Εισαγωγή στα Πνευματικά Χαρίσματα

 Από Αργύρης Σιμώνης

Ο Παύλος γράφει στην εκκλησία της Κορίνθου, σε μια εκκλησία που ήδη κινείται στα πνευματικά χαρίσματα και ειδικά στο κεφ. 14 δίνει οδηγίες για τη σωστή χρήση των χαρισμάτων, 

"επειδή, ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως σε όλες τις εκκλησίες των αγίων." Α' Κορ. 14:33

Ο Παύλος χρησιμοποίησε τη διδασκαλία επάνω στα χαρίσματα για να απεικονίσει την ενότητα του Σώματος του Χριστού. Πιστεύω ότι εκεί δίνεται όλη η έμφαση της επιστολής αυτής.

"ΣΕ σχέση δε με τα πνευματικά, αδελφοί, δεν θέλω να είστε σε άγνοια." Α' Κορ. 12:1

Ο Παύλος αφιερώνει τα κεφάλαια 12-14 για να αντιμετωπίσει την άγνοια επάνω στα πνευματικά χαρίσματα. Kάποιοι δεν ξέρουν την δωρεά του Πνεύματος που έχουν ήδη λάβει και συνεπώς δεν μπορούν να κινηθούν στα χαρίσματα, και κάποιοι έχουν πιστέψει ότι όλα αυτά τα χαρίσματα παρήλθαν μετά τον πρώτο αιώνα. Οι τελευταίοι βρίσκονται σε μεγαλύτερη άγνοια από τους πρώτους.  

Στην προς Γαλάτες επιστολή διαβάζουμε:

"Ο καρπός, όμως, του Πνεύματος είναι: Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, καλοσύνη, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια·" Γαλ. 5:22

Αν προσέξατε η λέξη "καρπός" εδώ είναι στον ενικό. Όλα αυτά τα 9 πράγματα που απαριθμεί εδώ ο Παύλος, είναι χαρακτηριστικά ενός "φρούτου" με 9 διαφορετικές γεύσεις, με την ίδια έννοια που το φως μπορεί να χωριστεί στα χρώματα της ίριδος όταν περάσει μέσα από ένα πρίσμα. Όσοι έχουν το Πνεύμα του Θεού, έχουν μέσα τους και τα 9 αυτά χαρακτηριστικά του καρπού Του, είτε τα εκδηλώνουν, είτε όχι.

Ωστόσο, σε αντίθεση με αυτό, ο Παύλος έλεγε εδώ ότι υπάρχουν διάφορα χαρίσματα (πληθυντικός) του Αγίου Πνεύματος. Κανένα άτομο δεν κατέχει απαραίτητα και τα εννέα από τα χαρίσματα του Πνεύματος που αναφέρονται εδώ (Α' Κορινθίους 12:8-10).

"και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, που διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως αυτό θέλει." 1Κορ. 12:11

Έτσι, είναι δυνατό για ένα άτομο να ενεργεί σε περισσότερα από ένα από αυτά τα χαρίσματα, αλλά αυτό δε λειτουργεί όπως ο καρπός του Πνεύματος που διαβάσαμε στη Γαλ. 5:22:

"Μήπως όλοι είναι απόστολοι; Μήπως όλοι είναι προφήτες; Μήπως όλοι είναι δάσκαλοι; Μήπως όλοι κάνουν θαύματα;

Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν;" 1Κορ. 12:30 

Μην ξεχνάτε ότι αυτές τις ερωτήσεις ο Παύλος τις θέτει σε χριστιανούς που είχαν ήδη λάβει το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος και κινούταν ήδη στα πνευματικά χαρίσματα. 

Ξέρετε ότι τα πνευματικά χαρίσματα δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά τα 9 βασικά χαρίσματα (λόγος σοφίας, λόγος γνώσης, πίστη, χαρίσματα θεραπειών, ενέργειες θαυμάτων, προφητεία, διακρίσεις πνευμάτων, γένη γλωσσών, ερμηνεία γλωσσών) που αναφέρει ο Παύλος εδώ;

Ας δούμε τι μας γράφει ο Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του:

"Γι' αυτό, λέει: «Καθώς ανέβηκε σε ύψος, αιχμαλώτισε αιχμαλωσία, και έδωσε χαρίσματα στους ανθρώπους»." Εφεσ. 4:8

"Κι αυτός έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και δασκάλους," Εφεσ. 4:11

Στην προς Ρωμαίους επιστολή του ο Παύλος αναφέρει επιπρόσθετα και χαρίσματα

- διακονίας

- προτροπής 

- μετάδοσης

- διοίκησης

- ελέους

"Έχοντας, μάλιστα, διάφορα χαρίσματα, σύμφωνα με τη χάρη που δόθηκε σε μας, είτε προφητεία, ας προφητεύουμε σύμφωνα με την αναλογία τής πίστης·

είτε διακονία, ας καταγινόμαστε στη διακονία· είτε κάποιος διδάσκει, ας καταγίνεται στη διδασκαλία·

είτε κάποιος προτρέπει, στην προτροπή· αυτός που μεταδίδει, ας μεταδίδει με απλότητα· ο προϊστάμενος, ας προΐσταται με επιμέλεια· αυτός που ελεεί, ας ελεεί με πρόσχαρη διάθεση." Ρωμ. 12:6-8 

Όλα τα χαρίσματα είναι δώρα του Κυρίου "για την τελειοποίηση των αγίων, για το έργο τής διακονίας, για την οικοδομή τού σώματος του Χριστού·" Εφεσ. 4:12

Όσους έχει καλέσει ο Κύριος σε συγκεκριμένη διακονία είναι για να βοηθούν τους πιστούς ώστε να μπορούν να μοιραστούν καλύτερα την πίστη τους στον κόσμο. Τότε όλοι μαζί σαν ένα σώμα γίνονται μάρτυρες του Χριστού μας και οι άνθρωποι σώζονται. Οι βοσκοί δεν γεννούν πρόβατα. Τα πρόβατα γεννούν πρόβατα. 

Κάθε πιστός μπορεί να κάνει τα ίδια θαύματα που έκανε ο Ιησούς (Ιωάννης 14:12), και ο Ιησούς είπε ότι θα ακολουθήσουν θαυματουργικά σημεία όλους όσους πιστεύουν (Μάρκος 16:17-20). Αλλά κάθε μέλος του σώματος του Χριστού δεν θα κάνει αυτά τα πράγματα ως χάρισμα κλήσης ή διακονίας.

Θα κλείσω την εισαγωγή αυτή στα χαρίσματα με έναν σχολιασμό επάνω στα λόγια του Παύλου:

"Ζητάτε δε με ζήλο τα μεγαλύτερα χαρίσματα· και επιπλέον σας δείχνω έναν δρόμο που σε υπερβολικό βαθμό υπερέχει." 1Κορ. 12:31

Στο επόμενο κεφάλαιο διαβάζουμε για αυτόν τον δρόμο που υπερβολικά υπερέχει, για την αγάπη. Ο Παύλος εδώ φυσικά δεν εννοεί ότι η αγάπη καταργεί τα χαρίσματα (όπως κάποιοι πιστεύουν), αλλά ότι τα χαρίσματα ενεργούμενα χωρίς αγάπη είναι άχρηστα.

Θα ακολουθήσει μια σειρά μηνυμάτων επάνω στα πνευματικά χαρίσματα, όπου θα γίνει εξήγηση των χαρακτηριστικών τους, των σκοπών που εξυπηρετούν και τον τρόπο λειτουργίας τους.

