σε μας· και η εξουσία θα είναι επάνω στον ώμο του· και το όνομά του θα αποκληθεί: Θαυμαστός, Σύμβουλος, Ισχυρός Θεός, Πατέρας τού Μέλλοντα Αιώνα, Άρχοντας Ειρήνης." Ησ. 9:6 

Όλες αυτές οι προσωνυμίες που χρησιμοποιεί ο Ησαΐας, ανήκουν μόνο στον έναν και αληθινό Θεό. Τί πιο ξεκάθαρο από αυτό για να καταλάβουμε ότι ο Υιός και ο Πατέρας είναι το ένα και το αυτό; Υπάρχουν πολλές αναφορές στη Γραφή που το υποστηρίζουν αυτό. Εγώ απλά παρέθεσα τις πιο αντιπροσωπευτικές.

Είμαστε πλασμένοι καθ' εικόνα και ομοίωση Θεού. Έχουμε πνεύμα, σώμα και ψυχή αλλά είμαστε μία οντότητα. Έτσι είναι και ο Θεός.

Ο Θεός είναι ένας. Είναι Πνεύμα και ντύθηκε και με ανθρώπινο σώμα, έγινε σάρκα για να μας αποκαλυφθεί. Ας μην βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.

Εύχομαι το μυστήριο της θεότητας όπως το γράφει ο Παύλος στην Α' Τιμ. 3:16 να αποκαλυφθεί σε όλους, επειδή το θέμα αυτό έχει προκαλέσει μεγάλη σύγχυση και διαχωρισμό στο σώμα του Χριστού και δεν δίνει δόξα στον Κύριο.

Προσοχή γιατί πρέπει "να τιμούν όλοι τον Υιό, όπως τιμούν τον Πατέρα. Εκείνος που δεν τιμάει τον Υιό, δεν τιμάει τον Πατέρα που τον απέστειλε." Ιωάν. 5:23

Ποιά αμαρτία οδηγεί στην κόλαση;

  Από Αργύρης Σιμώνης

"Και όταν έρθει εκείνος, θα ελέγξει τον κόσμο για αμαρτία, και για δικαιοσύνη, και για κρίση·

για αμαρτία μεν, επειδή δεν πιστεύουν σε μένα·" Ιωάν. 16:8 

Το Άγιο Πνεύμα δεν φέρνει έλεγχο στη συνείδηση του ανθρώπου για οτιδήποτε κάνει λάθος, αλλά για κάτι πολύ συγκεκριμένο: Το ότι δεν έχει πιστέψει στον Ιησού. 

Αν δεν δίνεις για παράδειγμα το δέκατό σου στην εκκλησία ή δεν βοηθάς άλλους, το Πνεύμα του Θεού δε θα σε ελέγξει για την τσιγγουνιά, αλλά για την έλλειψη εμπιστοσύνης σου στο Θεό για τα οικονομικά σου. Κάθε αμαρτία που κάνουμε έχει πηγή την έλλειψη πίστης και ανάπαυσης στη σχέση μας με τον Ιησού. 

Η αμαρτία του Αδάμ και της Εύας δεν ήταν ότι έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό, αλλά το ότι δεν εμπιστεύτηκαν την καλοσύνη του Θεού. Πίστεψαν στο ψέμα του διαβόλου ότι ο Θεός τους απέκρυψε κάτι:

"αλλ' ο Θεός ξέρει ότι την ίδια ημέρα που θα φάτε απ' αυτόν, τα μάτια σας θα ανοιχτούν, και θα είστε σαν θεοί, γνωρίζοντας το καλό και το κακό." Γέν. 3:5 

Ο Δαυίδ είπε:

"Σε σένα, σε σένα μονάχα αμάρτησα, και έπραξα μπροστά σου το πονηρό" Ψαλ. 51:4 

Ο Κύριος είπε επίσης στον Δαυίδ όταν αυτός έγινε μοιχός και φονιάς, ότι Τον καταφρόνησε (Β' Σαμουήλ 12:10). Η πραγματική ρίζα της αμαρτίας του Δαυίδ δηλαδή ήταν ενάντια στο Θεό και όχι στον Ουρία και στην Βηθσαβεέ.

Ο Ιωσήφ κράτησε την παρθενία του όταν είπε στην γυναίκα του Πετεφρή: 

"πώς να πράξω αυτό το μεγάλο κακό, και να αμαρτήσω ενάντια στον Θεό;" Γέν.39:9 

Ο λόγος που δεν πρέπει να κλέβουμε είναι επειδή αυτή η ενέργεια αποκαλύπτει την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό ως πηγή μας.