Επιτρέπει ο Θεός το κακό; - Μέρος 2ο

 Από Αργύρης Σιμώνης

 

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος του μηνύματος. Δείτε το πρώτο μέρος εδώ.

"Υποταχθείτε, λοιπόν, στον Θεό· αντισταθείτε στον διάβολο, και θα φύγει από σας." Ιακ. 4:7 

Εδώ βλέπουμε ότι γίνεται ένας διαχωρισμός. Κάποια πράγματα είναι από τον Θεό και κάποια από τον διάβολο. Πρέπει να υποταχθούμε στα πράγματα του Θεού και να αντισταθούμε στα πράγματα που είναι από τον διάβολο. 

Η λέξη "αντιστέκομαι" σημαίνει "πολεμώ ενεργά εναντίον". Δεν υπάρχει καμία αντίσταση από μέρους μας όταν μένουμε παθητικοί περιμένοντας "αυτό που είναι να γίνει, θα γίνει".

Αν για παράδειγμα πιστεύεις ότι ο Θεός είναι αυτός που σου έδωσε ή "επέτρεψε" μια ασθένεια στη ζωή σου με σκοπό να σε διδάξει κάτι, τότε γιατί πηγαίνεις στον γιατρό και παίρνεις φάρμακα; Με το σκεπτικό αυτό θα πρέπει να αφήσεις την ασθένεια να συνεχίσει την φυσική της πορεία, μέχρι να ολοκληρώσει την αποστολή της. 

Όπως καταλαβαίνετε, αυτό είναι εντελώς παράλογο. Ούτε ο Θεός είναι υπεύθυνος για την ασθένεια, ούτε εμείς πρέπει να μένουμε απαθείς και να μην προσπαθούμε να θεραπευτούμε. 

O Ιησούς θεράπευσε όλους εκείνους που καταπιέζονταν από τον διάβολο. Ο διάβολος ήταν υπεύθυνος για όλες τις αρρώστιες και όχι ο Θεός: 

"πώς ο Θεός, τον Ιησού, αυτόν από τη Ναζαρέτ, τον έχρισε με Πνεύμα Άγιο και με δύναμη, ο οποίος πέρασε ευεργετώντας και θεραπεύοντας όλους εκείνους που καταδυναστεύονταν από τον διάβολο· επειδή, ο Θεός ήταν μαζί του." Πράξ. 10:38

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Η αρρώστια είναι από τον διάβολο και πρέπει να αντιστεκόμαστε σε κάθε ασθένεια με πίστη και να αναζητούμε τη θεραπεία που μας έχει προσφέρει ο Κύριος μέσω της σταυρικής Του θυσίας. 

Όσον αφορά την Παλαιά Διαθήκη όπου ο Θεός χτυπούσε τους ανθρώπους με ασθένειες και πληγές, θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Kαμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν ήταν ευλογία. Ήταν κατάρες. Ο Θεός χρησιμοποίησε την ασθένεια στην Παλαιά Διαθήκη ως τιμωρία, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι στην Καινή Διαθήκη που βρισκόμαστε τώρα,  ο Ιησούς βάσταξε την δική μας κατάρα επάνω Του:

"Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα τού νόμου, καθώς έγινε κατάρα για χάρη μας· επειδή, είναι γραμμένο: «Επικατάρατος καθένας που κρεμιέται επάνω σε ξύλο»." Γαλ. 3:13

Τόσο η συγχώρεση των αμαρτιών μας, όσο και η θεραπεία, είναι μέρος του Σωτηριακού "πακέτου" που μας πρόσφερε ο Ιησούς.

Στο Δευτερονόμιο, το κεφάλαιο 28 μας λύνει μια για πάντα αυτό το ζήτημα. Τα πρώτα 14 εδάφια απαριθμούν τις ευλογίες του Θεού και τα τελευταία 53  απαριθμούν τις κατάρες του Θεού. Η θεραπεία αναφέρεται ως ευλογία (Δευτ. 28:4). Η ασθένεια καταγράφεται ως κατάρα (Δευτ. 28:22, 27-28, 35, 59-61). Ο Θεός ονόμασε την ασθένεια κατάρα και έτσι οφείλουμε να τη βλέπουμε.

Το να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας, είναι μια από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις που μπορούμε να έχουμε.

Είναι πραγματικά μεγάλη παρηγοριά να γνωρίζω ότι ο Θεός έχει μόνο καλές μερίδες για εμένα:

"κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής." Ιακ. 1:17 

Οποιαδήποτε προβλήματα στη ζωή μου είναι από τον διάβολο και έρχονται είτε από κάποιο δικό μου λάθος, είτε είναι απλά το αποτέλεσμα ενός έκπτωτου κόσμου. Γνωρίζω ότι ο ουράνιος Πατέρας μου δεν θα μου έκανε ποτέ κακό.  

Σίγουρα έχουμε πάρει διδάγματα μέσα από τις κακουχίες της ζωής και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε έρθει στον Κύριο αναζητώντας βοήθεια. 

Αυτό όμως που έχει σημασία να αναγνωρίσουμε είναι ότι τη ζωή μας την άλλαξε η πίστη που δείξαμε σε Αυτόν και όχι οι κακουχίες. Αν οι δυσκολίες και τα προβλήματα μας έκαναν καλύτερους, τότε αυτοί με τα περισσότερα προβλήματα θα ήταν και οι καλύτεροι όλων! Αυτό όμως γνωρίζουμε ότι δεν συμβαίνει. 

Σίγουρα δεν ευλογούμε τον Κύριο όταν Τον κατηγορούμε για όλα τα προβλήματα που έρχονται στη ζωή μας. Φυσικά θα μας παρηγορήσει εν μέσω των προβλημάτων μας όταν Τον αναζητήσουμε, αλλά δεν είναι Αυτός που τα δημιουργεί ή τα "επιτρέπει".

Ο Θεός είναι κυρίαρχος με την έννοια ότι δεν υπάρχει κανείς ανώτερος από Αυτόν σε εξουσία ή δύναμη. Το μόνο πράγμα που Τον περιορίζει είναι ο ίδιος Του ο Λόγος:

"Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος για να ψευστεί, ούτε γιος ανθρώπου για να μεταμεληθεί. Αυτός είπε, και δεν θα εκτελέσει; Ή, μίλησε, και δεν θα το τηρήσει;" Αρ. 23:19

"Δεν θα παραβώ τη διαθήκη μου ούτε θα αθετήσω ό,τι βγήκε από τα χείλη μου." Ψαλ. 89:34

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Θεός ασκεί τη δύναμή Του ελέγχοντας τα πάντα στη ζωή μας. Ο Κύριος έπλασε ελεύθερους ανθρώπους και όχι ρομπότ. Ανθρώπους με την επιλογή να τον αγαπήσουν ή και να Τον μισήσουν. Να Τον ακολουθήσουν ή να Τον απορρίψουν. Δε νοείται αγάπη δίχως την ελευθερία της βούλησης, και ο Θεός είναι αγάπη. 

Τις περισσότερες φορές οι λανθασμένες επιλογές μας είναι αυτές που φέρνουν την καταστροφή και δίνουμε τόπο στον διάβολο να έχει πρόσβαση στη ζωή μας. Κάποιες άλλες φορές όμως, τα προβλήματά μας δεν είναι παρά μια επίθεση από τον διάβολο επειδή αυτός μισεί ό,τι αγαπάει ο Θεός και δεν χρειάζεται απαραίτητα να κάνουμε κάτι κακό για να μας επιτεθεί: 

"Και ο Κύριος είπε: Σίμωνα, Σίμωνα, δες, ο σατανάς σάς ζήτησε, για να σας κοσκινίσει σαν το σιτάρι." Λουκ. 22:31 

Ο διάβολος ήρθε για να κλέψει, να σκοτώσει και να καταστρέψει, ενώ Ο Ιησούς ήρθε για να μας δώσει άφθονη ζωή:

"Ο κλέφτης δεν έρχεται, παρά για να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρεύσει· εγώ ήρθα για να έχουν ζωή, και να την έχουν με αφθονία." Ιωάν. 10:10

Ας διαβάσουμε το παρακάτω απόσπασμα από την Α' Κορινθίους, και όπου "αγάπη" (σύμφωνα με το A'Ιωάν. 4:16) βάζουμε "Θεός":

"Ο Θεός μακροθυμεί, αγαθοποιεί· Ο Θεός δεν φθονεί· Ο Θεός δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται,

δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά Του, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό·

δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.

Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει." Α' Κορ. 13:4-7

Ένας ντεντέκτιβ όταν πάει στον τόπο του εγκλήματος, συλλέγει δακτυλικά αποτυπώματα και στοιχεία για να βρει τον ένοχο. Είναι καιρός να ακολουθήσουμε και εμείς αυτό το παράδειγμα και να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τον υπεύθυνο που υπάρχει πίσω από κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας. Και αυτό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο.  Όταν είναι καλό, είναι από τον Θεό και όταν είναι κακό είναι από τον διάβολο. 

Ο Κύριος δεν είναι η πηγή των προβλημάτων μας, αλλά μάλλον η απάντηση σε κάθε μας πρόβλημα. Αμήν!

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Επιτρέπει ο Θεός το κακό; - Μέρος 1ο

  Από Αργύρης Σιμώνης

Ζούμε σε πονηρούς καιρούς. Άσχημα πράγματα συμβαίνουν ακόμα και σε καλούς ανθρώπους και έχω δει πολλές φορές να αποδίδεται στο Θεό η ευθύνη, ότι δηλαδή είτε είναι ο δημιουργός αυτών των προβλημάτων, είτε "επέτρεψε" να έρθουν αυτά τα προβλήματα με σκοπό να μας διδάξει κάποιο μάθημα ή να φέρει εις πέρας κάποιο σχέδιό Του.

Πιστεύω ότι αυτή είναι μια από τις πιο επικίνδυνες διδασκαλίες μέσα στο Σώμα του Χριστού. Ο τρόπος που διδάσκεται η κυριαρχία του Θεού στις περισσότερες εκκλησίες σήμερα, σκοτώνει πραγματικά την πίστη. Η αντίληψη ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα ή επιτρέπει όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που κατάφερε ο πονηρός να σπείρει στον κόσμο. Εάν πραγματικά ίσχυε αυτό, τότε είναι εντελώς άσκοπο να προσπαθούμε να κάνουμε κάτι, αφού όλα είναι προγραμματισμένα να γίνουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Αν πιστεύουμε ότι είναι στο θέλημα του Θεού να μας συμβαίνουν όλα, καλά ή κακά, μπορεί προσωρινά να μας απαλλάσσει από τις ευθύνες μας και να μας παρηγορεί από ενοχές ή τύψεις, αλλά μακροπρόθεσμα παραμορφώνει τη εικόνα και τον χαρακτήρα του Θεού, μας εμποδίζει να Τον εμπιστευτούμε και μας οδηγεί σε παθητικότητα.

- Για παράδειγμα, η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό παιδοκτόνο, που παίρνει μωρά και μικρά παιδάκια στον Ουρανό επειδή εκεί τα "χρειάζεται" περισσότερο από ότι η φυσική τους οικογένεια εδώ στη γη.

 - Η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό που στέλνει ασθένειες και θλίψεις στα παιδιά Του για να τα "διδάξει" ταπεινότητα και υπακοή.

 - Η θρησκεία παρουσιάζει έναν Θεό που είναι υπεύθυνος για κάθε πόλεμο, πείνα, σεισμό, καταστροφή και κάθε κακό που συμβαίνει επάνω στον κόσμο, επειδή τίποτα δεν συμβαίνει εάν Εκείνος δεν το "επιτρέψει".

Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να αγαπήσεις και να εμπιστευτείς κάποιον που σου φέρεται έτσι; Με τη σημερινή νομοθεσία αν στο δικαστήριο ένας τέτοιος Θεός ανέβει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, θα καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, ή ακόμα και σε θάνατο σαν ένας κοινός εγκληματίας! 

Η θρησκεία (το θρησκευτικό πνεύμα) έχει εφεύρει μια νέα σημασία της λέξης "κυριαρχία" και όταν την αποδίδει στο Θεό βασικά σημαίνει ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα και ότι τίποτα δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο αυτό που Αυτός θέλει ή επιτρέπει.

Το λεξικό ορίζει την έννοια της λέξης "κυρίαρχος" ως εξής:

- Ανώτατος.

- Αυτός που έχει τον υπέρτατο βαθμό, δύναμη και εξουσία.

- Ανεξάρτητος, που δεν υπόκειται στην εξουσία άλλου (π.χ. κυρίαρχο κράτος).

- Εξαιρετικός, αυτός που επικρατεί σε σύγκριση με κάποιον άλλον.

Ας δούμε ένα πολύ αντιπροσωπευτικό παράδειγμα μέσα από τη Γραφή:

"Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσή του, όπως μερικοί το θεωρούν αυτό βραδύτητα· αλλά μακροθυμεί σε μας, μη θέλοντας μερικοί να απολεστούν, αλλά όλοι νάρθουν σε μετάνοια." 2Πέτ. 3:9

Εδώ ξεκάθαρα βλέπουμε ότι δεν είναι στο θέλημα του Κυρίου να χαθεί κανείς. Συμβαίνει όμως στην πράξη κάτι τέτοιο; Ας δούμε τι μας λέει ο Ιησούς:

"Μπείτε μέσα από τη στενή πύλη· επειδή, πλατιά είναι η πύλη, και ευρύχωρος ο δρόμος που φέρνει στην απώλεια, και πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν μέσα απ' αυτή.

Επειδή, στενή είναι η πύλη, και θλιμμένος ο δρόμος που φέρνει στη ζωή, και λίγοι είναι αυτοί που τη βρίσκουν." Ματθ. 7:13-14

Παρ' όλο δηλαδή που είναι στο θέλημα του Θεού να σωθούν όλοι, τελικά λίγοι είναι αυτοί που το πετυχαίνουν. Πώς γίνεται λοιπόν το θέλημα του Θεού να μην εκπληρώνεται;

Αυτό συμβαίνει επειδή ο Κύριος μας έδωσε την ελευθερία της επιλογής. Ο Κύριος όχι απλά δεν στέλνει κανέναν στην κόλαση, αλλά με τη θυσία Του πλήρωσε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου: 

"Κι αυτός είναι μέσον εξιλασμού για τις αμαρτίες μας· και όχι μονάχα για τις δικές μας, αλλά και για τις αμαρτίες όλου τού κόσμου." 1Ιωάν. 2:2

"Επειδή, γι' αυτό και κοπιάζουμε και χλευαζόμαστε, επειδή ελπίζουμε στον ζωντανό Θεό, που είναι Σωτήρας όλων των ανθρώπων, μάλιστα των πιστών." 1Τιμ. 4:10

Ο Κύριος πλήρωσε για τις αμαρτίες όλου του κόσμου αλλά πρέπει να επιλέξουμε να πιστέψουμε στον Χριστό και να λάβουμε τη σωτηρία Του.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που επιλέγει την κόλαση όταν απορρίπτει τον Ιησού σαν Σωτήρα του. Είναι δηλαδή η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου που τον καταδικάζει και όχι ο Θεός.

Κανένας δεν θα μπορέσει να σταθεί ποτέ στο βήμα του Θεού και να Τον κατηγορήσει ότι δεν τους έδωσε ποτέ την ευκαιρία να σωθούν. Ο Κύριος με το Πνεύμα Του ελκύει κάθε άνθρωπο σε Αυτόν, αλλά πρέπει και εμείς να συνεργαστούμε.

Ο κόσμος διέπεται από φυσικούς και πνευματικούς νόμους που έχει θεσπίσει ο Θεός. Βάσει αυτών των νόμων κάθε επιλογή που κάνουμε στη ζωή μας έχει κάποιες συνέπειες και ο Κύριος απλά επικυρώνει και εφαρμόζει τις συνέπειες των επιλογών μας.

Ο Θεός έχει ένα τέλειο σχέδιο για τη ζωή κάθε ανθρώπου αλλά δεν μας αναγκάζει να περπατήσουμε μέσα σε αυτό το μονοπάτι: 

"Επειδή, εγώ γνωρίζω τις βουλές που βουλεύομαι για σας, λέει ο Κύριος, βουλές ειρήνης, και όχι κακού, για να σας δώσω το προσδοκώμενο τέλος." Ιερ. 29:11

Είμαστε ελεύθεροι να το επιλέξουμε ή να το απορρίψουμε. Ο Κύριος μας έχει πεί ποιες είναι οι σωστές επιλογές που πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν θα τις κάνει Αυτός για εμάς. Ο Θεός μας έδωσε τη δύναμη να ελέγχουμε τη μοίρα μας.

"Επικαλούμαι σήμερα σε σας μάρτυρες τον ουρανό και τη γη, ότι έβαλα μπροστά σας τη ζωή και τον θάνατο, την ευλογία και την κατάρα· γι' αυτό, διαλέξτε τη ζωή, για να ζείτε, εσύ και το σπέρμα σου·" Δευτ. 30:19

Η τυπική διδασκαλία για την κυριαρχία του Θεού έχει τον Ιησού στη θέση του οδηγού και εμάς ως επιβάτες. Επιφανειακά ίσως αυτό φαίνεται καλό και παρηγορητικό, αλλά η Γραφή μας διδάσκει ότι πίσω από το τιμόνι της ζωής μας είμαστε εμείς οι ίδιοι και ο Ιησούς σαν συνοδηγός μας δίνει οδηγίες. Έχουμε δηλαδή εξουσία επάνω στη ζωή μας, αλλά χρειαζόμαστε την καθοδήγηση του Κυρίου για να έχουμε επιτυχία: 

"Κύριε, γνωρίζω ότι ο δρόμος τού ανθρώπου δεν εξαρτάται απ' αυτόν· του ανθρώπου που περπατάει δεν είναι το να κατευθύνει τα διαβήματά του." Ιερ. 10:23

Ο Θεός μας δημιούργησε για να εξαρτόμαστε από Αυτόν και η ρίζα όλων των προβλημάτων μας είναι στο γεγονός ότι προσπαθούμε να λειτουργήσουμε ανεξάρτητα από Αυτόν. Και πάνω σε αυτό έρχεται η θρησκεία λέγοντας ότι όλα τα προβλήματά μας είναι στην πραγματικότητα κρυφές ευλογίες από τον Θεό που έχουν ως απώτερο σκοπό να φέρουν εις πέρας το θέλημά Του. Αυτό πραγματικά σκοτώνει την πίστη και δημιουργεί ανθρώπους εντελώς παθητικούς.

--------- Τέλος 1ου μέρους. Συνεχίζεται...

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube:

Πνεύματα πλάνης και διδασκαλίες δαιμονίων

  Από Αργύρης Σιμώνης

 "ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, μάλιστα, λέει με σαφήνεια, ότι στους έσχατους καιρούς μερικοί θα αποστατήσουν από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων,

διαμέσου τής υπόκρισης ψευδολόγων, που έχουν τη συνείδησή τους καυτηριασμένη,

οι οποίοι εμποδίζουν τον γάμο, προστάζοντας αποχή από ορισμένα φαγητά, τα οποία ο Θεός τα έκτισε για να τα παίρνουν με ευχαριστία οι πιστοί και εκείνοι που γνώρισαν την αλήθεια." 1Τιμ. 4:1-3

Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλές διδασκαλίες δαιμονίων που έχουν σπαρθεί στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά ο Παύλος εδώ ξεχωρίζει δύο από αυτές:

1. να απαγορεύουν στους ανθρώπους να παντρεύονται 

και

2.  να απαγορεύουν στους ανθρώπους να τρώνε κρέας. 

Προφανώς και οι δύο αυτές δαιμονικές διδασκαλίες συνεχίζουν να "αλωνίζουν" και σήμερα και μάλιστα να επιβάλλεται και η τήρησή τους. 

Όσοι απαγορεύουν στους ανθρώπους, όπως παράδειγμα στους ιερείς, να παντρεύονται, ο Παύλος μας λέει καθαρά και ξάστερα ότι διαδίδουν διδασκαλίες δαιμονίων. 

Ο ίδιος ο Παύλος μίλησε για τα πλεονεκτήματα του να μένει ένας διάκονος άγαμος (Α' Κορινθίους 7), αλλά δεν το απαίτησε. Το να απαιτείς από έναν εργάτη του Θεού να παραμείνει άγαμος είναι μια διδασκαλία που έρχεται από τα βάθη της κόλασης. Γι' αυτό βλέπουμε και τα αίσχη που γίνονται σε μέρη όπου επιβάλλεται η αγαμία σε ανθρώπους που δεν το έχουν δοσμένο από τον Θεό σαν κάλεσμα. 

Όσο για το θέμα της αποχής από φαγητά, ο Παύλος γράφει στους Ρωμαίους:

"ΕΚΕΙΝΟΝ δε που ασθενεί στην πίστη, να τον δέχεστε, όχι σε διακρίσεις συλλογισμών.

Άλλος μεν πιστεύει ότι μπορεί να τα τρώει όλα· αυτός, όμως, που ασθενεί τρώει λάχανα.

Εκείνος που τρώει, ας μη καταφρονεί αυτόν που δεν τρώει· κι αυτός που δεν τρώει, ας μη κρίνει εκείνον που τρώει· επειδή, ο Θεός τον δέχθηκε." Ρωμ. 14:1-3

Βλέπουμε δηλαδή ότι ο Παύλος διέταξε τους Ρωμαίους να μην απορρίπτουν εκείνους που έτρωγαν μόνο χόρτα και ομοίως αυτούς που έτρωγαν μόνο χόρτα (οι σημερινοί vegans θα έλεγα) να μην κατακρίνουν αυτούς που έτρωγαν κρέας. 

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να παραμένεις άγαμος και να είσαι διάκονος και ομοίως μπορείς να τρως ότι σου αρέσει. Το λάθος είναι να επιβάλλονται η αγαμία ή η αποχή από το κρέας. 