Ο πραγματικός λόγος για να μην διαπράξoυμε μοιχεία είναι επειδή αυτή η πράξη αποκαλύπτει ότι δεν πιστεύουμε στον Κύριο όταν είπε ότι από την αρχή ο Θεός τους έκανε άνδρα και γυναίκα και ότι οι δύο θα γίνουν μία σάρκα (Μάρκος 10:6-8). Δεν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτόν που μας έδωσε ο Κύριος και δεν είμαστε γεμάτοι από την αγάπη του Θεού. Αν ήμασταν, δεν θα κοιτούσαμε να βρούμε κάποιον άλλο για να μας καλύψει αυτό το κενό.

Ο πραγματικός πειρασμός για τον Ιησού δεν ήταν να μετατρέψει την πέτρα σε ψωμί, αλλά ήταν να μην πιστέψει στον Θεό. Ο Πατέρας Του μόλις του είχε πει με  φωνή από τον ουρανό ότι ο Ιησούς ήταν ο Υιός Του και ότι ευαρεστείται σε Αυτόν (Ματθαίος 3:17 και Λουκάς 3:22).

Ο διάβολος ξεκίνησε τον πειρασμό λέγοντας: "Αν είσαι ο Υιός του Θεού..." 

Ο διάβολος προσπαθούσε να κάνει τον Ιησού να αποδείξει την ταυτότητά Του με τρόπο εντελώς διαφορετικό από αυτό που είπε ο Θεός γι' Αυτόν. Την ίδια ακριβώς τακτική χρησιμοποιεί ο διάβολος και σήμερα όταν προσπαθεί να μας δελεάσει. 

Στην προς Εβραίους 4:15 λέει ότι "πειράστηκε σε όλα, κατά τη δική μας ομοιότητα, χωρίς αμαρτία." 

Εδώ κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν αυτό; Ο Ιησούς δεν μπήκε στον πειρασμό των ναρκωτικών για παράδειγμα. Μπήκε όμως στον πειρασμό της απιστίας. Αυτή η απιστία στο πρόσωπο του Θεού είναι η ρίζα κάθε αμαρτίας, και ο Ιησούς την υπέμεινε σε όλες τις εκφράσεις της.

Υπάρχουν μόνο τρεις κύριοι τομείς όπου ο Σατανάς μπορεί να μας δελεάσει με απιστία:

 "Η επιθυμία τής σάρκας και η επιθυμία των ματιών και η αλαζονεία τού βίου" (1 Ιωάννη 2:16).  

Ο Ιησούς υπέμεινε και τους τρεις αυτούς πειρασμούς. Συνεπώς, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι σύμφωνα με το Ιωάν. 16:8, η αποστολή του Αγίου Πνεύματος είναι να μας ελέγξει για την μοναδική αμαρτία που μπορεί να στείλει κάποιον στην κόλαση:

"επειδή δεν πιστεύουν σε Εμένα".

 

Μην αναβάλεις για αύριο τη σημαντικότερη απόφαση της ζωής σου που μπορείς να πάρεις σήμερα για τη σωτηρία σου!

"Σε καιρό δεκτό σε εισάκουσα, και σε ημέρα σωτηρίας σε βοήθησα· δες, τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος, δες, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας." 2Κορ. 6:2

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Γιατί αμαρτάνουμε;

 Από Αργύρης Σιμώνης

Πριν φτάσω στην εξήγηση του λόγου που κάποιος αμαρτάνει, θα κάνω μια εισαγωγή που πιστεύω θα βοηθήσει. Ας δούμε τι μας λέει ο απόστολος Παύλος:

"Επειδή, δεν γνωρίζω εκείνο που κάνω· για τον λόγο ότι, εκείνο που θέλω, δεν το κάνω, αλλά εκείνο που μισώ, αυτό κάνω." Ρωμ. 7:15 

Αυτά τα λόγια του Παύλου έχουν δημιουργήσει πολλές αντιπαραθέσεις. Περιγράφει τον εαυτό του πριν τη μεταστροφή του ή μήπως την σαρκικότητα που υπήρχε ακόμα μέσα του μετά από όλα αυτά τα χρόνια που περπατούσε με τον Κύριο;  Περιγράφει μια κατάσταση που έχει ήδη αντιμετωπιστεί μέσω της αναγέννησης ή έλεγε ότι ακόμη και οι ώριμοι Χριστιανοί είναι καταδικασμένοι σε ζωή σχιζοφρένειας, (δηλαδή διχασμένο μυαλό) όπου μέρος μας θέλει να υπηρετήσει τον Θεό και μέρος μας θέλει να υπηρετήσει τον διάβολο;

Ουσιαστικά, ούτε το ένα λέει, ούτε το άλλο. Αυτό που εξηγεί εδώ ο Παύλος είναι η αδυναμία να υπηρετούμε τον Θεό με τη δική μας δύναμη, είτε χαμένοι, είτε σωσμένοι. Ο Παύλος περιγράφει τη ματαιότητα της προσπάθειας να κερδίσουμε την εύνοια του Θεού μέσω της δικής μας ικανότητας είτε είμαστε χριστιανοί είτε όχι. Αυτό είναι και το βασικό  θέμα σε όλη την προς Ρωμαίους επιστολή.