Ο Παύλος γράφει επίσης:

"Ας μη σας κρίνει, λοιπόν, κανένας για φαγητό ή για ποτό ή για λόγον γιορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων·" Κολ. 2:16

Οι διατροφικοί νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης ήταν συμβολικοί. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι το χοιρινό κρέας, εάν δεν παρασκευαστεί σωστά ή αν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να βλάψει την υγεία μας ή ότι τα πουλιά και τα ψάρια μπορούν να μεταδώσουν ασθένειες, αλλά δεν είναι αυτοί οι λόγοι που ο Κύριος απαγόρευε να τρώνε αυτά τα ζώα.

Αυτό που ήταν ακάθαρτο κάτω από την Παλαιά Διαθήκη έχει πλέον καθαριστεί με τη θυσία του Ιησού στην Καινή Διαθήκη:

"Και ξανά, για δεύτερη φορά, έγινε σ' αυτόν μια φωνή: Όσα ο Θεός καθάρισε, εσύ μη τα λες βέβηλα." Πράξ. 10:15

Αυτοί οι διατροφικοί νόμοι έχουν εκπληρωθεί στην Καινή Διαθήκη μέσω του Ιησού. Επομένως, είμαστε τώρα ελεύθεροι να τρώμε κρέατα που είχαν χαρακτηριστεί ακάθαρτα σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο. 

Ο Θεός δημιούργησε τα ζώα για να είναι τροφή για τον άνθρωπο. Ο Ιησούς έτρωγε κρέας στις γιορτές του Πάσχα. Ακόμη και με το ένδοξο σώμα Του, ο Ιησούς έτρωγε ψάρια (Λουκάς 24:41-43). 

Υπάρχει πάντα χώρος για την προσωπική επιλογή του καθενός σχετικά με το τι να φάει ή πόσο και ποια κρέατα είναι καλά για εμάς, αλλά όποιος διδάσκει ότι ορισμένα ή όλα τα κρέατα απαγορεύονται, προωθεί μια δαιμονική διδασκαλία.

Το να ζεις για τον Χριστό έχει κόστος

  Από Αργύρης Σιμώνης

"Και ο Ιησούς είπε σ' αυτόν: Οι αλεπούδες έχουν φωλιές, και τα πουλιά τού ουρανού κατοικίες· ο Υιός τού ανθρώπου, όμως, δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι." Λουκ. 9:58

Αυτό το εδάφιο έχει χρησιμοποιηθεί συχνά για να υποστηρίξει την εσφαλμένη αντίληψη ότι ο Ιησούς και οι μαθητές Του ζούσαν στη φτώχεια. Ωστόσο, σε αυτήν την περίπτωση, το γεγονός ότι ο Ιησούς δεν είχε πού να γείρει το κεφάλι Του, οφειλόταν σε διωγμό που είναι μέρος του κόστους μιας χριστιανικής ζωής:

"Και, μάλιστα, όλοι όσοι θέλουν να ζουν με τρόπο ευσεβή εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν." 2Τιμ. 3:12

Το να απειλείται η ζωή σου λόγω της πίστης σου στον Ιησού είναι είναι μία από αυτές, αλλά δεν είναι η πιο επιζήμια. Και αυτό γιατί η 

ιστορία δείχνει ότι η Εκκλησία ανέκαθεν άνθιζε κάτω από διωγμούς. 

Μια άλλη μορφή διωγμού είναι η απόρριψη από τους άλλους για την πίστη μας, η κατάκριση και τα αρνητικά λόγια που δεχόμαστε. Αυτή πιστεύω είναι και η πιο επικίνδυνη μορφή διωγμού, επειδή έρχεται ύπουλα και μπορεί να φέρει απογοήτευση, αυτολύπηση και αναποτελεσματικότητα στο έργο που ο Κύριος καλεί. 

Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου να βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση, έχω καλά να σου πω: 

Δεν είσαι εσύ αυτός που διώκουν, αλλά ο Χριστός μέσα σου!

Στην πραγματικότητα γίνεσαι κοινωνός των παθών Του και θα μοιραστείς μαζί τις ανταμοιβές Του. Κρατώντας αυτήν την αλήθεια στην 

καρδιά μας μπορούμε πραγματικά να φωνάξουμε από χαρά και αγαλλίαση όταν μας διώκουν! 

"Μακάριοι είστε, όταν σας ονειδίσουν, και σας θέσουν υπό διωγμό, και πουν εναντίον σας κάθε κακό λόγο, λέγοντας ψέματα, εξαιτίας μου.

Χαίρεστε και αγάλλεστε, επειδή ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς· έτσι, εξάλλου, έθεσαν υπό διωγμό τούς προφήτες πριν από σας." Ματθ. 5:11-12

Αμήν!

Η σωτηρία είναι μία σχέση

   Από Αργύρης Σιμώνης

Η λέξη "γνωρίζω" έχει αποκτήσει την απλή συνηθισμένη έννοια του "έχω κάποια γνώση, έστω και περιορισμένη, επάνω σε κάτι." Η Βιβλική έννοια όμως της λέξης αυτής είναι διαφορετική:

"ΚΑΙ ο Αδάμ γνώρισε τη γυναίκα του Εύα· κι εκείνη συνέλαβε, και γέννησε τον Κάιν..." Γέν. 4:1 

Εδώ βλέπουμε ότι η λέξη "γνωρίζω" έχει μια πολύ βαθύτερη έννοια. Δεν  είναι απλώς εγκεφαλική ή διανοητική γνώση, αλλά μια προσωπική, οικεία κατανόηση. Δείτε πώς δίνει ο ίδιος ο Ιησούς την ερμηνεία της αιώνιας ζωής:

"Κι αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνον αληθινό Θεό, και εκείνον τον οποίον απέστειλες, τον Ιησού Χριστό." Ιωάν. 17:3

Αιώνια ζωή είναι να έχεις μια οικεία, προσωπική σχέση με τον Πατέρα και τον Υιό. Αυτή η οικεία σχέση μας με τον Θεό είναι η πραγματική σωτηρία. Φυσικά λαμβάνουμε και τη συγχώρεση των αμαρτιών μας, αλλά αυτό είναι ένα υποπροϊόν του σωτηριακού μας πακέτου. Η αμαρτία ήταν ένα εμπόδιο που βρισκόταν ανάμεσα στον Θεό και σε εμάς, οπότε έπρεπε να αφαιρεθεί. Αυτό έκανε ο Ιησούς μας επάνω στο Σταυρό. Όποιος όμως βλέπει τη σωτηρία μόνο ως άφεση αμαρτιών και σταματά εκεί, χάνει το πραγματικό νόημα της αιώνιας ζωή.

Αντί η σωτηρία να παρουσιάζεται ως ο τρόπος αποκατάστασης της κατεστραμμένης μας σχέσης με τον Θεό και η επαναφορά μας σε αρμονία μαζί Του, η πλειοψηφία της Εκκλησίας σήμερα παρουσιάζει τη σωτηρία 

ως τον τρόπο για να ξεφύγουμε από τα προβλήματα αυτής της ζωής και αργότερα από την κρίση της κόλασης. Αυτός πιστεύω είναι και ο λόγος της αναποτελεσματικότητας του Σώματος του Χριστού σήμερα. Δίνεται έμφαση στον ευαγγελισμό περισσότερο, χωρίς όμως να υπάρχει μαθητεία. Η εντολή που άφησε ο Κύριος στους μαθητές Του: 

"Αφού, λοιπόν, πορευτείτε, κάντε μαθητές όλα τα έθνη..." Ματθ. 28:19

Ο Ιησούς τους είπε να κάνουν μαθητές και όχι απλά προσήλυτους. Μαθητής είναι αυτός που θα πολλαπλασιάσει τον εαυτό του και θα κάνει και άλλους μαθητές. Έτσι βλέπουμε σήμερα ανθρώπους που ναι μεν έχουν αναγεννηθεί, αλλά παθητικά περνούν τη ζωή τους περιμένοντας να πεθάνουν και να πάνε στην παρουσία του Κυρίου. Οι άνθρωποι που σώζονται με αυτού του είδους τη νοοτροπία, βλέπουν τον Κύριο απλά ως κάποιον που τους βοηθά σε περιόδους κρίσης. Δεν έχουν αυτήν την οικειότητα που περιγράψαμε προηγουμένως μαζί Του.

Ο Ιησούς πέθανε για εμάς από αγάπη (Ιωάν. 3:16). Μια αγάπη με την οποία λαχταρούσε να έχει βαθιά σχέση και κοινωνία με τον άνθρωπο. 

Ο χριστιανισμός δεν είναι απλά μια ακόμα θρησκεία. Είναι μία βαθιά, προσωπική σχέση με τον Πατέρα και τον Υιό.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που είναι στον κόσμο, μακρυά από τον Θεό,  είναι τόσο απασχολημένοι με την κόλαση που ζουν καθημερινά, που δεν σκέφτονται καθόλου για το αιώνιο μέλλον τους. Έχουν βαρεθεί τη θρησκεία. Αναζητούν κάτι που θα γεμίσει το κενό μέσα τους. Μόνο μια βαθιά και οικεία σχέση (αιώνια ζωή) με τον Πατέρα και τον Υιό μπορεί να το κάνει αυτό. Πρέπει να τους το πούμε!

Η πραγματική μας φύση

  Από Αργύρης Σιμώνης 

"Και ο ίδιος ο Θεός τής ειρήνης είθε να σας αγιάσει ολοκληρωτικά· και να διατηρηθεί ολόκληρο το πνεύμα σας, και η ψυχή, και το σώμα, άμεμπτα στην παρουσία τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού." 1Θεσ. 5:23

Έχετε ποτέ σκεφτεί την ευκολία και την πολυτέλεια που έχουμε σήμερα εξ' αιτίας της τεχνολογίας;  

Όλα αυτά είναι δυνατά χάρη στη γνώση. Ο άνθρωπος δεν έχει δημιουργήσει τίποτα καινούριο. Απλά ανακάλυψε και εφάρμοσε τους νόμους που θέσπισε ο Κύριος από την αρχή της Δημιουργίας. Ο νόμος της αεροδυναμικής για παράδειγμα υπήρχε προτού ο άνθρωπος τον ανακαλύψει. Το ίδιο ισχύει με τις επικοινωνίες, τον ηλεκτρισμό, τους υπολογιστές και μια σειρά από άλλες σύγχρονες ανακαλύψεις. 

Παρ' όλο που η ανθρωπότητα έχει κάνει τέτοιες τεράστιες ανακαλύψεις που έχουν αλλάξει εντελώς τον τρόπο ζωής μας, φαίνεται ότι υστερούμε σε κάποια πράγματα σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές. Αν και οι πρόγονοί μας δεν είχαν όλες τις σύγχρονες ανέσεις που απολαμβάνουμε σήμερα, είχαν μια ειρήνη και μια δύναμη που απουσιάζει από τη σημερινή κοινωνία. Αυτό πιστεύω οφείλεται στο ότι ενώ η γνώση μας για τον φυσικό κόσμο έχει αυξηθεί, η γνώση μας για τα πνευματικά πράγματα έχει μειωθεί. Μέσα στην αλαζονεία του ο άνθρωπος πιστεύει ότι όλα τα προβλήματα της ζωής μπορεί να τα λύσει μόνος του. Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στον κόσμο αν δεν υπάρχει πρώτα ειρήνη μέσα μας.

Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που ο άνθρωπος ακόμα και με όλη του τη σοφία τον αγνοεί. Αυτός είναι ο κόσμος του πνεύματος. Και δεν μιλώ μόνο για την πνευματική σφαίρα έξω από εμάς, αλλά και την πνευματική ύπαρξη που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο. Δεν είμαστε ζώα που έχουμε εξελιχθεί. Δημιουργηθήκαμε κατ' εικόνα και ομοίωσιν του Θεού: 

"Και είπε ο Θεός: Ας κάνουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, σύμφωνα με τη δική μας ομοίωση..." Γέν. 1:26

Είμαστε πνευματικά όντα. H λύση στο πρόβλημα της κακής συμπεριφοράς των ανθρώπων δεν πρόκειται να έρθει ούτε με αυστηρότερους νόμους, ούτε με περισσότερους ανιχνευτές μετάλλων, ούτε με την ενεργοποίηση διαφόρων κοινωνικών μηχανισμών. Μία λύση μόνο υπάρχει: Η αλλαγή της καρδιάς των ανθρώπων και αυτό είναι κάτι που μόνο ο Ιησούς μπορεί να το κάνει:

"Επειδή, ο λόγος τού Θεού είναι ζωντανός, και ενεργός, και κοφτερότερος περισσότερο από κάθε δίκοπη μάχαιρα, και εισχωρεί βαθιά, μέχρι διαίρεσης και της ψυχής και του πνεύματος, μέχρι τους συνδέσμους και τους μυελούς, και διερευνάει τούς συλλογισμούς και τις έννοιες της καρδιάς." Εβρ. 4:12 

Δυστυχώς, πολλοί χριστιανοί έχουν χάσει τον πνευματικό τους προσανατολισμό. Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ποιοί πραγματικά είναι στο πνεύμα. Το θρησκευτικό πνεύμα έχει διδάξει ότι σαν χριστιανοί είμαστε αμαρτωλοί από τη φύση μας, κάτι που έρχεται σε άμεση αντίθεση με το Λόγο του Θεού.

Είναι αλήθεια ότι όλοι γεννηθήκαμε αμαρτωλοί:

"Δες, είχα συλληφθεί με ανομία, και με αμαρτία με γέννησε η μητέρα μου." Ψαλ. 51:5

και είχαμε τη φύση του διαβόλου που εργαζόταν μέσα μας:

"μέσα στις οποίες κάποτε περπατήσατε, σύμφωνα με το πολίτευμα του κόσμου τούτου, σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας τού αέρα, του πνεύματος, που σήμερα ενεργεί στους γιους τής απείθειας· 

ανάμεσα στους οποίους και όλοι εμείς συναναστραφήκαμε κάποτε, σύμφωνα με τις επιθυμίες τής σάρκας μας, κάνοντας τα θελήματα της σάρκας και των συλλογισμών· και ήμαστε από τη φύση μας τέκνα οργής, όπως και οι υπόλοιποι." Εφεσ. 2:2-3

Όταν όμως ήρθαμε στον Χριστό και λάβαμε τη σωτηρία, γίναμε νέα κτίσματα, νέοι άνθρωποι στο πνεύμα:

"Γι' αυτό, αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο κτίσμα· τα αρχαία πέρασαν, δέστε, τα πάντα έγιναν καινούργια." 2Κορ. 5:17

Αυτή η αλλαγή που γίνεται δεν αναφέρεται στο σώμα σου. Αν ήσουν άντρας πριν δεχτείς τον Χριστό, εξακολουθείς να είσαι άντρας και μετά. Το σώμα σου δεν άλλαξε. Επίσης η ψυχή σου, αυτό δηλαδή που αποκαλούμε το διανοητικό και συναισθηματικό μέρος σου (ο νους σου, η θέλησή σου και τα συναισθήματά σου), ούτε αυτό άλλαξε αυτόματα. Μπορεί να αλλάξει βέβαια μέσω την ανακαίνισης του νου: 

"Και μη συμμορφώνεστε με τούτο τον αιώνα, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου τής ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο." Ρωμ. 12:2

Στο πνεύμα όμως έγινες ένα ολοκαίνουργιο κτίσμα, ένα νέο είδος ύπαρξης και δεν έχει μείνει μέσα σου καμία αμαρτωλή φύση:

"στον οποίο κι εσείς ελπίσατε, όταν ακούσατε τον λόγο τής αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας· στον οποίο και, καθώς πιστέψατε, σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα τής υπόσχεσης·" Εφεσ. 1:13

Η σφραγίδα που αναφέρεται εδώ δεν έχει μόνο την έννοια της στάμπας, αλλά και την έννοια της προστασίας, όπως στη σφράγιση των τροφίμων. Στο πνεύμα μας δηλαδή φέρουμε τη σφραγίδα-στάμπα του Θεού και έχουμε το τέλειο σφράγισμα-προστασία του Αγίου Πνεύματος, ώστε καμία αμαρτία δεν μπορεί να διεισδύσει. 

Ξέρω ότι αυτό ίσως σοκάρει πολλούς από εσάς που έχετε κατηχηθεί στη θεολογία της παλαιάς φύσης εναντίον της νέας φύσης. Οι περισσότεροι χριστιανοί έχουν διδαχθεί ότι μετά τη σωτηρία, εξακολουθούν να είναι οι ίδιοι στη φύση τους και ζουν το υπόλοιπο της ζωής τους προσπαθώντας να είναι σε αγιασμό και να συγκρατούν αυτήν την παλιά αμαρτωλή φύση από το να εκδηλωθεί. Πιστεύουν ότι έχουν δύο φύσεις. Από τη μία η καινούρια φύση εν Χριστώ και από την άλλη η παλιά, αμαρτωλή φύση που αντιμάχεται με την καινούρια. Αυτό είναι καθαρά σχιζοφρενικό και δημιουργεί χριστιανούς που δεν μοιάζουν σε τίποτα με τον Χριστό.

Ο απ. Παύλος ασχολήθηκε με αυτό το ζήτημα στην προς Ρωμαίους επιστολή στο κεφ. 6. Στα προηγούμενα κεφάλαια είχε αποδείξει με δυνατά επιχειρήματα ότι ο Θεός μας αντιμετωπίζει δια χάριτος μέσω της πίστης και ένα εύλογο ερώτημα που θα μπορούσε να δημιουργηθεί είναι: 

"Τι θα πούμε, λοιπόν; Θα επιμένουμε στην αμαρτία, για να περισσεύσει η χάρη;" Ρωμ. 6:1

Φυσικά ο Παύλος εδώ εννοούσε κάτι διαφορετικό και έδωσε δύο λόγους σε αυτό το κεφάλαιο, γιατί δηλ. οι Χριστιανοί πρέπει να ζουν σε αγιασμό:

"Μη γένοιτο· εμείς που πεθάναμε ως προς την αμαρτία, πώς θα ζήσουμε πλέον μέσα σ' αυτή;" Ρωμ. 6:2

Αυτό δυστυχώς είναι κάτι που πολλοί χριστιανοί αγνοούν. Πιστεύουν ότι είναι κυριευμένοι από την αμαρτία και ότι με πολύ αγώνα, αποτυχίες και απογοητεύσεις πολεμούν αυτήν την αμαρτωλή φύση προσπαθώντας να την καταπνίξουν μένοντας σε αγιασμό για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ο Λόγος του Θεού όμως μας διδάσκει κάτι διαφορετικό. Ο Παύλος είπε: 

"Ή αγνοείτε ότι, όσοι βαπτιστήκαμε στον Ιησού Χριστό, βαπτιστήκαμε στον θάνατό του;" Ρωμ. 6:3

Και συνεχίζει:

"γνωρίζοντας τούτο, ότι ο παλιός μας άνθρωπος συσταυρώθηκε, για να καταργηθεί το σώμα τής αμαρτίας, ώστε να μη είμαστε πλέον δούλοι τής αμαρτίας." Ρωμ. 6:6

"Δεν ξέρετε ότι σε όποιον παριστάνετε τον εαυτό σας δούλους για υπακοή, είστε δούλοι εκείνου στον οποίο υπακούτε: Ή της αμαρτίας για θάνατο ή της υπακοής για δικαιοσύνη;" Ρωμ. 6:16

Η παλιά αμαρτωλή φύση μας είναι νεκρή. Έφυγε, δεν υπάρχει πια! Αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να συμβεί στο μέλλον ή που πρέπει να συμβαίνει ξανά και ξανά. Έχει ολοκληρωθεί μια για πάντα. Αν είναι έτσι, τότε γιατί οι χριστιανοί εξακολουθούν να αμαρτάνουν;

"Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τον εαυτό μας και η αλήθεια δεν υπάρχει μέσα μας." 1Ιωάν. 1:8

"Γνωρίζουμε ότι καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό δεν αμαρτάνει· αλλ' αυτός που γεννήθηκε από τον Θεό διαφυλάττει τον εαυτό του, και ο πονηρός δεν τον αγγίζει." 1Ιωάν. 5:18

Πώς εναρμονίζονται τα 2 παραπάνω εδάφια που ο ίδιος ο Ιωάννης γράφει;

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η φύση μας έχει αλλάξει και ο μόνος λόγος που εξακολουθούμε να αμαρτάνουμε είναι επειδή δεν γνωρίζουμε αυτές τις αλήθειες και δεν έχουμε ανακαινίσει το νου μας με το Λόγο του Θεού:

"και θα γνωρίσετε την αλήθεια, και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει." Ιωάν. 8:32

Η αλήθεια που γνωρίζεις, η αλήθεια που σου έχει αποκαλυφθεί είναι αυτό που θα σε ελευθερώσει.

Ο νους μας μοιάζει με τους υπολογιστές με την έννοια ότι μπορούν να προγραμματιστούν. Και αφού προγραμματιστούν, θα συνεχίσουν να λειτουργούν όπως έχουν προγραμματιστεί μέχρι να τους επαναπρογραμματίσουμε.  Όλοι γεννηθήκαμε στην αμαρτία, και η παλιά αμαρτωλή φύση μας προγραμμάτισε το μυαλό μας να είμαστε εγωιστές, πικραμένοι, θυμωμένοι, και να έχουμε όλες αυτές τις κακές επιθυμίες. Όταν αναγεννιόμαστε (Ιωάννης 3:3), γινόμαστε εντελώς καινούριοι στο πνεύμα μας. Αυτή η παλιά φύση έχει αλλάξει εντελώς όπως διαβάσαμε προηγουμένως στη Β' Κορ. 5:17. Ούτε καν σε διαδικασία αλλαγής δεν είμαστε. Στο πνεύμα μας είμαστε ήδη τόσο αγνοί και τόσο τέλειοι, όσο και ο Ιησούς:

"Με τούτο η αγάπη έχει φτάσει σε τέλειο βαθμό μαζί μας, για να έχουμε παρρησία κατά την ημέρα τής κρίσης: Επειδή, όπως είναι εκείνος, έτσι είμαστε κι εμείς μέσα σ' αυτό τον κόσμο..." 1Ιωάν. 4:17

"Όποιος, όμως, προσκολλάται με τον Κύριο είναι ένα πνεύμα." 1Κορ. 6:17

"και να ντυθείτε τον καινούργιο άνθρωπο, που κτίστηκε σύμφωνα με τον Θεό, με δικαιοσύνη και οσιότητα της αλήθειας." Εφεσ. 4:24

Η αμαρτωλή φύση μας μπορεί να είναι νεκρή, αλλά άφησε πίσω της ένα κουφάρι. Αυτό το κουφάρι είναι ο σαρκικός νους. Θα εξακολουθεί να λειτουργεί όπως έχει προγραμματιστεί μέχρι να τον επαναπρογραμματίσουμε. Αυτόν τον επαναπρογραμματισμό ονομάζει η Βίβλος ανακαίνιση του νου, όπως διαβάσαμε στην Ρωμ. 12:2, και έτσι ακριβώς επιτυγχάνουμε τη νίκη στη χριστιανική μας ζωή: Όταν γνωρίζουμε ποιοί πραγματικά είμαστε και τί έχουμε ήδη λάβει εν Χριστώ. Όσο βλέπουμε τον εαυτό μας απλά ως παλιούς αμαρτωλούς σωσμένους κατά χάρη, θα συνεχίζουμε να βιώνουμε αυτήν την καθημερινή σύγκρουση αγιασμού-αμαρτωλότητας. Όταν όμως καταλάβουμε την πραγματική αλλαγή που συνέβη στη φύση μας, αυτό θα εκδηλωθεί και στις πράξεις μας κατά κάποιο τρόπο "αναίμακτα" και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. 

Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε:

"επειδή, όπως σκέφτεται στην ψυχή του, τέτοιος είναι." Παρ. 23:7

Όταν βλέπουμε τον εαυτό μας αμαρτωλό, συμπεριφερόμαστε και ανάλογα. Αλλά όταν βλέπουμε ποιοι είμαστε εν Χριστώ, (ποιοί είμαστε δηλαδή στo αναγεννημένo μας πνεύμα), γινόμαστε όμοιοι με Αυτόν:

"Και όλοι εμείς, βλέποντας σαν μέσα σε κάτοπτρο τη δόξα τού Κυρίου, με ξεσκεπασμένο πρόσωπο, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα, από δόξα σε δόξα, ακριβώς όπως από του Πνεύματος του Κυρίου." B'Κορ. 3:18

Αυτή είναι η θεμελιώδης αποκάλυψη που άλλαξε και τη δική μας ζωή. Είμαστε πνευματικά όντα που έχουμε ψυχή (θέληση, νου και συναισθήματα) και ζούμε σε ένα φυσικό σώμα. Η βάση της ύπαρξής μας είναι το πνεύμα μας και αυτό το πνεύμα είναι που έχει αλλάξει ριζικά και έχει γίνει όμοιο με τον Ιησού. 

Ο Θεός είναι Πνεύμα και σχετίζεται μαζί μου με βάση το ποιος είμαι στο πνεύμα:

"Ο Θεός είναι πνεύμα· και εκείνοι που τον προσκυνούν με πνεύμα και με αλήθεια πρέπει να τον προσκυνούν." Ιωάν. 4:24

Θα κλείσω το μήνυμα αυτό με μια μικρή ανακεφαλαίωση: 

Τώρα λατρεύω τον Θεό με βάση το ποιος είμαι στο πνεύμα και όχι με το ποιος είμαι στη σάρκα μου (δηλ. ο τρόπος που νιώθω ή ενεργώ). Τώρα καταλαβαίνω πώς ο άγιος Θεός μας μπορεί να με αγαπήσει αληθινά, γιατί στο αναγεννημένο πνεύμα μου, είμαι απόλυτα δίκαιος και άγιος και το πνεύμα μου είναι το δικό Του έργο:

"Επειδή, δικό του δημιούργημα είμαστε, καθώς κτιστήκαμε στον Ιησού Χριστό για καλά έργα, που ο Θεός προετοίμασε, για να περπατήσουμε μέσα σ' αυτά." Εφεσ. 2:10

- Έχω ανακαλύψει ότι λυτρώθηκα από τον Νόμο επειδή ο Νόμος δεν δημιουργήθηκε για έναν δίκαιο άνθρωπο:

"γνωρίζοντας τούτο, ότι ο νόμος δεν τέθηκε για τον δίκαιο, αλλά για τους άνομους και ανυπότακτους, τους ασεβείς και τους αμαρτωλούς, τους ανόσιους και βέβηλους, τους πατροκτόνους και μητροκτόνους, τους φονιάδες,

πόρνους, αρσενοκοίτες, δουλέμπορους, ψεύτες, επίορκους, και οτιδήποτε άλλο αντιβαίνει στην υγιαίνουσα διδασκαλία," 1Τιμ. 1:9-10

Στο αναγεννημένο πνεύμα μας όμως έχουμε πάψει να είμαστε όλα τα παραπάνω, αν και περπατήσαμε κάποια στιγμή μέσα σε αυτά. 

- Ο Νόμος δόθηκε για να μας δείξει την ανάγκη μας για σωτηρία, αλλά δεν μπόρεσε να μας σώσει:

"Και ξέρουμε ότι όσα λέει ο νόμος, μιλάει προς εκείνους που είναι κάτω από τον νόμο· ώστε να φράξει κάθε στόμα, και ολόκληρος ο κόσμος να γίνει υπόδικος στον Θεό.

Επειδή, από έργα τού νόμου δεν θα δικαιωθεί μπροστά του καμιά σάρκα· για τον λόγο ότι, διαμέσου τού νόμου δίνεται σαφής γνώση τής αμαρτίας." Ρωμ. 3:19-20

- Αλλά αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο Νόμος, το έκανε ο Ιησούς:

"Επειδή, το αδύνατο στον νόμο, καθότι ήταν ανίσχυρος εξαιτίας τής σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας, και σε σχέση με την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα

για να εκπληρωθεί η δικαιοσύνη τού νόμου, σε μας, που δεν περπατάμε σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το Πνεύμα." Ρωμ. 8:3-4

- Tώρα πια είμαι η δικαιοσύνη του Θεού εν Χριστώ:

"Επειδή, εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία, για να γίνουμε εμείς δικαιοσύνη τού Θεού διαμέσου αυτού." B'Κορ. 5:21

Αυτή είναι η κληρονομιά μου και μου δίνει δικαίωμα και μερίδιο σε ό,τι είναι και σε ό,τι έχει ο Θεός. Ο Κύριος μας έχει δώσει δύναμη και εξουσία και στο βαθμό που τη χρησιμοποιούμε βλέπουμε και τα ανάλογα αποτελέσματα. Έχουμε πραγματικά εμπειριστεί θαυμαστές ενέργειες του Θεού στη ζωή μας και είμαστε τόσο ευγνώμονες και ενθουσιασμένοι με αυτό που ο Κύριος έχει κάνει και εξακολουθεί να κάνει στη ζωή μας, που θέλουμε να το μοιραστούμε μαζί σας και όλος ο κόσμος να μάθει αυτές τις αλήθειες.  

Αυτό το μήνυμα αποτελεί την εισαγωγή και τον θεμέλιο λίθο σε μια σειρά μηνυμάτων, που θα ασχοληθούμε με διάφορα θρησκευτικά ταμπού και λανθασμένες διδασκαλίες που κυκλοφορούν στον χριστιανικό κόσμο και κρατούν το Σώμα του Χριστού σε σκοτάδι και άγνοια, εμποδίζοντάς το να επιτελέσει το έργο για το οποίο ο Κύριος το έχει καλέσει.

Συνεχίζεται...