Ο Παύλος δεν ζούσε μια ζωή με συνεχής αποτυχίας όπου δεν μπορούσε να επιτύχει το καλό που ήθελε να κάνει, αλλά έκανε το κακό που δεν ήθελε να κάνει. Δεν ζούσε τέτοια ζωή γιατί δεν ζούσε πια αυτός, αλλά ο Χριστός που ζούσε μέσα του και είχε σαν καρπό την αγιότητα στη ζωή του:

"Μαζί με τον Χριστό έχω συσταυρωθεί· ζω δε όχι πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα σε μένα· σε ό,τι, όμως, τώρα ζω μέσα στη σάρκα, ζω με την πίστη τού Υιού τού Θεού, ο οποίος με αγάπησε, και παρέδωσε τον εαυτό του για χάρη μου." Γαλ. 2:20 

Από τη στιγμή που εγκαταλείπεις την εξάρτησή σου από τον Χριστό και προσπαθείς να ζήσεις "χριστιανικά" με τις δικές σου δυνάμεις, τότε εμπειρίζεσαι την κατάσταση που περιγράφει ο Παύλος στην Ρωμ. 7:15-24

Συνεπώς, για να απαντήσω και στο ερώτημα που έθεσα στην αρχή του μηνύματος, "Γιατί κάποιος αμαρτάνει;" θα πω το εξής:

Δεν είμαστε αμαρτωλοί επειδή αμαρτάνουμε. 

Αμαρτάνουμε επειδή είμαστε αμαρτωλοί. 

Η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου που κληρονόμησε από τον Αδάμ είναι αυτό που κάνει κάποιον να αμαρτάνει, αλλά από τη στιγμή που ο άνθρωπος αναγεννηθεί γίνεται καινούριο κτίσμα: 

"Γι' αυτό, αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο κτίσμα· τα αρχαία πέρασαν, δέστε, τα πάντα έγιναν καινούργια." Β΄ Κορ. 5:17

Αλλάζει η φύση του επειδή λαμβάνει το Πνεύμα του Θεού, και ο λόγος που συνεχίζει να αμαρτάνει είναι ο μη ανακαινισμένος νους, επειδή η αμαρτωλή φύση έφυγε μεν, αλλά άφησε πίσω της ένα "κουφάρι" από κακές συνήθειες και διαστρεβλωμένη νοοτροπία, που μόνο με τη μελέτη και την υποταγή στο Λόγο του Θεού μπορούν να φύγουν, δια μέσου της ανακαινίσεως του νου:

"Και μη συμμορφώνεστε με τούτο τον αιώνα, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου τής ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο." Ρωμ. 12:2 

Δυστυχώς υπάρχει άγνοια στο θέμα συνείδησης αμαρτίας όπως περιγράφεται στην Εβρ. 10:2 και αιώνιας απολύτρωσης (Εβρ. 9:12). Η αμαρτία πλέον μπορεί να αγγίζει σώμα και ψυχή, αλλά όχι το αναγεννημένο πνεύμα που σφραγίστηκε με το Άγιο Πνεύμα τής υπόσχεσης:

"στον οποίο κι εσείς ελπίσατε, όταν ακούσατε τον λόγο τής αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας· στον οποίο και, καθώς πιστέψατε, σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα τής υπόσχεσης." Εφεσίους 1:13

Εδώ έρχονται τα καλά νέα του ευαγγελίου. Λόγω της αδυναμίας της σάρκας μας δεν μπορούμε από μόνοι μας να ικανοποιήσουμε το Θεό, γι' αυτό και Αυτός το έκανε για εμάς δια μέσου του Χριστού μας:

"Επειδή, το αδύνατο στον νόμο, καθότι ήταν ανίσχυρος εξαιτίας τής σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας, και σε σχέση με την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα" Ρωμ. 8:3 

Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να δεχτούμε αυτό το απολυτρωτικό έργο του Κυρίου μας με πίστη. Ευλογημένο το όνομά Του!

Αμήν.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube: